26-04-13

Vrijdag 26 april

26 april   Vandaag onze laatste werkdag en ja wat dacht je , een beetje uitbollen, neen hoor la ritme Afriquaine change aujourd'hui en ritme Européaine!! Vandaag 7 operaties op het programma.dwz van ' s morgens 7u tot 's avonds 20u opereren! We zullen wel met een voldaan gevoel vertrekken morgen. Jammer voor de dokters, want vanavond hadden we een kleine receptie georganiseerd na het werk rond 16 u voor alle personeelsleden van  het HME. Dit om een hart onder de riem te steken want de personeelsleden  hebben het hier niet zo makkelijk hoor. Naast ons medisch werk , hebben we ook nog een psycho-sociale functie hier. Rudy Vranckx in Togo! We hadden voor iedereen , op de receptie ,een biertje of een sucré, koekjes  en taartjes van bij de bakker en oliebollen van bij een plaatselijk madammeke. Erik bracht als kers op de taart nog zijn overgebleven zakken chips, waar de Togolezen wild van werden. Zelfs de directeur eigende zich de schotel chips toe op zijn schoot. Dit alles hebben we hier verwezenlijkt voor 1€ per persoon. De zorgzaamheid voor elkaar was opvallend, afwezigen of zij die nog aan het werk waren werden niet vergeten. Er werd prompt iets voor opzij gezet. Nadien was het afscheid nemen aan de beurt en dat is natuurlijk nooit prettig. Doordat we hier al voor de derde maal komen, is de band toch wel echt versterkt, als het over naar huis gaan gaat, dan worden ze allen wat emotioneel en moeten we steeds snel terug komen of gewoon BLIJVEN. Voor de thuisblijvers nog even melden dat al jullie cadeautjes hier met open armen werden ontvangen, gisteren nog juweeltjes en lingerie uitgedeeld en dat was hilarisch. Ze zijn super content met alles wat ze krijgen. Morgen resten ons nog wat zeepjes voor de mama's en balonnen voor de kinderen  Zaterdag gaan we wellicht met lege valiezen richting Lomé en zondagavond is onze vlucht naar Brussel. Wat zal dat eerste boke met kaas smaken, alé zo een goed bruin boke met hollandse kaas , bedoel ik. Lin, Hild , Els en Erik

22:44 | Commentaren (3)

25-04-13

Donderdag 25 april

Het belooft een mooie dag te worden. Een prachtig blauwe hemel lokt ons samen met het gekraai van de hanen uit het bed. Het is nochtans volop het begin van het regen seizoen en de muggen komen in grote getallen onze badkamer verkennen. Een handdoek hangt opzij om ze tegen de muur te meppen, maar het enige dat helpt is een stinkende spuitbus. Als we hier vertrekken is het ipv een vleugje Chanel, een flinke spray deet. Ons ochtend lesje gaat over monitoring, een toestel onmisbaar op een materniteit staat hier onder een laken weggestopt, maat Lin en Hilde hebben het een centrale plaats gegeven. Femke, de dochter van Hilde wordt 30 vandaag en iedereen heeft voor haar gezongen. Als moeder denk je bij de verjaardag van je kinderen toch even terug aan dat speciaal moment wanneer dat warm nat lichaampje op je buik gelegd wordt. Hierna gaan we enkele patiënten zien terwijl ze op het OK onze patiënte klaarleggen, maar 'even ' is een goed gevulde wachtzaal gevuld met de meest gigantische uterussen vol myomen, een prolaps Gr. 4 met een ontzettend geërodeerde Cervix en een dermoid cyste. Plots lijkt het alsof onze collega gynaecoloog beseft dat morgen onze laatste dag hier in het ziekenhuis is. Na het werk trakteren we ons op een frisse duik in een zwembad op enkele km van het Centrum. Een lieve chauffeur brengt ons en we geven tante Clementine een lift. Morgen gaan we na het werk een kleine receptie organiseren voor het personeel van het ziekenhuis. Of we tijdig klaar zijn is nog wel de vraag, maar alvast hebben ze beloofd tijdig te starten. Zouden ze dan toch een klein beetje ons ritme over nemen? Wij begonnen het Afrikaans althans best gewoon te worden. Groetjes vanuit Togo, Els, Erik, Lin en Hilde

21:38 | Commentaren (1)

24-04-13

Woensdag 24 april

Wij doen hier onze dagelijkse portie bevallingen,  gisterenavond  was er een tweeling, een 4de en een 5de kindje en het was Ilt  haar beurt om er aan te beginnen, met dokter Elisabeth aan haar zijde. …. Eerste kindje een hoofdligging en een vlotte uitdrijving!!! De 2de spruit diende zich echter aan in stuit !siège!!! .Dankzij  Dr Elisabeth  haar jarenlange ervaring kwam de baby goed en wel ter wereld !!! Gelukkig stond   Erik en Lin klaar voor de”réanimation des nouveau –nés , een lesje dat we al in théorie gegeven hebben maar toch al meermaals hebben moeten toepassen !!! De nieuwe methode van dr Plaskie werkt echt!!!! S’middags hebben we het personeel ( incluis de artsen) verblijd met het laten kiezen van juweeltjes die bij ons al jaren in de kast liggen ,en die hier een overmatig succes zijn !!!!super blij en super dankbaar!!! Vandaag gaan we hetzelfde doen met een zak “lingerie” , hilariteit verzekerd !!! Vandaag een product van Belgische makelij tot in de missie gebracht : de “flock chop “, de ontwerpjes van nichtje Anneke zijn op marcellekes aangebracht …We hebben ze hier uitgedeeld . Vanmiddag ,vrije namiddag voor de school , volgt de foto-shoot!!  Onze artsen liggen hier al in de bovenste schuif , ze zeggen hier ,Elisabeth  : elle est “FORTE, vraiment FORTE” et Erik est” PROPRE à soi meme”: PROPRE dat is zeeeker, hij pakt elke dag een kast aan om te herschikken …. lin en ilt

23:29 | Commentaren (1)

23-04-13

Dinsdag 23 aoril

Gisteren een klein dipje wegens de vele no-show patiënten, maar vandaag vliegen we er weer met volle moed in. Deze morgen is het mijn beurt om de blanke professor uit te hangen: een les over anesthesie bij keizersnede. Na de theorie volgt de praktijk: een jonge dame wordt op Afrikaans ritme klaar gelegd op de operatietafel voor een keizersnede; Dr. Els en haar team toveren een flinke zoon te voorschijn. En er komt nog een tweede patiënt opdagen voor een operatie. Ze was de vorige week al verwacht, maar stuurde haar kat waarschijnlijk wegens geldgebrek. Ze heeft nog steeds geen euro of cfa bij, maar we beslissen haar toch te opereren want de ingreep is echt wel nodig. Het wordt bovendien nog een moeilijke operatie, door forse vergroeiingen in de buik, waarmee we de hele middag zoet zijn. Ondertussen brengen Lin en Hilde nog enkele flinke zwartjes ter wereld in het verloskwartier. Er biedt zich op de consultatie nog een man aan met een groot gezwel in de hals. Even overleggen met het thuisfront hoe we dit best aanpakken. Wanneer ons werk erop zit, is de avond al een hele tijd geleden ingevallen, maar toch is het nog erg warm. Nog wat eten, lezen, skypen, facetimen, mailen of internetten en dan bed in onder de klamboe, want het is hier vroeg dag 's morgens. Erik en zijn vrouwelijk team.

23:21 | Commentaren (1)

Maandag 22 april

Zondag was een dag vol verrassingen. S'morgens zag je geen kindjes om 5.30 u de paadjes reeds keren. Het was stil met een prachtig blauwe hemel, 'blue bird' zou mijn jeugd thuis zeggen. Iedereen maakte zich klaar om naar de mis te gaan, dus wij ook . Zonder het te weten belandden we in een huwelijksmis met gospel koor en een onwaarschijnlijk enthousiast publiek met veel blije gezichten. Dank dat we dit mochten bijwonen. Daarna een stevige klim naar de omgevende bergen om te genieten van een immens uitzicht. Na een goede nachtrust zijn we er weer klaar voor. Ons ochtendlesje gegeven door Lin en Hilde gaat over 'les soins du nouveau-ne' met reanimatie . Iedereen luistert aandachtig en er zijn veel vragen. De mensen leren graag bij en wij delen graag onze kennis. De ontgoocheling is echter groot voor Erik en mezelf wanneer blijkt dat er ook vandaag mensen niet komen opdagen. Het 'OK programma is beperkt . Het heeft te maken met gebrek aan verzekering alsook is er op dit ogenblik een team van artsen die gesponsord worden door toekomstige verkiezingskandidaten om ingrepen volledig gratis uit te voeren en dit naar aanleiding van de toekomstige parlementsverkiezingen in oktober 2013. Hierdoor stellen  mensen ingrepen uit en neemt de pathologie enkel toe. Gelukkig was er vanavond een internationale conferentie hier die we bijgewoond hebben om aldus de problemen in kaart te brengen. Hopelijk helpt het iets. Op dit ogenblik oproep voor 2-ling 35 weken hoofd en stuitje. Duty calls. Tot een volgende blog. Els Dr Eedem en zijn team.

22:50 | Commentaren (0)

21-04-13

Zondag 21april

WIST JE DAT een Togolees trouwfeest 3 uur duurt je als blanke dan op de eerste rij moet gaan zitten, ook al kom je een half uur te laat. je automatisch mee op de trouwfoto staat wij nadien werden uitgenodigd op de receptie met un sucré (cola of limonaadje) en plaatselijk eten het eigenlijk precies ne spaghettiavond was van de plaatselijke jeugdbeweging (zonder oneerbiedig te zijn want het was een chique trouwfeest) hild al heel de week worstelt met haar voile van het muskietennet en dat dat ook een zeker gevoel rond trouwen opwekte.(mss omdat ik nooit zo'n voilleke heb gehad)   Lin hier stuitbevallingen doet alsof ze dat gewoon is ze volgende keer meegaat om sectio's te doen ze ook al een sfinceterruptuur kan naaien ze in Mortsel er volgende week een volwaardige gynaecoloog bij hebben!!   wij hier Spaanse vin blanc kopen voor 2 euro  en dan blijkt die toch rouge te zijn, de wonderen zijn de wereld niet uit de kippen hier in de bomen slapen! de geiten hier tweekleurig zijn , van voor zwart en van achter wit (da 's pas integratie)   erik hier om half acht 's morgens gaat joggen (8km) en dat het dan ook al 29° is els,lin en erik er met twee plaatselijk gidsen op uit zijn getrokken om de plaatselijke montagnes te veroveren we thuis allemaal stapschoenen hebben en nu op sleffertjes de bergen ingaan de 15 jarige gids nadien nog 2 uur bergopwaarts moest, terug naar haar lemen hutteke waar ze tracht ooit een doktersdiploma te behalen, on se debrouille erik eigenlijk dan met 4 vrouwen op schok was, 2 zwarte en 2 blanke (niet gulzig zeker!) els hier elisabeth is wij gisteren de markt van Kara hebben verkend en els nu een paellepan of frituurpot of waskom of bloempot als souvenir heeft gekocht

22:19 | Commentaren (1)

20-04-13

Zaterdag 20 april

Zaterdag 20 april.  Na regen komt zonneschijn, na inspanning volgt ontspanning: ook voor ons is het een vrije dag. Om de uren te passeren heeft men een uitstap voor ons georganiseerd. Eerst bezoeken we een museum. Het lijkt meer op een verheerlijking van de vorige president Eyadema, die 40 jaar aan de macht is geweest tot aan zijn dood in 2007. Er hangen honderden foto's (van bedenkelijke kwaliteit) van hem aan de muren van dit gebouw. Er werden meerdere aanslagen op de president gepleegd. Pronkstukken van het museum zijn dan ook zijn gepantserde Mercedes met een kogelinslag en een vuile vod (achter glas!) waarmee zijn gezicht werd afgeveegd nadat hij een vliegtuigcrash tgv een aanslag had overleefd. Ook het bed (een soort Ikea-model) waarin hij overleed en de brancard waarop hij vervolgens werd weggevoerd zijn topstukken van het museum. Na dit boeiende bezoek maken we een safari in het Sarakawa park. Prachtige natuur, maar de fauna laat zich amper zien. Alleen enkele zebra's, een kudde gnoe 's, wat herten en een paar kleurrijke vogels laten zich fotograferen. Na het middageten en een siësta verkennen we 's namiddags het centrum van Kara waar we wat rondslenteren op de levendige markt. Na een pintje in een plaatselijk café stappen we terug naar het SOS-kinderdorp. Daar lopen nog we nog even langs het ziekenhuis om de patiënten te inspecteren. Ondertussen heeft José alweer een heerlijke Togolese maaltijd bereid om de dag in schoonheid af te sluiten. Tot morgen, Het gynecologische dreamteam. 

23:07 | Commentaren (1)

19-04-13

19 april

Ons ochtendlesje verloopt al wat vlotter, iedereen is aanwezig en de beamer staat klaar. Malaria is de meest voorkomende oorzaak van vroeggeboorte en een neonatale intensive care wordt vooral vervangen door het 'kangeroeen' bij de mama. Er is hier geen tertiair centrum om naar te verwijzen en men aanvaardt gedwee dat baby's jonger dan 30 weken sterven. Mensen hier ondergaan en aanvaarden het leven zoals het zich aanbiedt. Des te volgzamer deze patiënten zijn, het enige dat ze zeggen is ' oui docteur et merci', des te mondiger zijn ze bij ons. De gulden middenweg is waarschijnlijk het beste. Deze ochtend waren we voorbereid op 3 ingrepen waarvan er slechts 1 is komen opdagen. Typisch Afrikaans kan je denken, maar waarschijnlijk net niet genoeg centjes bij elkaar verzameld om te betalen. Dr Eedem is er zeker van dat ze volgende week hier wel zullen staan. Beeld je in dat je voor elk draadje, infuus , antibiotica of pijnstiller eerst moet betalen!!! Een luxe geneeskunde is het inderdaad bij ons. Vanmorgen een kanjer van een uterus myomatosus geopereerd, helemaal vergroeid bij iemand met een Hb van 7.35g%. Gelukkig vandaag zonder stroompanne en geen vliegen in de buurt en ik kan op de deskundigheid van Erik rekenen voor een perfecte narcose en postoperatieve pijnstilling. Onze vroedvrouwen hebben het hier ook naar hun zin. Zij delen hun ervaring rijkelijk met ' les sage femmes' van hier. Vooral op gebied van organisatie valt hier nog veel te leren. Zelfs het dossier beheer waar zo vaak op gesakkerd wordt, krijgt plots belang. Samen zijn ze nu naar het verlosblok voor een bevalling. Na deze bevalling zijn er nog 2 binnen: een 2de kindje met een sectio in de anamnese en een primi stuit. Gisteren ook een 2ling ,hoofd en dwars ligging , die normaal door de vroedvrouw gebeurt. Ik zal straks toch maar eens gaan kijken ?! Vanavond gaan we samen een hapje eten met dr Eedem , Dr. Patrick anesthesie en Michel, de verpleger assistent. Er heerst veel ontevredenheid bij het personeel. Zowel de artsen als de verpleging moet ontzettend veel uren werken en sinds 9 maanden zijn ze slechts voor de helft uitbetaald!!! Het zal goed zijn om hen eens in een rustige omgeving aan het woord te laten.... Tenzij ze ons natuurlijk nodig hebben voor dat stuitje en ' die sectio,in de anamnese', maar zo gaat het nu eenmaal bij verloskunde. Gelukkig is de voldoening er nog steeds om op het einde van de rit gelukkige mensen te zien. Afrika is nog steeds een apenland en draait vierkant, maar voor de mensen maken wij hopelijk net dat ' beetje' verschil, en zo zijn wij ook weer een stukje gelukkig. Het team de la Belgique, Hilde, Lin, Erik en Els Verstuurd vanaf mijn iPad

21:04 | Commentaren (2)

Vrijdag 19 april

Ons ochtendlesje verloopt al wat vlotter, iedereen is aanwezig en de beamer staat klaar. Malaria is de meest voorkomende oorzaak van vroeggeboorte en een neonatale intensive care wordt vooral vervangen door het 'kangeroeen' bij de mama. Er is hier geen tertiair centrum om naar te verwijzen en men aanvaardt gedwee dat baby's jonger dan 30 weken sterven. Mensen hier ondergaan en aanvaarden het leven zoals het zich aanbiedt. Des te volgzamer deze patiënten zijn, het enige dat ze zeggen is ' oui docteur et merci', des te mondiger zijn ze bij ons. De gulden middenweg is waarschijnlijk het beste. Deze ochtend waren we voorbereid op 3 ingrepen waarvan er slechts 1 is komen opdagen. Typisch Afrikaans kan je denken, maar waarschijnlijk net niet genoeg centjes bij elkaar verzameld om te betalen. Dr Eedem is er zeker van dat ze volgende week hier wel zullen staan. Beeld je in dat je voor elk draadje, infuus , antibiotica of pijnstiller eerst moet betalen!!! Een luxe geneeskunde is het inderdaad bij ons. Vanmorgen een kanjer van een uterus myomatosus geopereerd, helemaal vergroeid bij iemand met een Hb van 7.35g%. Gelukkig vandaag zonder stroompanne en geen vliegen in de buurt en ik kan op de deskundigheid van Erik rekenen voor een perfecte narcose en postoperatieve pijnstilling. Onze vroedvrouwen hebben het hier ook naar hun zin. Zij delen hun ervaring rijkelijk met ' les sage femmes' van hier. Vooral op gebied van organisatie valt hier nog veel te leren. Zelfs het dossier beheer waar zo vaak op gesakkerd wordt, krijgt plots belang. Samen zijn ze nu naar het verlosblok voor een bevalling. Na deze bevalling zijn er nog 2 binnen: een 2de kindje met een sectio in de anamnese en een primi stuit. Gisteren ook een 2ling ,hoofd en dwars ligging , die normaal door de vroedvrouw gebeurt. Ik zal straks toch maar eens gaan kijken ?! Vanavond gaan we samen een hapje eten met dr Eedem , Dr. Patrick anesthesie en Michel, de verpleger assistent. Er heerst veel ontevredenheid bij het personeel. Zowel de artsen als de verpleging moet ontzettend veel uren werken en sinds 9 maanden zijn ze slechts voor de helft uitbetaald!!! Het zal goed zijn om hen eens in een rustige omgeving aan het woord te laten.... Tenzij ze ons natuurlijk nodig hebben voor dat stuitje en ' die sectio,in de anamnese', maar zo gaat het nu eenmaal bij verloskunde. Gelukkig is de voldoening er nog steeds om op het einde van de rit gelukkige mensen te zien. Afrika is nog steeds een apenland en draait vierkant, maar voor de mensen maken wij hopelijk net dat ' beetje' verschil, en zo zijn wij ook weer een stukje gelukkig. Het team de la Belgique, Hilde, Lin, Erik en Els

17:00 | Commentaren (1)

17 en 18 april

17 april 2013:
 

Afspraak voor ons eerste lesje was om 7 u 15. Dokter Erik zou de spits afbijten en zat mooi op tijd klaar met stick  en pc . Maar het zou Togo niet zijn als de beamer  er  al stond.Zo werd ons programma al een beetje in de war gestuurd!!! De les was een succes , er werden veel vragen gesteld en vooraf ingeoefend applaus deed de lesgever veel deugd!!

Onze eerste    operatiedag  was naar Afrikaanse normen een succes!!!, naar Europese normen  eerder matig !!!  Zowel Docteur Edem  , docteur Michel , docteur Patrick als dokter  Elisabeth, en dokter Erik  hebben hun beste beentje voorgezet en 2 moeilijke ingrepen tot een goed einde gebracht.! Terwijl Lin de opvang  in de ontwaakzaal verzekerde , heeft  Ilt  in de gauwte een baby aangepakt ... Het aantal bevallingen is hier fel gestegen, verleden jaar zijn ze aan de 1000 bevallingen geraakt.!!! En dit alles wordt gefixed door 4 vroedvrouwen , dag en nacht ,waarvan er momenteel 1 op congé is !
Vanmiddag  komen de operatiepatienten van morgen ,op consultatie, en wordt de juiste planning opgesteld.
Hilde en Lin.
 
18 april:
Vandaag opnieuw vroeg uit de veren. Na een snelle hap aan de ontbijttafel, begeven we ons naar het leslokaal voor een voordracht over "hémoraghie postnatale" door Hilde gegeven. De interesse van het publiek is fenomenaal en na afloop worden talrijke vragen op haar afgevuurd. Na de voordracht trekken we naar het OK. vandaag staan een keizersnede, een hysterectomie en een ovariële cystectomie op het programma. Het operatieprogramma start met enige vertraging, omdat Dr. Els eerst nog bijstand moet bieden bij een bevalling van een tweeling. Nadat de tweeling gezond en wel op Togolese bodem is gezet, kunnen we starten met de keizersnede. Dit verloopt zeer vlot. Vlak na de geboorte krijgt de kleine pruts reeds oorbellen in de oortjes geprikt. Daarna volgen nog twee operaties; ook deze verlopen zonder problemen. Wel worden we enkele keren geplaagd door een vervelende stroompanne doch dit kan ons enthousiast team niet tegenhouden. Er wordt ijverig verder geopereerd door Dr. Els, Dr. Edem en Michel. Jammer dat het wisselen van de patiënten zo traag verloopt. Zo wordt er veel tijd verloren.
Algemene of rachi anesthesie, de plaatselijke "anesthesist", Patrick heeft beide technieken goed in de vingers. Hij verricht mooi werk.
Terwijl wij in de operatiezaal bezig zijn, zorgen de vroedvrouwen in verkoeverzaal voor de geopereerde patiënten en tussendoor assiteren nog bij een aantal bevallingen.
Erik.

11:16 | Commentaren (1)

16-04-13

Missie april 2013 - zondag 14 april

Terwijl in ons landje de lente eindelijk tot explosie komt met tropische temperaturen tot gevolg, kiezen Els, Hilde, Lin en ikzelf het hazenpad richting Togo op zoek naar dubbel zo hoge temperaturen. De medische missie start in Edegem waar de bestelwagen van Dirk klaar staat om ettelijke 23 kilo wegende valiezen vol medisch materiaal op te laden. Na een korte sight-seeing van Vilvoorde city tgv een gemiste afrit, raken we nog ruim op tijd in de nationale vlieghaven. Een splinternieuwe boeiing vol schoon personeel staat ons op te wachten. Aan boord worden we verwend met lekker eten en een weelde aan films om de tijd te passeren. Even stoppen maar niet uitstappen in Abidjan, zodat we rond 10 uur 's avonds voet op Togolese grond kunnen zetten. Het is er nog broeierig heet ondanks het late uur. Controle van papieren en bagage verloopt vlot, de SOS-chauffeur staat al te wachten. Hij brengt ons over hobbelige en zanderige wegen naar het SOS village in het centrum van de hoofdstad. Ondanks het late uur staat ons nog een maaltijd te wachten. Rond middernacht vallen we uitgeput in slaap op de plankharde matrassen. Maandag vroeg uit de veren. Fris en uitgeslapen verschijnen we aan de sobere ontbijttafel aangevuld met een pot Belgische Nutella. Stipt op het afgesproken uur (amazing toch naar Afrikaanse normen) vatten we de lange rit naar Kara aan. De eerste 150 km verlopen tergend traag: eerst worden we opgehouden door een gewelddadige betoging en een beetje later hangen we uren achter een peloton fietsers; net vandaag wordt de 22ste Tour de Togo gereden. Eens beide obstakels gepasseerd, zet onze chauffeur er flink de beuk in als om de verloren tijd in te halen. Zo komen we zeer hevig door elkaar geschud rond vier uur aan in het SOS kinderdorp te Kara, waar we warm (!) ontvangen worden.

18:16 | Commentaren (3)

25-10-12

En nog meer van da...

Bonne arrivée!!

23/10/2012

6.00 u. Alweer  vroeg dag. Het ontbijt is weer zalig : smeerkaas van de “lachende koe”, een meegesmokkelde Capuccino met Ovaltine (echt eens proberen), aardbeien confituur en verse Togolese baguette. Veel tijd om na te genieten is er niet ; met de computer onder de arm gaat het richting ziekenhuis. Gesteund door menig “Bon travail” kan dit niet anders dan goed komen.

Eerst lopen we bij Thérèse langs. De aërosols hebben hun effect niet gemist. De koorts is verdwenen en ze heeft honger. Ze ademt vrij en zuiver en is ook duidelijk actiever . De pijn is onder controle.

7.15 u. Iedereen is al enige tijd aan het wachten voor de les: "soins des plaies chroniques et aigues". Aan de vragen te meten is de boodschap duidelijk over gekomen.

8.00 u. Op naar het OK! We starten onze operatiedag met een VIP. De zus van Dr. Edem moet bevallen en is voor haar re-sectio speciaal naar Kara afgereisd. Dr. Edem kon, ondanks herhaalde pogingen, zijn collega in Kara niet vinden om de ingreep uit te voeren. Na rijp beraad besluit hij het dan maar zelf te doen. Iedereen zet zijn beste beentje voor! Het wordt geen makkelijke ingreep: derde sectio, placenta previa en stuitligging. Een flinke dochter wordt geboren met een vlotte start. Ook met de moeder verloopt (gelukkig) alles voorspoedig.

Vervolgens werken we tot de vroege avond (19u00) de rest van ons programma af. We opereren liesbreuken, navelbreuken, liesbreuken, navelbreuken, liesbreuken, navelbreuken,... De anderhalf jaar oude Mina heeft het echter niet zo begrepen op de operatiezaal. Daar waar de voorgaande kinderen zonder één kik te geven in slaap werden gedaan, krijst Mina de hele boel bijeen. Wanneer we echter haar navelbreuk bekijken, begrijpen we ook waarom het kind zo angstig was. Rondom de navel staan verschillende littekens en onze Togolese collega's vertellen ons dat deze 'scarificaties' worden uitgevoerd door de traditionele maraboe's om een medisch probleem op te lossen. Hoe dan ook we helpen ze nu van haar navelbreuk af en dat met één litteken.

En hoe gaat het met Thérèse ? In de loop van de voormiddag doet ze weer koorts. Ze heeft echter goede eetlust en had - tot ieders tevredenheid - ook stoelgang. Algauw blijkt van waar de koorts vandaan komt. De wonde is -zoals te verwachten - geïnfecteerd en dient opengemaakt te worden. Dat gebeurt aan bed en is toch pijnlijk voor een kind van 3.

s Avonds komt onze privé-couturière onze bestelling afleveren. Er wordt uitgebreid gepast en geshowd. Nu nog een ander kleurtje en we zijn helemaal Afrikaans!

 

24/10/2012

Ook nu weer wacht ons een lange dag. Er zijn weer  meerdere patiënten op het programma waaronder enkele kinderen. Na 1,5 week hard zoeken, improviseren en af en toe wachtenTong uitsteken, houden we er vandaag een goed ritme op na. Om 10u wordt onze tweede patiënt afgeleverd op de ontwaakzaal. Zowaar het Augustinus (maar nog niet het befaamde VDB) tempo!!!!

Vandaag was ook de kleine Faozane (1,5jaar) aan de beurt. Vorige week bleek de jongen verkouden en had hij koorts. Daarom werd zijn ingreep naar vanochtend verplaatst. Bij het 'bestellen' van het kind, bleek dat zijn overbezorgde moeder hem net flink wat hapjes had toegestopt. 6 uur wachten dus. 's Avonds kon het dan wel. Alleen bleek de kleine samen met moeder het ziekenhuis uit op zoek naar... eten. Nog net op tijd werd erger voorkomen en kon hij geopereerd worden. Tot overmaat van ramp bleek Faozane moeilijk te prikken! Dit was buiten Patrick gerekend. Na enkele pogingen stopte deze er vlot een infuusje in. De ingreep verliep verder zonder hindernissen.

Thérèse daarentegen heeft nog steeds koorts en dat terwijl haar algemene conditie er op vooruit gaat. Bij inspectie van de wonde is er nog steeds ettervelies. De wonde moet dus verder open. Ook deze keer een hele onderneming maar alles komt goed.

22.00u Na een overheerlijke avocadoschotel, nog even snel een blogske doen. Tijdens dit heerlijk maal bedachten voor jullie de kwisvraag van de maand:

Hoeveel ingrepen zullen we tegen morgenavond verricht hebben ???

Bets are open. Prijs: gratis reis op een missie naar HME Kara.

 

09:37 | Commentaren (7)

23-10-12

Uit het leven gegrepen...

Thérèse.JPGKara , Togo, 20/10/2012,

Vanmiddag werd de kleine Thérèse, net drie geworden, naar het ziekenhuis gebracht. Sinds een week heeft  ze hoge koorts, een opgezette buik en weigert ze alle voeding.  Alles wijst op een peritonitis door darmperforatie veroorzaakt door een Salmonella infectie. Schrijnend als je weet dat eenvoudigweg het kunnen drinken van zuiver, niet besmet water, dergelijke infecties voorkomt.

 De diagnose  wordt  al snel bevestigd na een buikradiografie. Thérèse is er erg aan toe. Ze heeft hoge koorts,  is uitgedroogd en plast niet meer en door haar opgezette buik is ademen nog amper mogelijk. Iedereen wordt opgetrommeld voor een spoedingreep. Er wordt een infuus geplaatst waarlangs vocht wordt toegediend, zuurstof gegeven en antibiotica gestart. Hierna volgt een operatie.

 

Alleen al Thérèse in slaap brengen is een hachelijke onderneming. De zenuwen zijn dan ook erg gespannen. Niemand wil deze kleine dreumes nu en hier verliezen. Door het snel openen van de buik, proberen we de druk op de longen te verminderen en het beademen te vergemakkelijken. Het lijkt te lukken. De diagnose wordt bevestigd en de perforatie in de darm gesloten. De buik wordt vervolgens proper gespoeld en dicht gemaakt.

Aan het eind van de ingreep begint de vochtreanimatie vruchten af te werpen. Thérèse plast weer behoorlijk en het beademingsbuisje kan na enige tijd worden verwijderd. Ook het gesprek met de ouders van Thérèse is beklijvend. Voor wie daaraan mocht twijfelen, ook hier telt elk leven en spreekt  de angst in de ogen van de ouders boekdelen.  We brengen het kind terug over naar de “intensieve zorg”- eenheid en  na het doorgeven van de nodige richtlijnen, verlaten we – laat op de avond - met een bang hart het ziekenhuis. Wat zal de nacht brengen ?

21/10/2012,

Al vroeg op de ochtend zijn enkelen van ons polshoogte gaan nemen. : Thérèse leeft en stelt het beter. Ze werd over de nacht goed verzorgd en de richtlijnen werden nauwgezet opgevolgd. Ze is goed alert en wil drinken. We zijn gematigd optimist.

In de namiddag doen enkelen onder ons de markt van Kara aan. Een welkome afwisseling om de emoties een plaats te geven. Er wordt ook druk overlegd en gepland. Het operatieprogramma van morgen wordt vastgelegd, voorlopig althans, hier weet je nooit. Ook de pas aangekomen Administratief Directeur komt langs. Het blijkt een aangename man met een massa aan eenvoudige en goede ideeën . Een hele geruststelling.

Later in de namiddag en avond lopen we nog even langs in het HME.  Thérèse blijft “stabiel”. Het vochtbeleid wordt wat aangepast en we gaan – toch nog enigszins ongerust – de tweede nacht in.

22/10/2012

Het leven start hier al vroeg in Kara. Nog snel de les van deze ochtend wat voorbereid, maar vannacht zijn dermate veel patiënten opgenomen dat de “soins des plaies “ naar morgen wordt verplaatst.

Thérèse stelt het minder goed. Haar ademhaling is snel, ze hoest aanhoudend en er is terug koorts, ondanks de antibiotica. Mogelijks is er ook een onderliggend longinfectie. Haar darmen lijken het echter wel te doen. In overleg met de dienstdoende arts, wordt het beleid wat aangepast.

Inmiddels starten de activiteiten op het operatiekwartier. Het goed geplande programma valt algauw in duigen. Faouzane, twee en een half jaar oud heeft koorts en is verkouden. Zijn geplande liesbreukingreep wordt dan ook best uitgesteld. Het lijkt België wel. Hopelijk is hij tegen donderdag beter en kunnen we hem vooralsnog helpen.  Dus starten we met twee oude vrouwtjes van – voor zover we konden achterhalen – 70 en 69 jaar oud. Ze komen uit hetzelfde dorp, even buiten Kara, maar spreken een meer “exotisch” dialect.  Onder lokale anesthesie helpen we ze van hun dijbreuk af. De verpleeghulp vertaalt. Ondertussen vordert de arbeid van de 19-jarige zwangere Sambiani helemaal niet, dus keizersnede.  Zolang duurt het hier om het programma helemaal overhoop te halen. Onze eerste jongen wordt geboren, een stevige knaap van 2,5 kg. Moeder en kind stellen het goed.

Een zuigcurettage en enkele elektriciteitspannes later, is er Essodinam, 26 en voor de derde keer zwanger. Ze verloor reeds een kind bij de geboorte en ook nu dreigt het mis te gaan. Gezien de foetale nood is er haast mee gemoeid. Het wordt haar tweede keizersnede. Haar dochter doet het aanvankelijk slecht maar een aspiratiesonde en wat basis reanimatietechnieken doen wonderen.

Door de elektriciteitsonderbrekingen lopen we intussen achter met het steriliseren van het operatiemateriaal. De sterilisator houdt stand maar we kunnen het verbruik amper bijhouden. Eindelijk kunnen we de rest van het programma afwerken. En nog houden de problemen niet op. Micheline dient een baarmoederingreep te ondergaan en heeft ook een recidief littekenbreuk. Voor het eerst is er een probleem bij de inductie van de anesthesie. Ondanks alle zorgvuldige controles en voorzorgsmaatregelen, laat het anesthesietoestel het afweten. Snel en kordaat ingrijpen van onze anesthesisten kan erger voorkomen. Dit is Afrikaanse realiteit. Ons respect voor onze Togolese collega’s voor de omstandigheden waarin ze dag na dag werken, neemt alleen maar toe. Ook chirurgisch is het een hele opdracht. Rond 21.30 uur is de klus geklaard. Nog even langs bij Thérèse. Het tij lijkt nu toch gekeerd. De koorts blijft weg en ze ligt rustig tegen mama aan te slapen. Mama is de laatste drie dagen nog niet van haar zijde geweken. Voor het eerst is er een korte, ontspannen glimlach, wanneer we haar vertellen dat  het de goede richting uitgaat. Nog snel een “lichte” maïspâte met groene Ademé naar binnen gewurmd, de blog opgeladen met ons wedervaren en dan (11.30 u) ons bed in. Morgen dan toch onze les wondzorg om 7. 15 u. Je wordt er wel moe van … ..

08:44 | Commentaren (4)

16-10-12

eerste indrukken uit het verre Kara

Na een voorspoedige vlucht en prachtig aanzoek met hoog alcoholisch gehalte voor Katrijn, kwamen we aan op Togolese bodem. In een recordtijd raakte we door de douanecontrole. Na een warm ontvangst, kregen we frietjes met poulet bicyclette, mmm lekker! Na verkwikkende nachtrust volgde een helse rit naar Kara. 7 en een half uur rijden en 7 omgekantelde vrachtwagens later, kwamen we aan in Kara. We ontvouwden onze benen en stapten het kinderdorp binnen. Na een lekkere maaltijd, installeerde we ons in onze kamers. Daarna stonden Michel en dr. Edem ons op te wachten voor een eerste rondleiding in het HME. We waren blij verrast dat er kindjes in de neonatologiezaal en pediatriezaal verzorgd werden!!!!!!! Alles zag er toppie uit!

Maandag onze eerste keizersnede gedaan. Een minibabyke van 1kg 650 en 42cm. Dus recht naar de couveuse!! Na toch wel wat hindernissen inzake borstvoeding, gaat het redelijk goed met Madrea en haar mama.

Vandaag een fibroom verwijderd van hetzelfde kaliber als de baby. Deze vrouw leek meer zwanger dan de mama van Madrea.

Jammer genoeg ging de autoclaaf stuk, waardoor de sterilisatiekamer een gratis Turks stoombad werd. We wilden net onze bikini gaan aandoen toen de Togolese Chris (biotechnieker) dit al onder controle had en in een mum van tijd had gerepareerd.  

's Morgens gaf dr. Heytens een zeer boeiende les over anesthesie. Hij werd achteraf op Togolese wijze bedankt: clap once...

Bon travail et du courage!!!

 

 

 

 

22:47 | Commentaren (8)

25-09-12

volgende missie : vertrek 13/10/2012

Deelnemers : Dr Leyman, Dr Heytens, Greet Van den Schoor, Katrijn Van de Paer en Kim Niemans

14:18 | Commentaren (4)

18-05-12

18 mei

Terug thuis,
Na 2dagen reizen, eerste dag rit Kara-Lome en nadien de vlucht Lome-Brussel, zijn we door onze families weer hartelijk welkom geheten.
We zullen de eerste dagen weer moeten wennen aan ons Westers straatbeeld, de overvolle supermarkten, de luxe en de overvloed en de witte kindjes.
De zon hebben we voorlopig niet tot hier gekregen, maar de Afrikaanse glimlach en gastvrijheid zullen we toch in ons hart dragen.
Lin,Hilde, Carine en Jef

17:35 | Commentaren (0)

15-05-12

15 mei

Hallo,

Vandaag al onze laatste werkdag,vooral nog operaties gedaan en tussen de bevallingen door de puntjes op de i gezet in de salle de reveil. Carin nam al afscheid van Margueritte, want die ging op retraite.

Als afsluiter van onze 14 daagse, doen we alvast een klein kwisje om te zien of jullie goed hebben opgelet.

wie hoort niet in het rijtje?

togo mei 2012 105.jpgtogo mei 2012 185.jpgtogo mei 2012 085.jpgtogo mei 2012 184.jpg

 

 

 

 

 

mensen hebben hier niets maar wat ligt er in elk hospitaalbed?

  1. lakens
  2. gsm
  3. echtgenoot

op welke dag werd dokter vanderheyden grootvader?

welk is het meest uitgeoefende beroep bij de mensen die naar het hospitaal komen?

  1. vendeuse
  2. revendeuse
  3. menagère
  4. coiffeuse
  5. couturière

de oplossingen kunnen jullie doorgeven via commentaren

Vandaag is onze laatste avond en we gaan een stapje in de wereld zetten met dokter Edem, dokter Patrick, dokter Michel, dokter Jozef en de administratief directeur.

Een mooi einde van ons verblijf hier, hopelijk wordt het een mooie avond.

slaapwel, 

 

15:34 | Commentaren (2)

14-05-12

14 mei

Hallo trouwe lezers,

Wij zijn heel blij met de fanclubStoer

Dr.Van derheyden leert hier elke avond bij,Het gaat hier over:"slepen, kopieren,plakken, deleten,open staan,uploden,keer e keer were..." terwijl hij het liever heeft over: "epi,ontsluiting,déclenchement de travail, ne col van den uterus, ras (rien à signalier), raf (rien à faire),DDR (date dernière rètogo mei 2012 029.jpggles), douleur dans le bas ventre, doigtier propre...

Het operatieprogramma is vandaag eindelijk op gang gekomen, langzaam maar zeker. zo ook de elektriciteit, is wel vijf keer uitgevallen tijdens het opereren, gelukkig is er een noodcircuit dat toch nog iets licht geeft. De instrumenten worden  wel super gesteriliseerd, want telkens de stroom uitvalt, begint de sterilisator weer opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Misschien moet Electrabel hier solliciteren om marktleider te worden!!

De giften die we gegeven hebben en die vanuit verschillende bronnen kwamen, hebben de kinderen echt veel plezier gedaan.In de lagere school kwamen ze vandaag allemaal buiten met een potlood, bic ,gom en schrift en de kinderen liepen  echt op ons toe om ons te bedanken. Het vele speelgoed en de kleding komen hier echt goed van pas en "zo dankbaar" dat heb je in jaren niet meer meegemaakt.Daar kunnen wij dan weeral van leren.De "Afrikaanse glimlach" blijft ons plezieren!togo mei 2012 138.jpg

 

togo mei 2012 127.jpgtogo mei 2012 155.jpgtogo mei 2012 161.jpg

 

 

dit is Epifigenie een leerling vroedvrouwtogo mei 2012 159.jpgtogo mei 2012 168.jpg

 

ons Lin in actie 

23:56 | Commentaren (0)

13-05-12

13 mei

Bonjouuuuuuuuuuuuuuuuur Kara, hier zijn we weer.

Gisteren een uitstap gedaan naar Sokodé, de man van de mutualiteitenAanataas, Dieu Donné) bezocht na een rit van 75km, met straattafereeltjes die je niet voor mogelijk houdt.Een "visite guidée" gekregen over zijn werk voor het realiseren van de mutualiteit ter plaatse. Vooralleer we naar het regionaal hospitaal gingen werden we eerst geinviteerd in zijn huis voor een verfrissend drankje. 3 beeldschone kindjes en een groot huis met moestuin, mango's groeien in de tuin.

Het regionaal hospitaal was andere koek: van buitenaf gezien zag het er een deftig hospitaal uit maar binnenin werden schrijnende toestanden vasgesteld. Het centrum in Kara is er een pareltje tegen. En dit allemaal dankzij jullie steun. Het heeft echt wel zin.Wist je dat we al 2x zijn omgeroepen op de radio: belgische équipe is aangekomen.

In Sokodé is 80% moslim: praktisch elke familie heeft zijn eigen moskee.

Niettemin zijn er katholieke kerken, scholen en een radiostation. De kleine katholieke gemeenschap is vooral betrokken bij het onderwijs en de gezondheidszorg.   

De man van de mutualiteit hebben we getrakteerd op een etentje in het hotel waar gewoonlijk de ministers en de lokale VIPs logeren en komen eten. 1/4 kip met friet: kostprijs voor 5 personen: 24 euro.

Na een veilige terugrit en een avondlijk bezoek aan het hospitaal ter controle van de patient  zijn we vroeg in ons bed gekropen.

Vandaag een echte zondag: we zijn als echte missiezusters en nonkel pater naar de mis geweest: 3,5 uur.Waar we enthousiast verwelkomd werden, banken werden voor ons aangedragen en we moesten helemaal vooraan gaan zitten en meedoen.

Thuisgekomen kwam de naaister de maten opnemen voor onze afrikaanse outfit die dinsdag al klaar zou zijn.De naaister ,een jonge vrouw die hoogzwanger is,komt 1 van de dagen misschien bij ons bevallen.Hopelijk komt onze garderobe op tijd klaar.

Vanmiddag hebben we onze geschenken uitgedeeld voor de 11 huisjes van SOS kinderdorpen en bezochten we "maison patience" van mama Elise. 1 van onze kookmoeders.

Tot morgen, Dieu vous bénice

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19:46 | Commentaren (2)

12-05-12

foto's eindelijk gelukt!!!!!

togo mei 2012 109.jpgtogo mei 2012 086.jpgskynetblogs.JPGtogo mei 2012 020.jpgtogo mei 2012 144.jpgtogo mei 2012 043.jpgtogo mei 2012 035.jpgtogo mei 2012 053.jpgtogo mei 2012 117.jpgtogo mei 2012 107.jpgtogo mei 2012 119.jpg

22:20 | Commentaren (0)

11-05-12

11 mei

wist je dat ze in togo....  

  • de dag beginnen met bon arrivé, bon travail, hmm...hmm...,et le séjour? ,et le travail?,et la nuit?; en telkens en telkens weer opnieuw....
  • als het te hard regent opname op de verloskamer wordt uitgesteld tot het onweer over is...
  • de verpleging geen zorgen meer hoeft toe te dienen na de bevalling, de familie zorgt voor lakens, eten en drinken...
  • een babysit niet nodig hebben, le dieu est toujours en overal en alles komt goed...
  • onze kookmoeders ons op handen dragen... Dieu vous bénice!!
  • dat Jef ons heeft ingelicht over de laatste lingeriemode in togo...
  • dat een maandverband hier altijd "vania" noemt...
  • Carin "always" verwart met "lays"...
  • Hilde altijd openstaat en er soms slecht voor zit...
  • voor een missie in togo je een computerfreak moet zijn ...(en dat lin dat gelukkig aan het worden is) 
  • de "electricité" verschillende malen per dag uitvalt en zo de autoclaaf niet klaarkomt ,op die manier geraakt hier alles steriel
  • er hier een wasmachine staat en ze alles met de hand wassen... 
  • een kindje de borst geven / "tetter "noemt
  • er hier nog veel werk aan de winkel is op de recovery: verhalen volgen mariella
  • dat ze de moederkoek mee naar huis nemen....
  • een week wachten voor ze hun kindje een naam geven....

vandaag sluiten we af met de top 5 van de namen....

  1. dieudonné
  2. fernand
  3. luc,lucien,lucca,
  4. clément
  5. basil

 

  1. harmony
  2. céline
  3. épiphénie
  4. alida
  5. modestine

hopelijk tot morgen, grâce à dieu

 

 

 

23:12 | Commentaren (4)

10 mei

dag allemaal, hier zijn we weer....

vannacht om 4u 10 , vroeger dan anders uit ons bed gebeld door vroedvrouw Justine, voor de geboorte van een tweeling :

een echt avontuur om zo s'nachts , (gelukkig waren we met zijn tweeen ), met de zaklamp de afstand van het woon-werk verkeer te doen.

Het was nog pikdonker , maar in sommige huizen van het kinderdorp was er al volop bedrijvigheid : voor ze naar school gingen zijn de oudste kinderen al aan het keren en aan het afwassen , !!!! ( dat zien we nt gebeuren in belgie !!!)

Aan het hospitaal aangekomen , dachten we aan het volk te zien dat we veel werk gingen hebben , maar ze zaten al te wachten voor de consultatie van de blanke gynaecoloog , die pas begon om 9u nadat er eerst les voor het personeel was gegeven !!!!

Nadien even met de administratief directeur gaan praten over aanslepende technische mankementen!! sito presto werden deze opgelost door 3 techniciens die hij uit het dorp had laten overkomen.,en rond de middag was er al een oplossing, Blank zijn heeft ook in Togo zijn voordelen!!!

Verder hebben we een speciale avond gehad : wij hadden een kersverse opa onder ons , Jef werd zopas ,6 weken vlugger dan verwacht opa van zijn 5de kleinkind "Tom".Alles goed met moeder en kind en .... ook met "daddy"...Hij had precies een voorgevoel ,want de kleermaker werd vandaag ontboden voor de maten op te meten van Jef.

De natuur vierde mee met een klank en lichtspel !!!!! als wijze van attractie ...

voilà tot morgen...

00:29 | Commentaren (2)

09-05-12

9 mei

Na de zondvloed van gisteravond opgestaan met weeral een stralende Stoer aan de hemel. (we denken vandaag al de warmste dag, meer dan 40°)

Ons moedertje van de spoedoperatie van gisteren stelt het vandaag betrekkelijk goed.Wat een sterke vrouwen die afrikaanse!! Ze is ons super dankbaar.

Ons dagelijks woon-werkverkeer gaat als volgt: na de 1ste bocht worden we bestormd door massa's klleuters die ons in koor begroeten met het togolese woord voor blanke(enseigne) en die ons allemaal wel eens willen vastpakken. (is dat wit wel echt)  De volgende  bocht naar links komen de lagere schoolkinderen aangerend en zien we ze hinkelen, voetballen,op boomstammen balanceren ... Dan steken we de straat over naar het hospitaal, daar lopen de varkens, kippen en schapen vrij rond als figuranten in een straattoneel.

Vandaag was het weegdag in de maternité, weeral een volle consultatie met prachtige baby's. Het systeem van wegen is nog wat voorhistorisch : baby's worden in een doek gelegd en deze wordt aan" den bascule "gehangen..geeft vooral super mooie foto's ( maar spijtig genoeg kunnen we ze jullie niet tonen )

Het was vooral een drukke consultatiedag vandaag, zodat de planning voor operaties van volgende week al goed volzet geraakt...

wij worden hier super in de wat gelegd dor de kookmoeders denise en Elise!!!,omdat we gisteren zo'n drukke werkdag hadden en pas kwamen eten om 14u30, bracht Denise vandaag ons 10uurtje om 12u naar het ziekenhuis ( dit wil zeggen, tassen koffie en thee in een zinken bad op haar hoofd)waar ze die croissants vandaan toverde blijft ons een raadsel!!!

en ja hoor nog 2 keer slapen en we mogen naar het buitenverblijf van klein johanneke....

tot morgen

 

23:23 | Commentaren (1)

08-05-12

8 mei

Hallo hier zijn we weer.

Vanmorgen vroeg 1ste les gegeven voor het personeel van HME onder massale opkomst.

Ondertussen alweer een bomvolle wachtzaal gynaecologie voor de blanke dokter, de mensen komen van heinde en verre en leggen zich te rusten na een lange wandeling op allerlei plekjes in en rond de consultatie. Geduldig wachtend en nog geen zekerheid dat ze vandaag geholpen worden. Niemand wordt lastig, GEDULD is de norm in Afrika.

Op de vraag van de Gitta en Kristel: de baby van 1600gr was niet opgenomen in de couveuse maar gewoon gehospitaliseerd en doet het momenteel wel goed .

De neonatologie is echter vandaag wel goed in gebruik genomen, opname's van 2 prematuren die thuis geboren waren. Het éné(1100gram) de helft van een tweeling waarvan het 2de babytje doodgeboren was. Het andere 1200gram.  We hebben ze alletwee opgenomen in de couveuse, die al een tijdje niet in gebruik was. Ondanks de beste zorgen is het kleinste kindje plots overleden.

Nog een bevalling die uitgedraaid is op een spoedkeizersnede omwille van foetale nood. Met nadien een reanimatie van de baby en een comlplicatie bij de moeder.

Gelukkig hadden we vandaag ook een normale vlotte bevalling.

Onze dag eindigde leuk met een uitnodiging van een kersverse papa van "johan" die ons zondag wil komen halen om naar zijn buitenverblijf te gaan.

Uiteindelijk om 2Ou gegeten: groenten en mango.

ps: fotootjes zullen niet lukken, hoe spijtig ook, waarschijnlijk te weinig plaats op den blog.

groetjes en tot morgen!

     

23:45 | Commentaren (7)

7 mei

Onze 1ste volledige werkdag: vergadering om 7uur met de medische staf.

Het lijkt hier wel een goed draaiend kliniekske. Op elke consultatie zitten, liggen veel patienten te wachten op hun beurt voor het blanke team dat hier zelfs op radio Kara is aangekondigd.

De consultatie van de vaccinaties heeft de kaap van 100 overschreden. Soms is Afrika ook snel en efficiënt, babietje Johan, geboren om 14 uur en reeds om 15uur zijn 1ste vaccinatie gehad: BCG

Op consultatie gynaecologie waren hoofdzakelijk patienten met infertiliteitsproblemen die hoopten dat de blanke dokter een wonder zou kunnen doen.Er werd fors doorgewerkt tot 14 uur. Nadien eten en we stonden terug paraat om 15uur.

Er zijn maar 4 vroedvrouwen die voor de permanentie zorgen. Nu was het de beurt aan Claire die 24 uur van wacht was, haar jongste kind van 14 maanden bracht zij mee om de borst te geven.  Zie je het al in Belgie gebeuren!

Bevallingen lopen hier goed, gisteren 4 vandaag 2.

Good night, sleep tight

09:34 | Commentaren (3)

6 mei

Opgestaan om 5u15: jaja, we zijn naar de togolese Mis geweest en vertaling naar het frans.Duur: van 6 tot 8 uur. Gebracht en opgehaald door de directeur van het kinderdorp.  Zeker 1000 personen aanwezig: allemaal om ter mooist gekleed. Enkele kinderen van het kinderdorp eveneens aanwezig kwamen dadelijk op ons toegelopen.

Nadien ontbeten. De laatste hand gelegd aan de lesjes en we "proberen"  de blog te updaten met de hulp van het thuisfront.

Dank u wel Joke en Femke.

09:34 | Commentaren (0)

06-05-12

5 mei 2012

Na het ontbijt zijn we vroeg naar de markt gegaan in een poging de hitte te vermijden. Maar dat heeft niet echt gewerkt, chaleur partout!! 38°C  Een heel drukke markt met ontzettend veel kraampjes, slapende mensen in en onder het kraam en heel veel brave kindjes.  Zonder gezelschap van een zwarte medemens hadden we toch een ander gevoel, we werden meer bekeken en het maken van foto's werd bemoeilijkt. Kindjes zijn wel steeds gewillige fotomodelletjes.  We gaan nog eens terug met begeleiding.

De terugtocht à pied was ook een ervaring op zich.  Drukke straattaferelen, veel auto's, moto's, fietsers, geiten, varken ...  Halverwege een welgekome schaduwplek en terras met hutjes gevonden waar we 3 liter frisdrank hadden voor 1,30 euro.  De menukaart nodigde uit om te eten voor minder dan 2 euro, maar tant pis de tafel stond al gedekt.

In de namiddag al onze valiezen uitgepakt en inventaire gemaakt.  We hebben echt mooie en voldoende geschenken bij voor de kinderen en de school.   

Nadien ontmoeting met dokter Edem die ons de nieuwigheden ivm appparatuur heeft getoond.(CTG, colposcoop)  Wij waren aangenaam verrast door de netheid en de uitrusting van de operatiekamer en recovery. 

Zaalronde gemaakt in het hospitaal.  In de ontwaakkamer lagen 2 sectio's van de vorige dag, ze bleken in goede toestand te zijn.  Bij navraag zouden ze 5à6dagen in het ziekenhuis blijven.  We zullen ze kunnen opvolgen.

1 baby was opgenomen op pediatrie vanwege foetale nood en meconiaal vruchtwater.  Verder nog enkele  babytjes opgenomen samen met de grootmoeder voor toediening van flesvoeding. mama's overleden bij thuisbevallingen.

Ook een prematuurtje van 1,600gr.Dit werd door een andere moeder meegevoed. 

De avond werd volledig ingenomen door administratieve taken.  Het was niet zo simpel als we dachten om tekst en foto's door te sturen naar de blog.

 

 

 

14:10 | Commentaren (2)

Missie van 3 mei tot 18 mei 2012: Aankomst

deelnemers:
Dr.Jef Vanderheyden: Gynaecoloog
Carin Domen:verpleegkundige
Hilde Van Frausum: vroedvrouw
Lin Mortelmans:vroedvrouw

Na een vlotte vlucht Brussel-Lomé en de rit Lomé-Kara kwamen we op 4mei 2012 aan in het SOS kinderdorp waar we gedurende de volgende 14 dagen zullen verblijven.Dr.van der heyden waande zich de paus en wilde persé de grond van Togo kussen nadat hij de laatste trap van het vliegtuig miste. Lin hebben we bij aankomst dadelijk in haar bed gestoken vanwege reisziekte. Ze had zich niet ingesteld op de luxe 4x4 voiture van Amina (dir. sos Togo) ze had zich verwacht aan het schamel busje van 3 jaar geleden.

Een heerlijke maaltijd stond ons op te wachten;

Na de maaltijd bezochten we het HME onderleiding van de nieuwe administratief directeur. Het was een warm Stoerweerzien met oude bekenden. Onze eerste indruk was positief.

Nadien hebben we onze valiezen uitgepakt en onze kamers geinstalleerd, met acrobatische toeren muskietennet geplaatst.

Verdiende rust volgt en morgen zijn we er weer met uitgebreid verslag en foto's.

Groetjes en slaapwel

 

08:42 | Commentaren (2)

20-01-12

Vrijdag 20/01/2012

Aan alle bloglezers, de missie van Januari 2012 loopt op zijn einde.

Onze vijf meidengroep zijn momenteel richting airport om in te checken en terug huiswaarts te vliegen naar het koude Belgie.

Ze zullen bij hun thuiskomst waar hun familie opwacht veel te vertellen hebben, nadien is het terug op dienst

in het ziekenhuis.

Nog ne dikke proficiat en weerziens op volgende verhalen.

Capt.Dundee willy

20:19 | Commentaren (1)

Donderdag 19/01/2012

Vandaag sliepen we uit... Om 8u schoven we aan aan de inmiddels vertrouwde ontbijttafel, nadat de valiezen waren gepakt en de kamers werden ontruimd. Een uitgebreid afscheidscomité wachtte ons op bij de deur, en hier en daar vloeide een traan.IMG_3092.JPG We trokken voor een laatste keer naar het ziekenhuis, waar we onze collega's-voor-even opzochten voor een persoonlijk afscheid. Eerst gingen we met een bang hartje naar de Neonatologie, waar we intens gelukkig onze beide patiëntjes in goede toestand terugzagen. De 'gouden' zuurstof kon intussen zelfs al terug gestopt worden. De nachtverpleegkundige was opgelucht maar voldaan na deze leerrijke shift. In alle bescheidenheid durfden we toch de bedenking te maken dat we voor deze 2 kleine Togoleesjes een verschil hebben gemaakt. Met dit goede gevoel namen we afscheid, en werden we door het bijna voltallige team uitgebreid en oprecht bedankt. Ondanks het (te) korte verblijf werden we toch overvallen door emoties, en werd nog menig mailadres uitgewisseld.IMG_3103.JPG
Toen begon de lange maar onvermijdelijke rit richting Lomé. Zowel voertuig als weg waren alles behalve comfortabel, waardoor de reis vermoeiend en nog langer was. Na 7u hobbelen en schudden werden we in het gastenverblijf terug opgewacht door onze lieve Acadou, die alweer een heerlijke maaltijd voor ons had bereid.
Na het schrijven van dit verhaal kruipen we doodmoe in bed. Morgen wacht ons de lange reis naar het koude België, maar eerst worden we nog begeleid door één van onze landgenoten in Togo langsheen verschillende projecten die ze hier na jarenlange inspanning realiseerden.
Slaapwel...

IMG_3101.JPG

09:34 | Commentaren (0)