15-12-09

Onderweg

Dit even ter info:

Deze morgend (dinsdag) zijn de missieleden vertrokken vanuit Kara, richting Lomé.

Daar nemen ze een binnenvlucht naar Abidjan - Ivoorkust.

Woensdagavond is dan de rechtstreekse vlucht naar Brussel; vertrek om 1900u en aankomst in Brussel op donderdagmorgend rond 0510u. Voor de geïnteresseerden, het vluchtnummer is SN247.

21:14 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

14-12-09

maandag 14/12/09 " Het einde nabij "

    

In het weekend hebben we vrij genomen. Zaterdag hebben we in het binnenland een traditioneel dorp (behorend tot het werelderfgoed van Unesco) bezocht. Waarschijnlijk een klassieker voor al de medische missies die naar hier komen. In het binnenland is de armoede pas echt merkbaar. 's Namiddags hebben we een sightseeing van de stad gedaan. Zondag waren we al vroeg uit de veren om een openluchtmis van de broeders salezianen bij te wonen. Daar heerste een geweldige ambiance. In de namiddag zijn we ons gaan verfrissen in het enige zwembad van de stad in Hotel Kara.
Vandaag is de werkweek hier opnieuw begonnen en meteen onze laatste werkdag. De klassiekers staan op het programma: gynecologische consultaties, wondverzorgingen en vaccinaties van kinderen en zwangere vrouwen. Er zijn nu al verschillende bevallingen geweest: tot vandaag hadden de vroedvrouwen de indruk dat de Afrikaanse vrouwen hier zeer vlot bevallen; vaak na één perswee is het kind geboren. Vanmorgen was het wel wat anders: een langdurige en moeikijke bevalling; Lin en Hilde hebben het feilloos gedaan en een flinke baby van 2,9 kg werd geboren. De baby, die gisteren geboren werd,woog slechts 1,9 kg. Eigenlijk bestemd voor de couveuse, maar de enige en beste couveuse is hier de moeder. Ze is dan ook vandaag al met kind op de rug huiswaarts vertrokken.
Vanavond gaan we bij wijze van afscheid samen met Luc Pieters en twee Belgische meisjes, die hier zijn voor humanitaire hulp en die we leren kennen hebben, eten in een plaatselijk restaurant.Morgenvroeg begint dan onze lange reis richting het koude België. De overgang van zeer heet naar vriestemperaturen zal wel wat aanpassing van ons vragen.
Tot later.

19:44 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

11-12-09

vrijdag 11 december

Zo goed en zo kwaad als mogelijk houden we ons hier bezig. Jef doet volop consultatie: er komen veel zwangere vrouwen voor controle (echografie) en daarnaast bestaat de pathologie vooral uit fertiliteitsproblemen. Na het middageten doen we een dutje en in de namiddag hebben we eens wat orde op zaken gesteld in de arbeidskamer. In het magazijn zit toch redelijk wat materiaal maar niemand van het personeel kan of mag het gerief gebruiken. Alleen de concierge heeft de sleutel van het magazijn en hij heeft het dus blijkbaar voor het zeggen. Wij krijgen wel vlot de sleutel en hebben allerlei materiaal bijeen gezocht en ter beschikking gelegd in de arbeidskamer, zodat het daar nu al een heel stuk veiliger is voor moeder en kind. Voorts hebben we er voor gezorgd dat de zuurstof toediening, de aspiratie en de vacuumextractie perfect werken en direct beschikbaar zijn. Na deze actie ziet het er op de materniteit volgens ons al een stuk beter uit. Ook de
plaatslijke vroedvrouwen zijn zeer opgetrogen met deze aanpassingen. En nus is het voor Hilde en Lyn geduldig wachten op de volgende bevalling!
Daarna ben ikzelf wat gaan wandelen in het dorp; onderweg werd ik door een maman van SOS kinderdorpen geroepen om een bezoek te brengen aan haar familie: ik werd er ingewijd in het plaatselijke leven en moest proeven van het locaal gebrouwen bier.
Vanmorgen was het weer vroeg dag. gisteren had Jef een voordracht gegeven op postpartum bloedingen; vandaag was het mijn beurt: het ging over anesthesietechnieken bij keizersnede. Hoewel deze ingrepen hier (nog) niet mogelijk zijn, was men weer erg geinteresseerd en werden er na afloop vele vragen op me afgevuurd. Daarna zijn we wat gaan helpen bij de dagelijkse wondverzorging. We proberen de plaatselijke werkwijze te beoordelen en te verbeteren. Ook hiervoor hebben we allerlei materiaal uit het magazijn naar hier versleept. Soms zien we afschuwelijke wonden, waarvan we denken dat ze beter onder narcose in het universitair ziekenhuis zouden verzorgd worden. Of de patiënten die raad opvolgen is echter zeer twijfelachtig.

Groeten en tot later.
 Erik

20:26 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

10-12-09

donderdag 10/12: Dr.Erik Lauwers schrijft ons volgend verslag

Het is nu donderdag vandaag en er is voorlopig mogelijkheid om te internetten, dus ik profiteer ervan om snel iets te zenden. Gisteren zijn we veel vroeger dan anders opgestaan, namelijk om half zeven (de ochtenduren zijn hier het best te verdragen, vanaf 12 h 00 is het hier erg warm). Om zeven uur hebben de vroedvrouwen voor het medisch en paramedisch personeel een voordracht gegeven over opvang en reanimatie van de pasgeborene. Men was erg geinteresseerd en stelde op het einde vele vragen. Daarna heb ik samen met Jef wat geholpen bij de gynecologische en obstetrische consultatie samen met een beginnende Togolese gynaecoloog. Ondertussen assisteerden Hilde en Lyn bij de wondverzorging. Omdat we zo vroeg waren opgestaan, hebben we 's middags na het eten een siesta genomen. Daarna heb ik terug mee met Jef geconsulteerd. De vroedvrouwen waren zeer blij, want gisterenmiddag was er de eerste bevalling sinds onze aankomst. De bevalling zelf verliep zeer vlot maar de baby zag er echter niet zo goed uit bij de geboorte. Jef en ikzelf werden er onmiddellijk bijgeroepen (we zaten in de kamer ernaast consultatie te doen) en na wat ventileren met de ambu kleurde het kindje vlot bij. Het probleem hier is dat men wel redelijk wat materiaal heeft, maar men weet het niet liggen of het ligt in een magazijn achter slot en men moet het gaan zoeken als je iets nodig hebt; daardoor verlies je kostbare tijd. Dit mag echt niet voor urgentie materiaal. Ik zal  er nu voor proberen te zorgen dat materiaal zoals ambu, maskers aspiratiesondes en zuurstofmaskers in de arbeidskamer onmiddellijk voor het grijpen liggen, zodat geen kostbare tijd meer verloren gaat als de baby niet goed is.
Gisteren is hier een Bulgaarse ingenieur toegekomen vanuit Benin. We stelden onze hoop op hem om misschien de operatiezaal wat verder te kunnen installeren, maar helaas hij kwam enkel om met de directie de planning voor de toekomst te bespreken. Hij is vandaag alweer vertrokken naar Benin.
Vanmorgen zijn we weer vroeg opgestaan en was het de beurt aan Jef om een lesje te geven. Het was een heldere voordracht over postpartum bloedingen. Het publiek was alweer zeer geinteresseerd. Jef doet daarna opnieuw consultatie: de wachtzaal zit propvol; allemaal mensen die voor hem gekomen zijn, want deze week kan men tegen gereduceerd tarief op consultatie komen. Ik help bij wondverzorging en doe een poging om de arbeidskamer wat beter en veiliger uit te rusten.

20:28 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

09-12-09

Dinsdagavond 8 december : " de kogel is door de kerk"

 

(De eerste alinea is voor alle deelnemers van de vorige missie's...)

Wij hebben al zeker de groeten van jullie gedaan , ze kenden jullie namen nog goed hoor... ze sprongen zelfs een gat ind e lucht en als we zegden dat Liesbeth zwanger was begonnen ze allemaal te dansen.


Dr Van der heyden heeft al veel consultatie gedaan en veel echografie's zowel gisteren al vandaag.Er is sinds 1 december een gynycoloog begonnen:Adam, hij doet samen met Jef consultaties.. Wij hebben gisteren de vaccinatie namiddag meegemaakt samen met Eric de nieuwe kinderarts in spe... een wachtzaal vol moeders met kinderen op de rug , allemaal even geduldig tot het hun beurt was. We hebben mooie foto's genomen , de administratie zou vlotter kunnen in onze ogen.
Vandaag heeft Eric zijn eerste les gegeven over reanimatie : de kogel is door de kerk, morgen zijn wij ( ilt (zo noemen ze hilde hier) en lin ) aan  de beurt : dan wordt het reanimatie van de pasgeborene.
Vanmiddag toch even tijdens de pauze even nr de markt in Kara geweest , Brigitte is meegegaan zo hadden we een veiliger gevoel en wisten we waar we moesten zijn voor de pagnes (lappen afrikaanse stof)
Onze ogen goed de kost gegeven, we wisten nt waar eerst kijken,
 
vele grtjs van iedereen

08:38 Gepost in Algemeen | Commentaren (6) | Permalink

07-12-09

Nieuws: vers van de pers !!!! maandag 7 december

Dit bericht is ons zojuist doorgegeven door Linn ( ma, 7 dec 12.24u )
 
 
hier wat nieuws over de reis en de eerste voormiddag....
 
 
ONs onthaal in sos côte d'ivoir was super!!!!
Een heuse ceremonie met afrikaanse dans en jembé..., wij voelden ons precies de koning en koningin die op bezoek kwamen!!!, toppunt was dat we niets gedaan hadden.We kregen een rondleiding in de huisjes en kregen al vlug een overzicht over hun fraaie werk , ook rondleiding in de consultatieruimte...
Daarna een 5 gangen menu en werden weer met busje naar de luchthaven gebracht. De rit naar de luchthaven van Abidjan was een helse tocht: ongelooflijke opstoppingen alom, daar zijn de files in België klein bier tegen. De vlucht van Abidjan naar Lomé met tussenstop in Ghana is vlot verlopen. Zaterdagavond zijn we aangekomen en hebben we gelogeerd in SOS village van Lomé; gisteren werden we dan met de wagen naar Kara gebracht, waar we gastvrij ontvangen zijn in het SOS kinderdorp.
Vandaag begint eigenlijk onze medische missie; we hebben eerst een rondleiding gekregen in het dispensarium, de materniteit en het hospitaal. Er is een operatiezaal met ontwaakkamer maar het gaat enkel om een lege ruimte: niets van uitrusting, buiten staat een container waar al een deel van de nutsleidingen (perslucht, zuurstof,...) is geinstalleerd. Maar operaties zijn dus duidelijk nog niet mogelijk. Er staan hier enkele containers met materiaal maar het was bij het openen ervan telkens een ontgoocheling: de container die wij hebben laten opsturen, is hier nog niet aangekomen. Hij staat nog in de haven van Lomé en moet de douane en administratieve molen nog passeren en dit kan nog 1 à 2 weken duren. We hebben dus niets van het materiaal en toestellen die we opgestuurd hebben. Brute pech!
Jef is al begonnen met consultatie en echografie, wij kijken nog even uit hoe we ons nuttig kunnen maken.
 
Hilde , Lyn, Chris, Jef en Erik.

12:31 Gepost in Algemeen | Commentaren (5) | Permalink

Eerste berichtje ontvangen via Dr. Paul Leyman


Dit werd zondagavond vanuit het verre Togo gemeld aan Dr. Leyman:

" Alle missieleden zijn vanavond veilig en wel ter plaatse aangekomen. De reis is vlot verlopen. Het onthaal door SOS Ivoorkust was naar verluid ongelofelijk. Nu kan het echte werk beginnen...."

09:07 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

03-12-09

HOE REIZEN DE DEELNEMERS VAN DE VIERDE MISSIE

                               Volg hun verhaal en reageer massaal

                          (klik op reactie-knop onderaan rechts van elk bericht)

                                              (Sorry, zaterdag wordt er doorgevlogen naar Lomé)Afbeelding2

14:50 Gepost in Algemeen | Commentaren (9) | Permalink

12-11-09

DEELNEMERS VAN DE VIERDE MISSIE

Op 4 december vertrekt er terug een medische missie naar Togo

                Het wordt

een "gynaecologische missie"

Deelnemers:    Dr. J.Vanderheyden

                       en echtgenote

                       Dr. E.Lauwers 

                       Lin Mortelmans

                       Hilde Van Frausem

              togo 4F 001

 

Deze missie kwam tot stand in samenwerking met SOS Kinderdorpen België en SOS Kinderdorpen Togo

 

 

08:34 Gepost in Algemeen | Commentaren (8) | Permalink

26-10-09

Nieuws

     DECEMBER  2009

           VERTREK VIERDE MISSIE

              WELDRA MEER HIEROVER ...

10:25 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

02-12-07

Opgeruimd staat netjes

                                                                                                                                                                    

Het heeft bloed, zweet en tranen gekost (vooral liters zweet die we compenseren door veel water te drinken) maar we zijn er geraakt. De volledige inhoud van de magazijnen is geïnventariseerd op computer. Alles is mooi gestapeld en netjes gesorteerd en vormt een overzichtelijk geheel. Wat een verschil met toen we hier aankwamen.

Ook de medische missie verloopt vlot. De patiënten die er het ergst aan toe waren, zijn al één of meerdere keren teruggekeerd en de wonden zijn zichtbaar verbeterd. Wonderen kunnen we niet verrichten, maar voor deze patiënten is er terug een straaltje hoop.

In het medisch centrum en het nabijgelegen SOS Kinderdorp (met schooltje en sociaal centrum) is alles en iedereen vriendelijk, proper, behulpzaam, ... . 's Avonds gaan we voor de eerste (en wellicht enige) keer op verkenning in Kara, een wandeling langs één van de hoofdwegen. Links en rechts van de weg zijn er kleine kraampjes en winkeltjes. Ze verkopen sinaasappelen, plastic potten, fietsbanden, pindanootjes, houtskool, ... . Het is erg druk en de stoffige, warme lucht, vervuild door uitlaatgassen, doet ons naar adem snakken.

Op de terugweg stoppen we bij een bar met een terrasje. Er weerklinkt vrolijke muziek en een verfrissing is welkom. Voor 4 drankjes (60 cl-flesjes !) betalen we zo'n 2,50 euro. Na ons korte stapje in de wereld zijn we blij om het lawaai en het stof van de straat achter ons te kunnen laten en terug te keren naar het PMI, een ware oase van rust.

14:56 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

Een goede scholing, een goed begin

Zoals al eerder vermeld, is er elke ochtend tijd voorzien voor (bij)scholing van de medische plog van het PMI. De lessenreeks werd op gang getrokken door Paul M die het had over het gastro-enterinaal stelsel. Andere lessen gingen ondermeer over het doel van deze missie en de toekomst van het centrum, wondzorg, handhygiëne en uitleg over medisch materiaal en de praktische toepassing ervan. De volledige ploeg is telkens aanwezig en de reacties zijn heel positief. Alle deelnemers zijn enthousiast en duidelijk leergierig.

14:49 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

Wondzorg in Kara

Het was eerder al aangekondigd: wondzorg zal ons de komende dagen genoeg werk geven.

Naast de klassieke, geïnfecteerde wonden zien we in het centrum voor het eerst de gecompliceerde gevolgen van buruli ulcer (mucobacteriële aandoening). Aanvankelijk proberen we deze wonden te verzorgen zonder verdoving omdat we de nodige middelen daarvoor niet direct ter beschikking hebben. Voor ons onmenselijke toestanden. Uiteindelijk krijgen we ketamine te pakken. Ketamine is een snelwerkend anestheticum en bijzonder geschikt voor kortdurende ingrepen.

Onze eerste ketamine-patiënt is een 8-jarig jongentje dat oorspronkelijk elders werd behandeld voor een slangenbeet. Maar bij het verwijderen van het voetverband vinden we een gedeeltelijk genecrotiseerde voet. Werk voor Paul L dus. Heel de procedure van wondzorg met ketamine-verdoving werd op belgische bodem reeds goed voorbereid. Hier maken we uiteraard gebruik van die kennis. Alles verloopt zoals we wensen. Het resultaat mag er zijn en dat geeft ons een goed gevoel.

14:45 Gepost in Algemeen | Commentaren (2) | Permalink

De moed zakt ons even tot in de schoenen.

Het logistieke deel van de missie baart ons vandaag zorgen. In de materniteit, waar de 2 magazijntjes zich bevinden, staan de dozen hoog gestapeld. Er is bijna geen doorkomen meer aan. Het is even zoeken om te weten waarmee we best starten, maar uiteindelijk geraken we toch op dreef. We starten 's morgens al om 07u00 en worden zo door ons werk opgeslokt dat we pas rond 14u00 aan middageten toe zijn. Tegen die tijd loopt de temperatuur al hoog op. Gelukkig is er in één van de twee magazijntjes een ventilator. Zo proberen we het hoofd koel te houden. Na het eten is er tijd om een halfuurtje te bekomen. Veel wordt er trouwens niet gegeten. Daarvoor is het te warm.

In de namiddag hervatten we onze inventarisatie. Guy en Koen zetten enkele ziekenhuishulpjes aan het werk om de magazijntjes te kuisen en de hopen bedlinnen op te vouwen. Ondertussen zoeken ze zelf hun weg tussen de dozen en doosjes met spuiten en spuitjes. Diane en Peggy nemen het sorteerwerk van de "witte pakjes" voor hun rekening. Dozen vol broeken en vesten worden mooi gevouwen. Af en toe duikt er daarbij een bekende naam op. We vinden zelfs één van Guys oude broeken terug. Een bijna emotioneel moment.

We werken nog laat door. Het avondeten is meestal toch pas voorzien rond 21u00 (of zelfs later) en zodra het donker wordt (rond 17u30) is de temperatuur toch iets beter.

14:39 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

Blijvende internetproblemen

De missie, gestart met 13 (!) personen, is na het vertrek van de bedrijven e.d. uitgedund tot 5 deelnemers. Gezien de aanhoudende internetproblemen (of er is geen internet beschikbaar, of de lijn is zo traag dat het een halfuur duurt voor we iets kunnen typen en gegarandeerd verbreekt de lijn dan net op het moment dat we het bericht willen posten, ...) is de berichtenstroom tijdens deze 3de missie eerder beperkt gebleven. Nu de missie haar laatste halve week ingaat, hebben wij als net-thuisgekomenen de opdracht om de mankerende berichten te posten. Veel leesplezier met de reeks berichten die er zo dadelijk aankomt en aan alle familieleden, vrienden, ... nog gauw even de boodschap dat in Kara alles OK is.

Koen & Peggy

14:17 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

28-11-07

Ondertussen uiteraard niet stilgezeten (ma 26/11/2007)

In ons Kara-dorp is het elke dag opnieuw vroeg op. Vn 06u30 tot 07u00 vinden traditioneel (idem vorige missies) de lessen plaats voor de medische equippe. Door de grote belangstelling en de vele vragen nadien lopen deze lessen altijd uit. Met veel moed is de logistiek ploeg ondertussen gestart met het propvolle chaotische magazijn volledig leeg te maken. Terwijl Paul M consultaties deed samen met dr. Victor, zijn Paul L en Helga gestart met de wondzorg. De eerste wondjes waren nog van de klassiek soort, maar gaandeweg (de tamtam werkt hier goed) ,stroomden er steeds meer mensen toe met een gecompliceerde, geïnfecteerde, ... wonde. Tot zelfs patiënten uit het Chinese ziekenhuis werden aan- en afgevoerd om hier verzorgd te worden. De toeloop was zo massaal dat er amper tijd was om 's middags iets te eten. De consulaties die normaal enkel in de voormiddag plaats vinden, liepen uit tot 19u.

22:36 Gepost in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink

Zwarte zaterdag

Ons bezoek aan het Centre Hospitalier Universitaire (CHU) de Kara en het Chinese hospitaal, eveneens in Kara laat nog steeds zijn sporen na.
Beide ziekenhuizen komen naar onze mening in aanmerking als “minst gezonde instelling van het jaar”. Wie hier met één gezondheidsprobleem binnenkomt, verlaat het ziekenhuis met een veelvoud aan problemen.
Dokters zijn schaars, de verpleging staat in voor een beperkte geneeskundige zorg en voor de rest zijn de patiënten aan hun lot overgelaten. De patiënt zelf, of zijn/haar familie, moet zorgen voor eten en drinken, bedlinnen, dagelijkse hygiëne, geneesmiddelen, … . Centimetersdikke gipsverbanden, etterende wonden, defecte apparatuur, … . Woorden schieten tekort.
Zo zagen we een man die bij een ongeluk beide benen had gebroken, open beenbreuken. Zijn benen zaten in een dikke laag gips en in één van beide gipsen was een vierkantje uitgezaagd. Als in een legpuzzel kon het vierkantje uit het gips gepakt worden, om de wonde te inspecteren, en daarna weer mooi ingepast worden. Onnodig te zeggen dat het geen fraai zicht was.
Ook één van de verpleegsters van het PMI was in het ziekenhuis opgenomen. Na bijna twee maanden zijn de plaatselijke dokters er nog steeds niet in geslaagd om uit te maken wat er aan de hand is. Niet in het minst omdat er amper onderzoeken (kunnen) uitgevoerd  worden. Elke nieuwe zaal die we binnengingen, vertelde een triest verhaal. Het was een zwarte dag voor ons collectief geheugen. Terug kunnen keren naar het PMI was een hele opluchting. Een groter contrast is nauwelijks denkbaar. Geen vuile vloeren, geen schimmels op de muren, geen doorroestte kasten maar wel  ordelijke lokalen en bovenal vriendelijke gezichten.
Een waar lichtpunt in deze donkere uren.

  ±   Í
 1h°‚. °ÆA!°‰"°‰#‰$‰%°
   MSWordDoc    Word.Document.8 ô9²q

22:31 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

De juiste weg (do 22/11 en vr 23/11/2007)

Na 24u onderweg, onderbroken door een korte tussenstop in Casablanca en een tropische zwoele nacht in Lomé, hebben we "goed uitgerust" onze lange weg naar Kara aangevat.

Als sardienen in een blikje, 14 man in een klein minibusje, achternagezeten door een meute enthousiaste paparazzi kwamen we na 500 lange bloedhete kilometers met enkel een banaan achter de kiezen dan toch in Kara aan. Een bijzonder warm onthaal door dr. Victor en het personeel stond onds daar te wachten. Voor sommigen onder ons een emotioneel weerzien ... .

Op deze missie worden wij GZA-ers vergezeld door enkele mensen van Nutricia, Ingram, Radio 1 en SOS Kinderdorpen België (of is het ondertussen SOS Kinderdorpen Vlaanderen ?!).

(Radio 1 zendt uit op 30 november, 6 december en ... => programma Stories met Friedl Lesage van 13u tot 14u.)

Vrijdag waren we samen met hen te gast op de inhuldiging van 2 gerenoveerde "diya", gesponsord door deze firma's. In zo'n diya wonen een tiental kinderen samen met hun "maman". Het was een kleurrijk, hartverwarmend spektakel met veel zang en dans. Na het officiële deel (met schaar en lint) was het hoog tijd voor de kernopdracht. Terwijl Guy, Peggy en Koen zich toelegden op het logistieke deel, begonnen Helga en Paul -in het kwadraat- met de nodige medische voorbereidingen.

Wordt vervolgd.

22:11 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

Test vanuit TOGO

Internet is HOPELOOS, werkt niet of valt elke 5 seconden uit. Alles hier OK.

22:03 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

29-04-07

foto's deel 3

INTERNET3  INTERNET5 INTERNET6

Tamberman 1                                                                                                                                      

           INTERNET12

                         2e missie + personeel Kara

15:31 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

foto's deel 2

INTERNET8  INTERNET7 
  baby Grace                       De papfles van Togo

INTERNET4  INTERNET10

   Essowatche met oma  -  Rose met haar 'mama' uit kinderdorp SOS Kara

15:27 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

foto's deel 1

INTERNET1  INTERNET2

    Dr. Christine geeft vaccins                Liesbeth             

INTERNET11    INTERNET9

        Greet en Dr. Etienne                     Jo-An                       

15:23 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

algemeen besluit

L'équipe Belge a vu qu'avec les moyens et les gens disponibles, on fait ici un grand travail, pour aider et soutenir l'enfant en danger, l'adulte ou la femme enceinte. Nos félicitations a toute l'équipe.

Ces 2 semaines étaient très enrîchissantes pour nous sur le plan humain, sur le plan médical et social. De retour en Belgique on pensera beaucoup à vous. Chaque séringue ouverte, chaque cathétère, chaque compresse, même chaque bébé malade d'origine Afriquaine ou Européen, on pensera à Kara, à vous et à votre centre!

 

Merci à tous,

 

Greet, Jo-An, Dr. Etienne et Dr. Christine.

 

14:28 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

week twee/deel twee

Vierde dag/tweede week/ donderdag 26 april

 

Vandaag is het onze laatste werkdag in de PMI. Het zal raar zijn om de patiënten en het personeel achter te laten.

Op materniteit zijn er geen bevallingen en voor Dr. Etienne zijn er maar 4 echografieën te nemen.

 Op hospitalisatie kunnen we drie baby's naar huis sturen. Ook Grace mag naar huis. Het mirakelkind van onze eerste bevalling in Kara stelt het goed (zie ook di 17/ woe 18 april). Een hoofdstuk dat goed  kan worden afgesloten. Er zijn nog 4 andere zuigelingen die nog een lange weg hebben te gaan. Allen zijn ze kun mama verloren en liggen ze hier voor malnutritie. Meestal moeten ze tot 4 maanden blijven tot dat ze 'bouilli' kunnen eten en de kunstvoeding kan worden afgebouwd. Hun oma, een ander familielid of 'babysit' blijft 24 uur bij hen. Essomanda had een tweeling zusje, maar die is samen met de mama tijdens de bevalling op straat gestorven. Nog meer schijnende toestanden.

Essowatche was opgenomen op 5 maanden met een gewicht van 2,210 kg! Nu is hij 6 maanden en weegt hij 3,400 kg. Hij is alert en een flink mager ventje.

Op consultatie zie ik 2 kinderen met diepe snijwonden in hun hoofd. De angst is in hun ogen af te lezen, maar ze geven geen kik.

Eindelijk heb ik een thermometer gevonden; 's morgens 29 °C, rond 14u 38 °C. Blijkbaar is dit één van de warmste periodes van het jaar.

 

In de namiddag is er de eindevaluatie van de 2e missie, samen met een receptie. We krijgen allemaal een cadeautje.

De ventouse komt bijna letterlijk uit de hemel gevallen. Dr. Etienne, Greet en Liesbeth geven een geïmproviseerde demonstratie. Spijtig dat deze niet vroeger uit India is toegekomen, dan had Dr. Etienne misschien de mama kunnen helpen waarvan de baby nu is overleden (zie ook woe 18/ vrij 20 april).

's avonds brengen we een cadeau voor de mama's van het kinderdorp. Zij hebben voor ons gekookt. We worden zeer warm onthaald. In het laatste huis worden we omringd door wel 30 kinderen die spontaan voor ons beginnen te dansen en te zingen.

 

Vijfde dag/ tweede week/ vrijdag 27 april

 

Na afscheid te hebben genomen van Liesbeth en het personeel wacht ons opnieuw de lange rit naar Lomé, 420 km. Gelukkig is het frisser van temperatuur. Vandaag is het  ook de nationale feestdag.

We zien verschillende militairen voor een parade en opnieuw veel camions die veel te zwaar geladen zijn, panne hebben of omver liggen.

In Lomé krijgen we onderdak bij Ria Etienne. Zij is een verpleegkundige die sinds 8 jaar in Togo woont. Zij heeft 2 dispensaria opgebouwd en is actief in verschillende projecten. Ria is de verantwoordelijke voor Fondacion Togo.

Haar huis is een ontmoetingsplaats met telkens veel bezoekers.

We ontmoeten mensen uit Burkina en Benin. Geboeid luisteren we naar haar verhalen. We eten ook abijdkaas uit Westmalle en knaperig brood uit Benin.

 

Zesde dag/ tweede week/ zaterdag 28 april

 

Ria laat ons 2 projecten zien. Het eerste ontfermt zich over straatkinderen. Zij die 's nachts door de straten dwalen, soms aan de drugs zitten en dikwijls stelen uit armoede. Ze belanden in de gevangenis en hebben helemaal geen toekomst meer. Er worden opvangezinnen gezocht en de kinderen worden verder begeleid.

Het 2e project is een weeshuis. Het lijkt een beetje op SOS kinderdorpen, alleen is de omkadering anders en zijn er minder kinderen.

Om 11 uur nemen we het busje naar Accra in Ghana. Na een vlotte grensovergang wacht ons een tocht van 4.45u. Het 1e deel tot de vroegere grens met Ghana is een slechte weg vol putten; en het is opnieuw warm.

Om 19 u nemen we de vlucht Ghana-Lagos/Lagos-Frankfurt/Frankfurt-Brussel.

 

Laatste dag/tweede week/ zondag 29 april

 

We komen om + 8u toe in Brussel. Oh ja, het is hier ook mooi weer. Familieleden wachten ons op en zijn benieuwd naar ons avontuur.

 

De missie heeft me veel geleerd over de Togolese gezondheidzorg. Het is een fiere/trotse bevolking met veel armoede. Zeker als je zwanger bent mag je hopen dat er geen complicaties optreden. SOS België/Sint-Augustinus heeft als doel de mensen te helpen en te ondersteunen, maar het aspect cultuur en economie zijn niet te verwaarlozen. Er is nog een lange weg te gaan.

 

Allen bedankt voor jullie reacties. Hartverwarmend om te lezen!

 

Jo-An

 

14:12 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

25-04-07

tweede week

Dag zeven: zondag 22 april

 

2e rustdag.

We kunnen ‘uitslapen’ tot 7.15. Na een rustige voormiddag met nog wat voorbereidingen voor de lessen, begeven we ons naar het centrum van Kara naar het internetcafé. De verbinding is zeer traag, maar we mogen al blij zijn dat er elektriciteit is. We zijn ook blij om nieuws te krijgen uit België.

We begeven ons voor de 1e maal naar een café. Een traktatie van Greet. Een lichte overdosis van frisdrank want het zijn flessen van 600 ml/pp.  Bedankt Greet!

Om 18 u gaan we naar de kathedraal voor een katholieke mis. We hadden iets meer ‘ambiance’ verwacht, maar verder is het de moeite.

Het is opnieuw zeer warm en het zweet loopt van onze rug/benen. Opnieuw zijn er problemen met de elektriciteit en 2 maal zitten we even in het donker in de grote kerk.  Gelukkig zijn er kaarsen voorhanden zodat de mis kan voortgaan.

 

’s Nachts is het zwaar beginnen onweren. Een ware verfrissing !  

 

Eerste dag/ tweede week/maandag 23 april:

 

De nieuwe werkweek begint, en iedereen terug op post om zich verder te verdiepen in de patiënten van de PMI in Kara.

 

Bijna de hele nacht heeft het geregend. We moeten zelfs onze regenjas aandoen. Wij zijn blij met de aangename temperatuur. Voor Liesbeth is het veel te fris.

 

Op hospitalisatie hebben enkele baby’s een muts op. Voor hen is het koud, voor ons aangenaam.

Jo-An kijkt mee naar de verbandwissel en een behandeling van o.a. brandwonden. Een vrouw komt voor de 2e maal voor de verzorging van wonden. Ze was van een brommer gevallen. Het verkeer is hier een beetje op eigen risico vnl door de vele brommers.

’s Middags eten we rijst met een lekkere saus. Het vlees staat een beetje ter discussie. Waarschijnlijk waren het organen (kippenmagen ?). Niet te hard over nadenken dus.

In de namiddag is het terug vaccinatie. Weer heel veel mama’s met minstens even veel baby’s.

 

We eten gebakken bananen met frietjes en kip. Lekker, lekker.

Dr. Christine doet nog enkele voorbereidingen voor de lessen, de anderen gaan vroeg slapen. Liesbeth is verkouden. Een cadeau met Belgische virussen?

 

Tweede dag/tweede week/dinsdag 24 april:

 

De wekker loopt terug af om 5.45. Het enige voordeel is dat het dan al licht is, dus het is iets makkelijker om op te staan.

’s Morgens eten we brood met gebakken banaan, la vache qui rit, zelfgemaakte choco of confituur. Vrij Europees dus.

Het gaat terug een warme dag worden. De regenjas kan weggestoken worden.

 

Op materniteit zijn het opnieuw de prenatale consultaties en op hospitalisatie is het rustig.

Op consultatie pediatrie zien  we een vrouw met een Burka. Zelfs haar dochtertje van 4 loopt gesluierd, ook al heeft ze koorts.

Dr. Christine ziet ook een kindje met, zo blijkt een ernstige bloedarmoede.  Het kindje heeft dringend bloed nodig, doch de mama wou liever niet in het ziekenhuis blijven….Ze wordt toch overtuigd haar zoontje te laten behandelen, maar moet nadien zelf nog op zoek in het andere ziekenhuis om het geschikte bloed te gaan kopen, het kindje op haar rug gebonden….   ’t Is niet zoals in België, waar het bloed tot op de dienst gebracht wordt….

 

’s Middags eten we couscous, met een lekker sausje. 

Op hospitalisatie blijven de patiënten goed en om 16u volgt een nieuwe presentatie.

’s Avonds krijgen we terug frietjes voorgeschoteld, Liesbeth maakt nog lekkere Belgische choco, Greet assisteert nog bij 1 bevalling (vaste navelomstrengeling), Jo-An en Dr Christine controleren nog even het kindje met de bloedarmoede, en Dr. Etienne mijmert nog wat na over deze toch wel intense praktijk-ervaring.   Moe maar voldaan gaan we vroeg naar bed.

 

Derde dag/tweede week/woensdag 25 april:

 

De dagen vliegen voorruit. Morgen is het al onze laatste echte werkdag. De Topo van vanmorgen over het gebruik van het aërosoltoestel sloeg aan.  Ze staan te springen om het te gebruiken.  Afwachten maar…

Voor Dr. Etienne is het zeer druk, de ‘tam-tam’ begint zich te verspreiden en veel vrouwen bieden zich nog aan voor een gynaecologisch consult.

Op materniteit zijn ook 2 mama’s binnen om te bevallen. Greet heeft dus ook haar handen vol.

Voor Dr. Christine is het rustig, er zijn maar 3 patiënten.

Op hospitalisatie ziet het patiëntje met bloedarmoede er al veel beter uit. Een zakje bloed kan wonderen doen; zelfs bij zwartjes kan je zeggen; hij ziet een beetje bleek.

’s Middags eten we foufou. Een lokaal gerecht dat gemaakt is van wortels die smaken naar aardappelen. Ondertussen zijn we er al een beetje aan gewoon.

Straks gaan we nog wat inkopen doen en trachten we dit te versturen.  

 

Het kan zijn dat de volgende aanvulling van de blog pas voor zondag is, aangezien we nog een druk programma hebben en het niet evident is om over internet te beschikken.

Er komen dan zeker nog foto’s bij.

 

Tot de volgende,

 

La deuxième mission.

 

 

 

 

20:02 Gepost in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink

22-04-07

nieuws uit Kara

Wegens vele elektriciteitspannes en de niet directe beschikbaarheid van internet is er enige vertraging in het aanvullen van de blog.

 

De derde dag: woensdag 18 april

 

We staan op en we gaan direct zien hoe het met ‘onze’ baby’ gaat. Een klein mirakel, ze doet het beter. Haar kleur is nog niet optimaal maar haar ademhaling is veel beter. Gelukkig maar, we zijn blij.

Na een eerste evaluatie beginnen we terug aan de doktersronde, echo’s en consultatie materniteit.

 

Op de middag is er een nieuwe bevalling. Een mama die komt bevallen voor een 4e kind. De arbeid verloopt normaal maar er zijn complicaties. De baby daalt niet voldoende in. Gezien geen mogelijkheid voor instrumentele verloskunde ter plaatse, moeten we ze doorsturen naar het ‘Chinees’ ziekenhuis.  Opnieuw bang afwachten.

Verder is het rustig en hebben we in de late namiddag tijd om naar een internetcafé te gaan. Na een tussenstop voor een cadeau voor de verjaardag van Greet, de aankoop van gedroogde papaya en kokosnoot zijn we benieuwd naar nieuws uit België.

 

Bij onze terugkomst vernemen we dat Dr. Etienne en Dr. Christine ziek zijn. Greet ‘tiens la garde’.

 

De vierde dag: donderdag 19 april

 

Dr. Christine is nog een beetje ziek en doet het vandaag rustig aan. Dr. Etienne is gelukkig ook al beter.

De baby van dag 2 stelt het goed en de zuurstof kan worden gestopt. Ondertussen  is de papa langsgeweest en krijgt ze de naam Grace.

 

Een deel van het materiaal van deze missie wordt geïnventariseerd en opgehaald. Voorlopig verdwijnt het in het magazijn.

Na een nieuwe doktersronde op hospitalisatie kopiëren we de gevraagde statistieken en werken we verder aan de voorbereiding van de presentaties.

 

’s Avonds eten we Tapioca, een lokaal gerecht. Goed voor de zieke magen.

 

De vijfde dag: vrijdag 20 april

 

Een fameus onweer heeft ons vorige nacht wakker gehouden. De frisse wind zorgt wel voor afkoeling. De artsen zijn gelukkig beter en in betere vorm. De normale planning kan terug doorgaan.

We krijgen nieuws van onze patiënte van gisteren. Tot onze grote verbazing hebben ze geen keizersnede gedaan omdat de mama geen geld heeft. De baby is in de baarmoeder gestorven.

We zijn er allen niet goed van.

 

Een ander probleem is het uitvallen van de elektriciteit. Uiteindelijk zal er pas tegen 18 uur terug stroom zijn.

Dr. Etienne en Dr  Victor (in opleiding bij Dr. Etienne voor echografie) zijn hierdoor wel technisch werkloos.  Dit geeft Dr. Etienne de tijd om zich te verdiepen in de voorhanden zijnde medische boeken in de plaatselijke bibliotheek.

 

 

 

Op hospitalisatie zijn er nieuwe opnamen van malaria en hyperbilirubinemie. Intussen blijft het tropisch heet, surtout zonder ventilator.

En er is ‘post’ voor ons toegekomen. De lading medicatie is er uiteindelijk toegekomen. Nu nog een schietgebedje voor de aankomst van de ventouse.

 

’s Middags vieren we de verjaardag van Greet. Met de nodige ballonnen, vlaggetjes en een lekkere Togolese taart. Lekker, lekker.

Greet verwent de lokale mensen met Antwerpse handjes. Ook lekker-lekker.  Ze doet daarbij het verhaal  van Ant-werpen (hand-werpen door Brabo).    Iedereen luistert geïnteresseerd toe terwijl de doos met de handjes van hand tot hand gaan.

 

’s Avonds eten we een plaatselijke koude schotel, en om ons te ‘verwarmen’ instant –soepjes.  Begrijpen wie begrijpen kan.

 

Morgen is het voor ons een dagje rust. We gaan ‘den echte toerist’ uithangen.

 

Dag zes/Weekend: zaterdag 21 april

 

Jours de repos.

 

In plaats van op te staan om 5. 45 u slapen de meesten tot 6. 15 u. Door het warme weer is het nog steeds een aanpassing om goed te slapen. Gelukkig kunnen we regelmatig overdag een verfrissende douche nemen. Zelfs de lokale bevolking heeft het veel te warm.

 

We nemen het busje van SOS en bezoeken het land van de Tambermannen op + 50 km van Kara. Onderweg zien we veel vrachtwagens met panne, ze zijn dan ook veel te zwaar geladen; versleten met slechte remmen, waardoor we bij een verplaatsing tot nu toe altijd een gekantelde vrachtwagen tegenkomen.

 

Het is een streek met traditionele woningen (Tata) en vele baobabs (boom)  met een heel arme bevolking. Het krijgt de ondersteuning van UNESCO.

In de eerste Tata treffen we een mama die juist is bevallen. Ze mag van geluk spreken dat alles vlot is verlopen, want hulp is ver te zoeken. De goden waren gunstig gezind.

Onze gids kent België. Blijkbaar is hier ooit een filmploeg van VTM geweest. Heeft iemand ooit Toast Kanibaal gezien?

 

In de namiddag rusten we uit en wassen we kledij. Liesbeth heeft hier een super wasmachientje. Juist voor 4 à 5 stuks en het programma duurt 15 min.

 

Ons avondmaal is terug Bouilli de riz. Langs de weg gaan we toch nog brood bijkopen. Heel zoet maar heel lekker.

Omstreeks 21 u is er terug een onweer op komst. Fantastisch om te zien.

We doen bijna een vreugdedans . Eindelijk een beetje afkoeling zodat we misschien beter kunnen slapen.

 

Nog steeds tropische groeten,

 

Les blanches de SOS.

 

 

 

  

18:30 Gepost in Algemeen | Commentaren (10) | Permalink

18-04-07

 

Aankomst

Desondanks dat Jo-An zich voor de trip naar de luchthaven had overslapen hebben we onze 2e start niet gemist.

 

Via een vlotte vlucht van Brussel naar Frankfurt en van Frankfurt naar Lagos en vandaar verder naar Ghana werden we op de luchthaven te Accra super-onthaald door dr. Victor Koyenin, de arts van SOS PMI Kara.  Na een overnachting met ons niet evidente zelfbouwpakket van muskietennetten ondernamen we “de fameuze” autorit naar Kara.  De warmte speelde ons af en toe parten.  We passeren de grens, worden gecontroleerd en goedgekeurd.  Ondertussen kijken wij naar de levendigheid van de kleurrijk uitgedoste passanten.  Na een tussenstop in het Nationaal Secretariaat van SOS Lomé komen we zeven uur later in Kara aan. 

 

Met enthousiasme worden we onthaald door enkele personeelsleden en natuurlijk een blij weerzien met Liesbeth. Ja hoor, ze spreekt nog steeds Nederlands( en ook Frans, maar  met een zangerig  Togolees accent)  De kamers worden verdeeld en vermoeid maar voldaan installeren we ons  in  het gastenverblijf (luxueus voor Afrikaanse normen).   Na een rijstmaaltijd, een lekker biertje en een goed gesprek kruipen we onder ons (vooraf geïnstalleerde) muskietennet.

 

De eerste dag: maandag 16 april

Na een korte voorstelling van de verpleegkundigen, vroedvrouwen, verantwoordelijke van apotheek en labo krijgen we een rondleiding op materniteit en hospitalisatie.  Dr. Schatteman en Greet concentreren zich op de verloskunde.  Dr.  Etienne ondersteunt dr. Victor in de knepen van de prenatale echografie. De zweetdruppels komen snel boven aangezien het snikheet is in het lokaal van de echografie , de “clim” is stuk.  Onverwachte tweelingzwangerschappen en vroegtijdige untra-uteriene vruchtdood komen aan het licht.

Dr. Christine concentreert zich samen met Jo-An  op de consultatie pediatrie.  Gelukkig is daar  Liesbeth die als tussenpersoon fungeert tussen de hoofdverpleegkundige Marguerite en de ouders, die soms een lokale taal spreken.

Opvallend is de gelatenheid van de ouders, gelukkig reageren de kindjes zoals wij het van kinderen verwachten…..een mooie glimlach, of hevig protesteren bij het klinisch onderzoek

Op materniteit is een patiënte in arbeid binnen. Wij zijn kort na de middag allen getuigen van de geboorte. En ja hoor Dr. Christine was deze morgen al in actie en zij kon het gebruik van de ambu meteen demonstreren.

 

In de namiddag volgen  we allen de doktersronde samen met de “assistent médical” Michel. Jo-An, Dr. Christine en Liesbeth nemen deel aan het voorziene vaccinatieprogramma. En dit resulteerde in een overvolle wachtzaal van 72 patiënten exclusief baby’s !

Greet en Dr. Etienne hebben heel de namiddag zorguldig het aangekomen materiaal uit België bekeken en gesorteerd. 

’s Avonds weerom een heerlijke maaltijd aangeboden door de “mama’s” van SOS.

 

De tweede dag: dinsdag 17 april

 

We starten de tweede dag met onze eerste presentatie. Best wel aanpassen zo'n les in het Frans. Gelukkig was het goed verstaanbaar en werden er veel vragen gesteld. De equippe is heel geïntresseerd.

 

In de voormiddag blijft alles rustig, en kunnen we verder wennen aan de Afrikaanse gezondheidszorg.

Dr. Etienne concentreerd zich samen met Dr. Victor terug op de echografie, Greet doet mee consultatie met de vroedvrouw en Dr. Christine, Liesbeth en Jo-An volgen de dokterstoer en volgen/doen nadien de pediatrische consultatie.

 

We blijven ons verbazen over de warmte en de Afrikaanse populatie. De vrouwen zijn heel kleurrijk gekleed en komen precies van de kapper, de baby's zijn heel rustig en lopen of  liggen natuurlijk zonder pamper. Heel schattig.

 

In de namiddag blijft het verder rustig.

's avonds worden we echter opgeschikt door een geklop op de deur tijdens het avondeten. De baby van gisteren is terug slechter. We geven terug zuurstof en passen de antibiotica aan. Meer kunnen we niet doen. Het is best frustrerend, we moeten het doen met de middelen en faciliteiten die er zijn. We hebben er geen goed oog in. Ongerust gaan we de nacht in en moeten we afwachten...

 

Warme groeten uit Togo,

 

Jo-An en Co   

 

 

19:35 Gepost in Algemeen | Commentaren (6) | Permalink

04-12-06

DE DERDE AFLEVERING " DE VRIJETIJDSAFLEVERING "

Een vrije dag tijdens het weekend......

VOLG vid_cam0   ONS  vid_cam0     MEE vid_cam0

 

Klik op de link hiernaast !

20:35 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

27-11-06

ELKE WEEK OPNIEUW.... WE ZIJN NOG NIET UITVERTELD!

Tweede aflevering kan vanaf vandaag bekeken worden.

Dubbel klik op de link hiernaast...

Nogmaals veel kijkplezier

17:24 Gepost in Algemeen | Commentaren (3) | Permalink

11-11-06

BLOG VAN LIESBETH

Dit is het adres van de blog waar Liesbeth de komende maanden verder haar verhaal zal doen...............

 

  http://liesbeth-togo.skynetblogs.be   

21:46 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink