29-04-07

foto's deel 3

INTERNET3  INTERNET5 INTERNET6

Tamberman 1                                                                                                                                      

           INTERNET12

                         2e missie + personeel Kara

15:31 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

foto's deel 2

INTERNET8  INTERNET7 
  baby Grace                       De papfles van Togo

INTERNET4  INTERNET10

   Essowatche met oma  -  Rose met haar 'mama' uit kinderdorp SOS Kara

15:27 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

foto's deel 1

INTERNET1  INTERNET2

    Dr. Christine geeft vaccins                Liesbeth             

INTERNET11    INTERNET9

        Greet en Dr. Etienne                     Jo-An                       

15:23 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) | Permalink

algemeen besluit

L'équipe Belge a vu qu'avec les moyens et les gens disponibles, on fait ici un grand travail, pour aider et soutenir l'enfant en danger, l'adulte ou la femme enceinte. Nos félicitations a toute l'équipe.

Ces 2 semaines étaient très enrîchissantes pour nous sur le plan humain, sur le plan médical et social. De retour en Belgique on pensera beaucoup à vous. Chaque séringue ouverte, chaque cathétère, chaque compresse, même chaque bébé malade d'origine Afriquaine ou Européen, on pensera à Kara, à vous et à votre centre!

 

Merci à tous,

 

Greet, Jo-An, Dr. Etienne et Dr. Christine.

 

14:28 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

week twee/deel twee

Vierde dag/tweede week/ donderdag 26 april

 

Vandaag is het onze laatste werkdag in de PMI. Het zal raar zijn om de patiënten en het personeel achter te laten.

Op materniteit zijn er geen bevallingen en voor Dr. Etienne zijn er maar 4 echografieën te nemen.

 Op hospitalisatie kunnen we drie baby's naar huis sturen. Ook Grace mag naar huis. Het mirakelkind van onze eerste bevalling in Kara stelt het goed (zie ook di 17/ woe 18 april). Een hoofdstuk dat goed  kan worden afgesloten. Er zijn nog 4 andere zuigelingen die nog een lange weg hebben te gaan. Allen zijn ze kun mama verloren en liggen ze hier voor malnutritie. Meestal moeten ze tot 4 maanden blijven tot dat ze 'bouilli' kunnen eten en de kunstvoeding kan worden afgebouwd. Hun oma, een ander familielid of 'babysit' blijft 24 uur bij hen. Essomanda had een tweeling zusje, maar die is samen met de mama tijdens de bevalling op straat gestorven. Nog meer schijnende toestanden.

Essowatche was opgenomen op 5 maanden met een gewicht van 2,210 kg! Nu is hij 6 maanden en weegt hij 3,400 kg. Hij is alert en een flink mager ventje.

Op consultatie zie ik 2 kinderen met diepe snijwonden in hun hoofd. De angst is in hun ogen af te lezen, maar ze geven geen kik.

Eindelijk heb ik een thermometer gevonden; 's morgens 29 °C, rond 14u 38 °C. Blijkbaar is dit één van de warmste periodes van het jaar.

 

In de namiddag is er de eindevaluatie van de 2e missie, samen met een receptie. We krijgen allemaal een cadeautje.

De ventouse komt bijna letterlijk uit de hemel gevallen. Dr. Etienne, Greet en Liesbeth geven een geïmproviseerde demonstratie. Spijtig dat deze niet vroeger uit India is toegekomen, dan had Dr. Etienne misschien de mama kunnen helpen waarvan de baby nu is overleden (zie ook woe 18/ vrij 20 april).

's avonds brengen we een cadeau voor de mama's van het kinderdorp. Zij hebben voor ons gekookt. We worden zeer warm onthaald. In het laatste huis worden we omringd door wel 30 kinderen die spontaan voor ons beginnen te dansen en te zingen.

 

Vijfde dag/ tweede week/ vrijdag 27 april

 

Na afscheid te hebben genomen van Liesbeth en het personeel wacht ons opnieuw de lange rit naar Lomé, 420 km. Gelukkig is het frisser van temperatuur. Vandaag is het  ook de nationale feestdag.

We zien verschillende militairen voor een parade en opnieuw veel camions die veel te zwaar geladen zijn, panne hebben of omver liggen.

In Lomé krijgen we onderdak bij Ria Etienne. Zij is een verpleegkundige die sinds 8 jaar in Togo woont. Zij heeft 2 dispensaria opgebouwd en is actief in verschillende projecten. Ria is de verantwoordelijke voor Fondacion Togo.

Haar huis is een ontmoetingsplaats met telkens veel bezoekers.

We ontmoeten mensen uit Burkina en Benin. Geboeid luisteren we naar haar verhalen. We eten ook abijdkaas uit Westmalle en knaperig brood uit Benin.

 

Zesde dag/ tweede week/ zaterdag 28 april

 

Ria laat ons 2 projecten zien. Het eerste ontfermt zich over straatkinderen. Zij die 's nachts door de straten dwalen, soms aan de drugs zitten en dikwijls stelen uit armoede. Ze belanden in de gevangenis en hebben helemaal geen toekomst meer. Er worden opvangezinnen gezocht en de kinderen worden verder begeleid.

Het 2e project is een weeshuis. Het lijkt een beetje op SOS kinderdorpen, alleen is de omkadering anders en zijn er minder kinderen.

Om 11 uur nemen we het busje naar Accra in Ghana. Na een vlotte grensovergang wacht ons een tocht van 4.45u. Het 1e deel tot de vroegere grens met Ghana is een slechte weg vol putten; en het is opnieuw warm.

Om 19 u nemen we de vlucht Ghana-Lagos/Lagos-Frankfurt/Frankfurt-Brussel.

 

Laatste dag/tweede week/ zondag 29 april

 

We komen om + 8u toe in Brussel. Oh ja, het is hier ook mooi weer. Familieleden wachten ons op en zijn benieuwd naar ons avontuur.

 

De missie heeft me veel geleerd over de Togolese gezondheidzorg. Het is een fiere/trotse bevolking met veel armoede. Zeker als je zwanger bent mag je hopen dat er geen complicaties optreden. SOS België/Sint-Augustinus heeft als doel de mensen te helpen en te ondersteunen, maar het aspect cultuur en economie zijn niet te verwaarlozen. Er is nog een lange weg te gaan.

 

Allen bedankt voor jullie reacties. Hartverwarmend om te lezen!

 

Jo-An

 

14:12 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) | Permalink

25-04-07

tweede week

Dag zeven: zondag 22 april

 

2e rustdag.

We kunnen ‘uitslapen’ tot 7.15. Na een rustige voormiddag met nog wat voorbereidingen voor de lessen, begeven we ons naar het centrum van Kara naar het internetcafé. De verbinding is zeer traag, maar we mogen al blij zijn dat er elektriciteit is. We zijn ook blij om nieuws te krijgen uit België.

We begeven ons voor de 1e maal naar een café. Een traktatie van Greet. Een lichte overdosis van frisdrank want het zijn flessen van 600 ml/pp.  Bedankt Greet!

Om 18 u gaan we naar de kathedraal voor een katholieke mis. We hadden iets meer ‘ambiance’ verwacht, maar verder is het de moeite.

Het is opnieuw zeer warm en het zweet loopt van onze rug/benen. Opnieuw zijn er problemen met de elektriciteit en 2 maal zitten we even in het donker in de grote kerk.  Gelukkig zijn er kaarsen voorhanden zodat de mis kan voortgaan.

 

’s Nachts is het zwaar beginnen onweren. Een ware verfrissing !  

 

Eerste dag/ tweede week/maandag 23 april:

 

De nieuwe werkweek begint, en iedereen terug op post om zich verder te verdiepen in de patiënten van de PMI in Kara.

 

Bijna de hele nacht heeft het geregend. We moeten zelfs onze regenjas aandoen. Wij zijn blij met de aangename temperatuur. Voor Liesbeth is het veel te fris.

 

Op hospitalisatie hebben enkele baby’s een muts op. Voor hen is het koud, voor ons aangenaam.

Jo-An kijkt mee naar de verbandwissel en een behandeling van o.a. brandwonden. Een vrouw komt voor de 2e maal voor de verzorging van wonden. Ze was van een brommer gevallen. Het verkeer is hier een beetje op eigen risico vnl door de vele brommers.

’s Middags eten we rijst met een lekkere saus. Het vlees staat een beetje ter discussie. Waarschijnlijk waren het organen (kippenmagen ?). Niet te hard over nadenken dus.

In de namiddag is het terug vaccinatie. Weer heel veel mama’s met minstens even veel baby’s.

 

We eten gebakken bananen met frietjes en kip. Lekker, lekker.

Dr. Christine doet nog enkele voorbereidingen voor de lessen, de anderen gaan vroeg slapen. Liesbeth is verkouden. Een cadeau met Belgische virussen?

 

Tweede dag/tweede week/dinsdag 24 april:

 

De wekker loopt terug af om 5.45. Het enige voordeel is dat het dan al licht is, dus het is iets makkelijker om op te staan.

’s Morgens eten we brood met gebakken banaan, la vache qui rit, zelfgemaakte choco of confituur. Vrij Europees dus.

Het gaat terug een warme dag worden. De regenjas kan weggestoken worden.

 

Op materniteit zijn het opnieuw de prenatale consultaties en op hospitalisatie is het rustig.

Op consultatie pediatrie zien  we een vrouw met een Burka. Zelfs haar dochtertje van 4 loopt gesluierd, ook al heeft ze koorts.

Dr. Christine ziet ook een kindje met, zo blijkt een ernstige bloedarmoede.  Het kindje heeft dringend bloed nodig, doch de mama wou liever niet in het ziekenhuis blijven….Ze wordt toch overtuigd haar zoontje te laten behandelen, maar moet nadien zelf nog op zoek in het andere ziekenhuis om het geschikte bloed te gaan kopen, het kindje op haar rug gebonden….   ’t Is niet zoals in België, waar het bloed tot op de dienst gebracht wordt….

 

’s Middags eten we couscous, met een lekker sausje. 

Op hospitalisatie blijven de patiënten goed en om 16u volgt een nieuwe presentatie.

’s Avonds krijgen we terug frietjes voorgeschoteld, Liesbeth maakt nog lekkere Belgische choco, Greet assisteert nog bij 1 bevalling (vaste navelomstrengeling), Jo-An en Dr Christine controleren nog even het kindje met de bloedarmoede, en Dr. Etienne mijmert nog wat na over deze toch wel intense praktijk-ervaring.   Moe maar voldaan gaan we vroeg naar bed.

 

Derde dag/tweede week/woensdag 25 april:

 

De dagen vliegen voorruit. Morgen is het al onze laatste echte werkdag. De Topo van vanmorgen over het gebruik van het aërosoltoestel sloeg aan.  Ze staan te springen om het te gebruiken.  Afwachten maar…

Voor Dr. Etienne is het zeer druk, de ‘tam-tam’ begint zich te verspreiden en veel vrouwen bieden zich nog aan voor een gynaecologisch consult.

Op materniteit zijn ook 2 mama’s binnen om te bevallen. Greet heeft dus ook haar handen vol.

Voor Dr. Christine is het rustig, er zijn maar 3 patiënten.

Op hospitalisatie ziet het patiëntje met bloedarmoede er al veel beter uit. Een zakje bloed kan wonderen doen; zelfs bij zwartjes kan je zeggen; hij ziet een beetje bleek.

’s Middags eten we foufou. Een lokaal gerecht dat gemaakt is van wortels die smaken naar aardappelen. Ondertussen zijn we er al een beetje aan gewoon.

Straks gaan we nog wat inkopen doen en trachten we dit te versturen.  

 

Het kan zijn dat de volgende aanvulling van de blog pas voor zondag is, aangezien we nog een druk programma hebben en het niet evident is om over internet te beschikken.

Er komen dan zeker nog foto’s bij.

 

Tot de volgende,

 

La deuxième mission.

 

 

 

 

20:02 Gepost in Algemeen | Commentaren (4) | Permalink

22-04-07

nieuws uit Kara

Wegens vele elektriciteitspannes en de niet directe beschikbaarheid van internet is er enige vertraging in het aanvullen van de blog.

 

De derde dag: woensdag 18 april

 

We staan op en we gaan direct zien hoe het met ‘onze’ baby’ gaat. Een klein mirakel, ze doet het beter. Haar kleur is nog niet optimaal maar haar ademhaling is veel beter. Gelukkig maar, we zijn blij.

Na een eerste evaluatie beginnen we terug aan de doktersronde, echo’s en consultatie materniteit.

 

Op de middag is er een nieuwe bevalling. Een mama die komt bevallen voor een 4e kind. De arbeid verloopt normaal maar er zijn complicaties. De baby daalt niet voldoende in. Gezien geen mogelijkheid voor instrumentele verloskunde ter plaatse, moeten we ze doorsturen naar het ‘Chinees’ ziekenhuis.  Opnieuw bang afwachten.

Verder is het rustig en hebben we in de late namiddag tijd om naar een internetcafé te gaan. Na een tussenstop voor een cadeau voor de verjaardag van Greet, de aankoop van gedroogde papaya en kokosnoot zijn we benieuwd naar nieuws uit België.

 

Bij onze terugkomst vernemen we dat Dr. Etienne en Dr. Christine ziek zijn. Greet ‘tiens la garde’.

 

De vierde dag: donderdag 19 april

 

Dr. Christine is nog een beetje ziek en doet het vandaag rustig aan. Dr. Etienne is gelukkig ook al beter.

De baby van dag 2 stelt het goed en de zuurstof kan worden gestopt. Ondertussen  is de papa langsgeweest en krijgt ze de naam Grace.

 

Een deel van het materiaal van deze missie wordt geïnventariseerd en opgehaald. Voorlopig verdwijnt het in het magazijn.

Na een nieuwe doktersronde op hospitalisatie kopiëren we de gevraagde statistieken en werken we verder aan de voorbereiding van de presentaties.

 

’s Avonds eten we Tapioca, een lokaal gerecht. Goed voor de zieke magen.

 

De vijfde dag: vrijdag 20 april

 

Een fameus onweer heeft ons vorige nacht wakker gehouden. De frisse wind zorgt wel voor afkoeling. De artsen zijn gelukkig beter en in betere vorm. De normale planning kan terug doorgaan.

We krijgen nieuws van onze patiënte van gisteren. Tot onze grote verbazing hebben ze geen keizersnede gedaan omdat de mama geen geld heeft. De baby is in de baarmoeder gestorven.

We zijn er allen niet goed van.

 

Een ander probleem is het uitvallen van de elektriciteit. Uiteindelijk zal er pas tegen 18 uur terug stroom zijn.

Dr. Etienne en Dr  Victor (in opleiding bij Dr. Etienne voor echografie) zijn hierdoor wel technisch werkloos.  Dit geeft Dr. Etienne de tijd om zich te verdiepen in de voorhanden zijnde medische boeken in de plaatselijke bibliotheek.

 

 

 

Op hospitalisatie zijn er nieuwe opnamen van malaria en hyperbilirubinemie. Intussen blijft het tropisch heet, surtout zonder ventilator.

En er is ‘post’ voor ons toegekomen. De lading medicatie is er uiteindelijk toegekomen. Nu nog een schietgebedje voor de aankomst van de ventouse.

 

’s Middags vieren we de verjaardag van Greet. Met de nodige ballonnen, vlaggetjes en een lekkere Togolese taart. Lekker, lekker.

Greet verwent de lokale mensen met Antwerpse handjes. Ook lekker-lekker.  Ze doet daarbij het verhaal  van Ant-werpen (hand-werpen door Brabo).    Iedereen luistert geïnteresseerd toe terwijl de doos met de handjes van hand tot hand gaan.

 

’s Avonds eten we een plaatselijke koude schotel, en om ons te ‘verwarmen’ instant –soepjes.  Begrijpen wie begrijpen kan.

 

Morgen is het voor ons een dagje rust. We gaan ‘den echte toerist’ uithangen.

 

Dag zes/Weekend: zaterdag 21 april

 

Jours de repos.

 

In plaats van op te staan om 5. 45 u slapen de meesten tot 6. 15 u. Door het warme weer is het nog steeds een aanpassing om goed te slapen. Gelukkig kunnen we regelmatig overdag een verfrissende douche nemen. Zelfs de lokale bevolking heeft het veel te warm.

 

We nemen het busje van SOS en bezoeken het land van de Tambermannen op + 50 km van Kara. Onderweg zien we veel vrachtwagens met panne, ze zijn dan ook veel te zwaar geladen; versleten met slechte remmen, waardoor we bij een verplaatsing tot nu toe altijd een gekantelde vrachtwagen tegenkomen.

 

Het is een streek met traditionele woningen (Tata) en vele baobabs (boom)  met een heel arme bevolking. Het krijgt de ondersteuning van UNESCO.

In de eerste Tata treffen we een mama die juist is bevallen. Ze mag van geluk spreken dat alles vlot is verlopen, want hulp is ver te zoeken. De goden waren gunstig gezind.

Onze gids kent België. Blijkbaar is hier ooit een filmploeg van VTM geweest. Heeft iemand ooit Toast Kanibaal gezien?

 

In de namiddag rusten we uit en wassen we kledij. Liesbeth heeft hier een super wasmachientje. Juist voor 4 à 5 stuks en het programma duurt 15 min.

 

Ons avondmaal is terug Bouilli de riz. Langs de weg gaan we toch nog brood bijkopen. Heel zoet maar heel lekker.

Omstreeks 21 u is er terug een onweer op komst. Fantastisch om te zien.

We doen bijna een vreugdedans . Eindelijk een beetje afkoeling zodat we misschien beter kunnen slapen.

 

Nog steeds tropische groeten,

 

Les blanches de SOS.

 

 

 

  

18:30 Gepost in Algemeen | Commentaren (10) | Permalink

19-04-07

!!!!!!!!!!!!!!!!!20 APRIL !!!!!!!!!!!!!!

Greet, een gelukkige verjaardag van ons allemaal.

Het Togo-Team

                                                               greet verjaardag (Small)

18-04-07

 

Aankomst

Desondanks dat Jo-An zich voor de trip naar de luchthaven had overslapen hebben we onze 2e start niet gemist.

 

Via een vlotte vlucht van Brussel naar Frankfurt en van Frankfurt naar Lagos en vandaar verder naar Ghana werden we op de luchthaven te Accra super-onthaald door dr. Victor Koyenin, de arts van SOS PMI Kara.  Na een overnachting met ons niet evidente zelfbouwpakket van muskietennetten ondernamen we “de fameuze” autorit naar Kara.  De warmte speelde ons af en toe parten.  We passeren de grens, worden gecontroleerd en goedgekeurd.  Ondertussen kijken wij naar de levendigheid van de kleurrijk uitgedoste passanten.  Na een tussenstop in het Nationaal Secretariaat van SOS Lomé komen we zeven uur later in Kara aan. 

 

Met enthousiasme worden we onthaald door enkele personeelsleden en natuurlijk een blij weerzien met Liesbeth. Ja hoor, ze spreekt nog steeds Nederlands( en ook Frans, maar  met een zangerig  Togolees accent)  De kamers worden verdeeld en vermoeid maar voldaan installeren we ons  in  het gastenverblijf (luxueus voor Afrikaanse normen).   Na een rijstmaaltijd, een lekker biertje en een goed gesprek kruipen we onder ons (vooraf geïnstalleerde) muskietennet.

 

De eerste dag: maandag 16 april

Na een korte voorstelling van de verpleegkundigen, vroedvrouwen, verantwoordelijke van apotheek en labo krijgen we een rondleiding op materniteit en hospitalisatie.  Dr. Schatteman en Greet concentreren zich op de verloskunde.  Dr.  Etienne ondersteunt dr. Victor in de knepen van de prenatale echografie. De zweetdruppels komen snel boven aangezien het snikheet is in het lokaal van de echografie , de “clim” is stuk.  Onverwachte tweelingzwangerschappen en vroegtijdige untra-uteriene vruchtdood komen aan het licht.

Dr. Christine concentreert zich samen met Jo-An  op de consultatie pediatrie.  Gelukkig is daar  Liesbeth die als tussenpersoon fungeert tussen de hoofdverpleegkundige Marguerite en de ouders, die soms een lokale taal spreken.

Opvallend is de gelatenheid van de ouders, gelukkig reageren de kindjes zoals wij het van kinderen verwachten…..een mooie glimlach, of hevig protesteren bij het klinisch onderzoek

Op materniteit is een patiënte in arbeid binnen. Wij zijn kort na de middag allen getuigen van de geboorte. En ja hoor Dr. Christine was deze morgen al in actie en zij kon het gebruik van de ambu meteen demonstreren.

 

In de namiddag volgen  we allen de doktersronde samen met de “assistent médical” Michel. Jo-An, Dr. Christine en Liesbeth nemen deel aan het voorziene vaccinatieprogramma. En dit resulteerde in een overvolle wachtzaal van 72 patiënten exclusief baby’s !

Greet en Dr. Etienne hebben heel de namiddag zorguldig het aangekomen materiaal uit België bekeken en gesorteerd. 

’s Avonds weerom een heerlijke maaltijd aangeboden door de “mama’s” van SOS.

 

De tweede dag: dinsdag 17 april

 

We starten de tweede dag met onze eerste presentatie. Best wel aanpassen zo'n les in het Frans. Gelukkig was het goed verstaanbaar en werden er veel vragen gesteld. De equippe is heel geïntresseerd.

 

In de voormiddag blijft alles rustig, en kunnen we verder wennen aan de Afrikaanse gezondheidszorg.

Dr. Etienne concentreerd zich samen met Dr. Victor terug op de echografie, Greet doet mee consultatie met de vroedvrouw en Dr. Christine, Liesbeth en Jo-An volgen de dokterstoer en volgen/doen nadien de pediatrische consultatie.

 

We blijven ons verbazen over de warmte en de Afrikaanse populatie. De vrouwen zijn heel kleurrijk gekleed en komen precies van de kapper, de baby's zijn heel rustig en lopen of  liggen natuurlijk zonder pamper. Heel schattig.

 

In de namiddag blijft het verder rustig.

's avonds worden we echter opgeschikt door een geklop op de deur tijdens het avondeten. De baby van gisteren is terug slechter. We geven terug zuurstof en passen de antibiotica aan. Meer kunnen we niet doen. Het is best frustrerend, we moeten het doen met de middelen en faciliteiten die er zijn. We hebben er geen goed oog in. Ongerust gaan we de nacht in en moeten we afwachten...

 

Warme groeten uit Togo,

 

Jo-An en Co   

 

 

19:35 Gepost in Algemeen | Commentaren (6) | Permalink

17-04-07

TER INFO

Dit even ter info.

Voor diegene die berichtjes willen doorzenden, doen dit best door op "reacties" te klikken, onderaan elk gepost bericht.

Daar kan je je verhaal kwijt en kan iedereen het lezen, uiteraard ook de missieleden.Dit is echt de gemakkelijkste weg.

De email knop is enkel voor algemene vragen en opmerkingen. 

(De reeds verzonden berichten werden doorgestuurd naar het email adres van Liesbeth)

15-04-07

VRIJDAG DE DERTIENDE

Inderdaad, wat JoAn reeds meedeelde ...                                                                                          krant

Maar zaterdag is de ploeg dan toch vertrokken. Hier reeds een plaatje vanop de luchthaven in Frankfurt.

                   ploeg 2missie (Small)
                                                                        groetjes,    de Belgische reporter

13-04-07

valse start

Sneller dan verwacht een 1e reactie op ons avontuur naar Togo.

Spijtig genoeg is het een beetje een valse start. Je zou kunnen denken, op zijn Afrikaans, maar nee; het is op zijn Belgisch, of gaan we het dan toch nog moeten geloven, het is vrijdag de 13e.

Wegens staking van de brandweer en het veiligheidspersoneel in Zaventem zijn we dus niet op tijd kunnen vertrekken om onze connectie in Frankfurt naar Ghana te halen. We hebben dus even mogen proeven en dan terug naar huis.

Gelukkig is er morgen een nieuwe vlucht naar Ghana en is de staking voorbij.

We leven op hoop voor de 2e poging.

 

Tot de volgende,

 

Jo-An

10-04-07

VRIJDAG -- VERTREKDAG

Vrijdag 13 april a.s. is de vertrekdag voor de vier leden van de tweede missie naar Kara in het West-Afrikaanse Togo.                            Terugkomst is voorzien op zondag 29 april.

Hoe het allemaal begon, over het project, over Togo enz. leest u ook op deze blog.   Fris uw geheugen even op en ga naar het archief van deze  blog , te vinden in de rechter kolom op deze pagina.

Veel leesplezier.

 

Net zoals hun voorgangers hebben ze een goed geplande voorbereiding achter de rug. Graag geven we enige verduidelijk omtrent het objectief van deze tweede missie.

In overleg met dokter Victor Koyenin werd gekozen voor een gemengde missie gynecologie en pediatrie. De vroedvrouwen van het CPMI hebben met het oog op deze missie een aantal vragen op verloskundig vlak opgestuurd waar uiteraard rekening mee gehouden wordt.

Net zoals vorige missie volgen we hetzelfde patroon: de theorielessen worden ’s morgens gegeven en  het  in praktijk brengen van de gebrachte principes overdag, gedurende consultatie en klinische activiteit

STEUN DIT PROJECT !!!!!!!!!

                               
                                           TogoPoster1[1] (Small)

                       

STEUN ONS PROJECT

Stort uw bijdrage op rekeningnummer     310-0403455-21   melding "Project Togo"