14-01-12

Vrijdag 13/01/2012

Wegens de semi-officiële feestdag hadden we vandaag een dagje vrij. We spraken de dag ervoor af met de consulterende pediaterIMG_2515.JPG om 's ochtends het CHU, waar hij werkzaam is, onder zijn begeleiding te bezoeken.IMG_2548.JPGHet Centre Hospitalier Universitair (met de kleine 'u') is ongeveer een vijftal km verwijderd van de SOS kinderdorpen. Ondanks de omvang van het ziekenhuis en de beschikbaarheid van verschillende disciplines was wat we daar zagen schrijnend. De hygiënische omstandigheden waren beneden elk denkbaar peil, en de ingrijpende beelden van de patiënten werden op ons netvlies gebrand. Beelden die we niet hadden verwacht en liever niet hadden gezien.

IMG_2505.JPG

IMG_2500.JPG 

Aangeslagen keerden we terug naar onze eigen haven, dankbaar om hier in een verzorgde en meer menselijke omgeving te mogen werken.
Na een korte lunch vertrokken we richting markt. Een klein uurtje later werden we overspoeld door een kleurrijke chaos van kruiden, groenten, fruit, kledingstoffen en loeiende moskees. De geur van rauw vlees onder warme daken kon de kooplust niet bedwingen.
De economie van Kara floreert, wij floreren met kleurrijke stoffen huiswaarts.
's Avonds concentreerden we ons nog even op het voorbereiden van de vergadering voor zondag.
Morgen vroeg uit de veren, de chauffeur haalt ons om 8u op voor een bezoek aan de memorabele Tambermannen.

Commentaren

ik ben er stil van, aanvankelijk nog wilde verhalen, maar dan kan je je dit niet meer voorstellen. Hoe erg. Hopelijk kan de knop zo nu en dan gedraid worden op de fleurige markten of met contacten.
Knap van jullie

Gepost door: hedwig | 14-01-12

Beste Madammen,
en wel degelijk met grote M.
Want je moet het toch maar doen ! Ik heb met veel interesse jullie blog gelezen, en kan het mij relatief goed voorstellen. Je moet er geweest zijn om het je te kunnen voorstellen. Alhoewel tov 6 jaar terug lijkt er toch al 1 en ander veranderd (toen was er zelfs nog geen pediater, laat staan gynecoloog., geen enkele couveuse, geen reanimatietafel, geen ventouse, geen sectio-zaal.) Heel veel dingen zijn wel herkenbaar oa het 'zware transport' naar Kara, het 'Afrikaanse eten', het enthousiasme van de kindjes daar, de hitte, het oneigenlijk gebruik van medicatie..., de consultatatie, de ondervoede kindjes...
Goeie moed, geniet van de mooie momenten, tracht af en toe wel wat rust te vinden desnoods onder je muskietennet, en weet dat je volgende week rond deze tijd goed en wel terug bent !
Vanuit een druilerig Zwijndrecht de beste groeten,
Kris

Gepost door: christine van mol | 14-01-12

Wauw!!! Amazing! Ik ben vol bewondering. Woorden schieten tekort, ik word hier stil van. Was iedereen maar zoals jullie, jullie zijn uniek. Ik besefte niet dat jullie soort nog bestond. Het zijn er maar enkelen, maar die zwartjes hebben zoveel geluk met jullie.
Waarschijnlijk ben ik niet de enige maar ik zou jullie heel erg graag ontmoeten als jullie terug zijn. Ik had dit altijd graag zelf gedaan, maar ik ben eerlijk: ik kan het niet!
Ik duim voor een behouden thuiskomst, en hoop snel van jullie te horen.
Genegen groet

Gepost door: Irene Pook | 14-01-12

Hallo Katleen,

zoals ik al vermoedde ben je daar weeral heel goed bezig.
Ik krijg kippevel als ik jullie verhalen lees. Jullie zijn geweldig!!!!
Tot binnenkort!!!
groetjes,

Sandra Martens

Gepost door: Sandra Martens | 15-01-12

Mijn hoedje weer af voor wat jullie daar weer allemaal doen en meemaken.
Schrijnend dat in deze tijden er nog zoveel ellende en armoede kan bestaan.
We kunnen de wereld niet redden en uit de armoede halen maar elk kind of elke moeder die jullie steunen en helpen is heel veel waard. Jullie handen zijn meer dan nodig en hopelijk blijven mensen gemotiveerd om hun handen te blijven reiken naar deze mensen die even goed het recht hebben op een gezond en degelijk bestaan, we zijn allemaal maar mensen van vlees en bloed...!!!

RESPECT....!!
Heidi..xx...

Gepost door: Heidi | 16-01-12

Mijn hoedje weer af voor wat jullie daar weer allemaal doen en meemaken.
Schrijnend dat in deze tijden er nog zoveel ellende en armoede kan bestaan.
We kunnen de wereld niet redden en uit de armoede halen maar elk kind of elke moeder die jullie steunen en helpen is heel veel waard. Jullie handen zijn meer dan nodig en hopelijk blijven mensen gemotiveerd om hun handen te blijven reiken naar deze mensen die even goed het recht hebben op een gezond en degelijk bestaan, we zijn allemaal maar mensen van vlees en bloed...!!!

RESPECT....!!
Heidi..xx...

Gepost door: Heidi | 16-01-12

ik weet gewoon niet wat zeggen...jullie verhaal heeft me echt gepakt! Ik sluit me ook aan bij de reacties hierboven...

Knap werk ladies!!! HOEDJE AF!!

Groetjes Nele

Gepost door: Nele DM | 17-01-12

De commentaren zijn gesloten.