20-01-12

Donderdag 19/01/2012

Vandaag sliepen we uit... Om 8u schoven we aan aan de inmiddels vertrouwde ontbijttafel, nadat de valiezen waren gepakt en de kamers werden ontruimd. Een uitgebreid afscheidscomité wachtte ons op bij de deur, en hier en daar vloeide een traan.IMG_3092.JPG We trokken voor een laatste keer naar het ziekenhuis, waar we onze collega's-voor-even opzochten voor een persoonlijk afscheid. Eerst gingen we met een bang hartje naar de Neonatologie, waar we intens gelukkig onze beide patiëntjes in goede toestand terugzagen. De 'gouden' zuurstof kon intussen zelfs al terug gestopt worden. De nachtverpleegkundige was opgelucht maar voldaan na deze leerrijke shift. In alle bescheidenheid durfden we toch de bedenking te maken dat we voor deze 2 kleine Togoleesjes een verschil hebben gemaakt. Met dit goede gevoel namen we afscheid, en werden we door het bijna voltallige team uitgebreid en oprecht bedankt. Ondanks het (te) korte verblijf werden we toch overvallen door emoties, en werd nog menig mailadres uitgewisseld.IMG_3103.JPG
Toen begon de lange maar onvermijdelijke rit richting Lomé. Zowel voertuig als weg waren alles behalve comfortabel, waardoor de reis vermoeiend en nog langer was. Na 7u hobbelen en schudden werden we in het gastenverblijf terug opgewacht door onze lieve Acadou, die alweer een heerlijke maaltijd voor ons had bereid.
Na het schrijven van dit verhaal kruipen we doodmoe in bed. Morgen wacht ons de lange reis naar het koude België, maar eerst worden we nog begeleid door één van onze landgenoten in Togo langsheen verschillende projecten die ze hier na jarenlange inspanning realiseerden.
Slaapwel...

IMG_3101.JPG

De commentaren zijn gesloten.