25-10-12

En nog meer van da...

Bonne arrivée!!

23/10/2012

6.00 u. Alweer  vroeg dag. Het ontbijt is weer zalig : smeerkaas van de “lachende koe”, een meegesmokkelde Capuccino met Ovaltine (echt eens proberen), aardbeien confituur en verse Togolese baguette. Veel tijd om na te genieten is er niet ; met de computer onder de arm gaat het richting ziekenhuis. Gesteund door menig “Bon travail” kan dit niet anders dan goed komen.

Eerst lopen we bij Thérèse langs. De aërosols hebben hun effect niet gemist. De koorts is verdwenen en ze heeft honger. Ze ademt vrij en zuiver en is ook duidelijk actiever . De pijn is onder controle.

7.15 u. Iedereen is al enige tijd aan het wachten voor de les: "soins des plaies chroniques et aigues". Aan de vragen te meten is de boodschap duidelijk over gekomen.

8.00 u. Op naar het OK! We starten onze operatiedag met een VIP. De zus van Dr. Edem moet bevallen en is voor haar re-sectio speciaal naar Kara afgereisd. Dr. Edem kon, ondanks herhaalde pogingen, zijn collega in Kara niet vinden om de ingreep uit te voeren. Na rijp beraad besluit hij het dan maar zelf te doen. Iedereen zet zijn beste beentje voor! Het wordt geen makkelijke ingreep: derde sectio, placenta previa en stuitligging. Een flinke dochter wordt geboren met een vlotte start. Ook met de moeder verloopt (gelukkig) alles voorspoedig.

Vervolgens werken we tot de vroege avond (19u00) de rest van ons programma af. We opereren liesbreuken, navelbreuken, liesbreuken, navelbreuken, liesbreuken, navelbreuken,... De anderhalf jaar oude Mina heeft het echter niet zo begrepen op de operatiezaal. Daar waar de voorgaande kinderen zonder één kik te geven in slaap werden gedaan, krijst Mina de hele boel bijeen. Wanneer we echter haar navelbreuk bekijken, begrijpen we ook waarom het kind zo angstig was. Rondom de navel staan verschillende littekens en onze Togolese collega's vertellen ons dat deze 'scarificaties' worden uitgevoerd door de traditionele maraboe's om een medisch probleem op te lossen. Hoe dan ook we helpen ze nu van haar navelbreuk af en dat met één litteken.

En hoe gaat het met Thérèse ? In de loop van de voormiddag doet ze weer koorts. Ze heeft echter goede eetlust en had - tot ieders tevredenheid - ook stoelgang. Algauw blijkt van waar de koorts vandaan komt. De wonde is -zoals te verwachten - geïnfecteerd en dient opengemaakt te worden. Dat gebeurt aan bed en is toch pijnlijk voor een kind van 3.

s Avonds komt onze privé-couturière onze bestelling afleveren. Er wordt uitgebreid gepast en geshowd. Nu nog een ander kleurtje en we zijn helemaal Afrikaans!

 

24/10/2012

Ook nu weer wacht ons een lange dag. Er zijn weer  meerdere patiënten op het programma waaronder enkele kinderen. Na 1,5 week hard zoeken, improviseren en af en toe wachtenTong uitsteken, houden we er vandaag een goed ritme op na. Om 10u wordt onze tweede patiënt afgeleverd op de ontwaakzaal. Zowaar het Augustinus (maar nog niet het befaamde VDB) tempo!!!!

Vandaag was ook de kleine Faozane (1,5jaar) aan de beurt. Vorige week bleek de jongen verkouden en had hij koorts. Daarom werd zijn ingreep naar vanochtend verplaatst. Bij het 'bestellen' van het kind, bleek dat zijn overbezorgde moeder hem net flink wat hapjes had toegestopt. 6 uur wachten dus. 's Avonds kon het dan wel. Alleen bleek de kleine samen met moeder het ziekenhuis uit op zoek naar... eten. Nog net op tijd werd erger voorkomen en kon hij geopereerd worden. Tot overmaat van ramp bleek Faozane moeilijk te prikken! Dit was buiten Patrick gerekend. Na enkele pogingen stopte deze er vlot een infuusje in. De ingreep verliep verder zonder hindernissen.

Thérèse daarentegen heeft nog steeds koorts en dat terwijl haar algemene conditie er op vooruit gaat. Bij inspectie van de wonde is er nog steeds ettervelies. De wonde moet dus verder open. Ook deze keer een hele onderneming maar alles komt goed.

22.00u Na een overheerlijke avocadoschotel, nog even snel een blogske doen. Tijdens dit heerlijk maal bedachten voor jullie de kwisvraag van de maand:

Hoeveel ingrepen zullen we tegen morgenavond verricht hebben ???

Bets are open. Prijs: gratis reis op een missie naar HME Kara.

 

23-10-12

Uit het leven gegrepen...

Thérèse.JPGKara , Togo, 20/10/2012,

Vanmiddag werd de kleine Thérèse, net drie geworden, naar het ziekenhuis gebracht. Sinds een week heeft  ze hoge koorts, een opgezette buik en weigert ze alle voeding.  Alles wijst op een peritonitis door darmperforatie veroorzaakt door een Salmonella infectie. Schrijnend als je weet dat eenvoudigweg het kunnen drinken van zuiver, niet besmet water, dergelijke infecties voorkomt.

 De diagnose  wordt  al snel bevestigd na een buikradiografie. Thérèse is er erg aan toe. Ze heeft hoge koorts,  is uitgedroogd en plast niet meer en door haar opgezette buik is ademen nog amper mogelijk. Iedereen wordt opgetrommeld voor een spoedingreep. Er wordt een infuus geplaatst waarlangs vocht wordt toegediend, zuurstof gegeven en antibiotica gestart. Hierna volgt een operatie.

 

Alleen al Thérèse in slaap brengen is een hachelijke onderneming. De zenuwen zijn dan ook erg gespannen. Niemand wil deze kleine dreumes nu en hier verliezen. Door het snel openen van de buik, proberen we de druk op de longen te verminderen en het beademen te vergemakkelijken. Het lijkt te lukken. De diagnose wordt bevestigd en de perforatie in de darm gesloten. De buik wordt vervolgens proper gespoeld en dicht gemaakt.

Aan het eind van de ingreep begint de vochtreanimatie vruchten af te werpen. Thérèse plast weer behoorlijk en het beademingsbuisje kan na enige tijd worden verwijderd. Ook het gesprek met de ouders van Thérèse is beklijvend. Voor wie daaraan mocht twijfelen, ook hier telt elk leven en spreekt  de angst in de ogen van de ouders boekdelen.  We brengen het kind terug over naar de “intensieve zorg”- eenheid en  na het doorgeven van de nodige richtlijnen, verlaten we – laat op de avond - met een bang hart het ziekenhuis. Wat zal de nacht brengen ?

21/10/2012,

Al vroeg op de ochtend zijn enkelen van ons polshoogte gaan nemen. : Thérèse leeft en stelt het beter. Ze werd over de nacht goed verzorgd en de richtlijnen werden nauwgezet opgevolgd. Ze is goed alert en wil drinken. We zijn gematigd optimist.

In de namiddag doen enkelen onder ons de markt van Kara aan. Een welkome afwisseling om de emoties een plaats te geven. Er wordt ook druk overlegd en gepland. Het operatieprogramma van morgen wordt vastgelegd, voorlopig althans, hier weet je nooit. Ook de pas aangekomen Administratief Directeur komt langs. Het blijkt een aangename man met een massa aan eenvoudige en goede ideeën . Een hele geruststelling.

Later in de namiddag en avond lopen we nog even langs in het HME.  Thérèse blijft “stabiel”. Het vochtbeleid wordt wat aangepast en we gaan – toch nog enigszins ongerust – de tweede nacht in.

22/10/2012

Het leven start hier al vroeg in Kara. Nog snel de les van deze ochtend wat voorbereid, maar vannacht zijn dermate veel patiënten opgenomen dat de “soins des plaies “ naar morgen wordt verplaatst.

Thérèse stelt het minder goed. Haar ademhaling is snel, ze hoest aanhoudend en er is terug koorts, ondanks de antibiotica. Mogelijks is er ook een onderliggend longinfectie. Haar darmen lijken het echter wel te doen. In overleg met de dienstdoende arts, wordt het beleid wat aangepast.

Inmiddels starten de activiteiten op het operatiekwartier. Het goed geplande programma valt algauw in duigen. Faouzane, twee en een half jaar oud heeft koorts en is verkouden. Zijn geplande liesbreukingreep wordt dan ook best uitgesteld. Het lijkt België wel. Hopelijk is hij tegen donderdag beter en kunnen we hem vooralsnog helpen.  Dus starten we met twee oude vrouwtjes van – voor zover we konden achterhalen – 70 en 69 jaar oud. Ze komen uit hetzelfde dorp, even buiten Kara, maar spreken een meer “exotisch” dialect.  Onder lokale anesthesie helpen we ze van hun dijbreuk af. De verpleeghulp vertaalt. Ondertussen vordert de arbeid van de 19-jarige zwangere Sambiani helemaal niet, dus keizersnede.  Zolang duurt het hier om het programma helemaal overhoop te halen. Onze eerste jongen wordt geboren, een stevige knaap van 2,5 kg. Moeder en kind stellen het goed.

Een zuigcurettage en enkele elektriciteitspannes later, is er Essodinam, 26 en voor de derde keer zwanger. Ze verloor reeds een kind bij de geboorte en ook nu dreigt het mis te gaan. Gezien de foetale nood is er haast mee gemoeid. Het wordt haar tweede keizersnede. Haar dochter doet het aanvankelijk slecht maar een aspiratiesonde en wat basis reanimatietechnieken doen wonderen.

Door de elektriciteitsonderbrekingen lopen we intussen achter met het steriliseren van het operatiemateriaal. De sterilisator houdt stand maar we kunnen het verbruik amper bijhouden. Eindelijk kunnen we de rest van het programma afwerken. En nog houden de problemen niet op. Micheline dient een baarmoederingreep te ondergaan en heeft ook een recidief littekenbreuk. Voor het eerst is er een probleem bij de inductie van de anesthesie. Ondanks alle zorgvuldige controles en voorzorgsmaatregelen, laat het anesthesietoestel het afweten. Snel en kordaat ingrijpen van onze anesthesisten kan erger voorkomen. Dit is Afrikaanse realiteit. Ons respect voor onze Togolese collega’s voor de omstandigheden waarin ze dag na dag werken, neemt alleen maar toe. Ook chirurgisch is het een hele opdracht. Rond 21.30 uur is de klus geklaard. Nog even langs bij Thérèse. Het tij lijkt nu toch gekeerd. De koorts blijft weg en ze ligt rustig tegen mama aan te slapen. Mama is de laatste drie dagen nog niet van haar zijde geweken. Voor het eerst is er een korte, ontspannen glimlach, wanneer we haar vertellen dat  het de goede richting uitgaat. Nog snel een “lichte” maïspâte met groene Ademé naar binnen gewurmd, de blog opgeladen met ons wedervaren en dan (11.30 u) ons bed in. Morgen dan toch onze les wondzorg om 7. 15 u. Je wordt er wel moe van … ..

16-10-12

eerste indrukken uit het verre Kara

Na een voorspoedige vlucht en prachtig aanzoek met hoog alcoholisch gehalte voor Katrijn, kwamen we aan op Togolese bodem. In een recordtijd raakte we door de douanecontrole. Na een warm ontvangst, kregen we frietjes met poulet bicyclette, mmm lekker! Na verkwikkende nachtrust volgde een helse rit naar Kara. 7 en een half uur rijden en 7 omgekantelde vrachtwagens later, kwamen we aan in Kara. We ontvouwden onze benen en stapten het kinderdorp binnen. Na een lekkere maaltijd, installeerde we ons in onze kamers. Daarna stonden Michel en dr. Edem ons op te wachten voor een eerste rondleiding in het HME. We waren blij verrast dat er kindjes in de neonatologiezaal en pediatriezaal verzorgd werden!!!!!!! Alles zag er toppie uit!

Maandag onze eerste keizersnede gedaan. Een minibabyke van 1kg 650 en 42cm. Dus recht naar de couveuse!! Na toch wel wat hindernissen inzake borstvoeding, gaat het redelijk goed met Madrea en haar mama.

Vandaag een fibroom verwijderd van hetzelfde kaliber als de baby. Deze vrouw leek meer zwanger dan de mama van Madrea.

Jammer genoeg ging de autoclaaf stuk, waardoor de sterilisatiekamer een gratis Turks stoombad werd. We wilden net onze bikini gaan aandoen toen de Togolese Chris (biotechnieker) dit al onder controle had en in een mum van tijd had gerepareerd.  

's Morgens gaf dr. Heytens een zeer boeiende les over anesthesie. Hij werd achteraf op Togolese wijze bedankt: clap once...

Bon travail et du courage!!!