06-03-16

Zondag 6 maart Dapaong

Na een voortreffelijke nacht, hebben de lokale SOS verantwoordelijken een goedgevuld programma voorzien.

We starten met een rit naar 1 van de familie versterkende programma's in het armste gedeelte van Togo (in the middle of nowhere). Mensen leven hier op een primitieve, traditionele manier. De lemen hutten zijn her en der verspreid over de savanne.

Een statige, knap geklede, oude man (le chef du village) en een groot ontvangstcomité verwelkomen ons zeer hartelijk.

De medische post die we bezoeken, is nog maar 4 maanden geleden opgestart en wordt continu bemand door 3 medisch geschoolden (een verpleger, een vroedvrouw en een zorgkundige).

Met de weinige middelen die ze hebben, verrichten ze hier bewonderenswaardig werk.  RESPECT!

Hier gebeuren bevallingen, consultaties, vaccinaties, kleine traumatologie, ...... .

Ons Sas heeft met haar fototoestel een magnetische aantrekkingskracht op de kleine Afrikaanse medemens ... .

We stellen meerdere doelgerichte vragen te stellen en krijgt hierop zeer concrete antwoorden. Heel confronterend te horen hoe je hier als eerstelijns hulpverlener moet werken. De ontgoocheling en frustratie om patiënten te verliezen komt hier even hard als bij ons ervaren

Als eerbetoon mogen we alle 4 een boompje planten!

Hierna bezoeken we een collège (1ste,2de en 3de middelbaar).  Deze openluchtschool ligt in het midden van de savanne. We zijn onderhand middag en de thermometer duidt 40 °C aan. Geen nood aan een extra truitje of een muts.

Als laatste stuk van het programma bezoeken we het enige kinderziekenhuis in de stad. Dit centrum wordt al jaren succesvol gerund door Franse zusters. Via de "réanimation" waar minstens een twintigtal ernstig zieke kinderen ligt, gaat het naar de "malnutrition". Daar zien we een tweeling ; het blijken een zus en haar twee jaar oudere, chronisch ondervoede broer. Hij heeft een ernstige groeiachterstand ... . Via de hospitalisatie-afdeling gaat het naar de neonatologie. Hier is de levensvatbare grens 1 kg of een zwangerschapsduur van tenminste 7 maand. Voor wie dit weinig zegt : bij ons ligt de grens op 25 weken zwngerschapsduur.... .

Na een rijkelijke couscous met pintade (= parelhoen), gaat het met een rotvaart terug naar Kara, deze keer met airco. Heerlijk !

Na een heerlijke douche, een fris drankje (of vers koffietje) op het buitenterras en een sessie "hoe krijg ik die verdomde foto's op de blog", is het weer tijd voor een overheerlijk avondmaal.

 

 

 

 

 

 

Commentaren

Lieve Sas,Carin,dr Leyman en al de rest. Ik moet jullie echt bewonderen met al dat goeds dat jullue ginder verrichten. Ik ben dan ook heel trots op jullie en ook een beetje jaloers. Ikweet dat de bevolking ginder blij is met jullie komst. Nog heel veel succes en tot gauw. Dikke knuffels van een achtergebleve maar o zo fiere collega xxx

Gepost door: chrisje | 08-03-16

Hey Togofielen,
Ik had vorige week al een bericht willen versturen, maar dat lukte niet, dus probeer ik opnieuw.
Jullie hebben al heel hard gewerkt en al heel wat beleefd, en de sfeer zit blijkbaar ook goed.
Ja, al snel bestef je daar dat wij het toch wel reuzegoed hebben hier in ons Belgenlandje,als je ziet hoe die mensen daar een ziekenhuis of medische post bemannen, en dan klagen wij ook soms nog.
Hopelijk begint de warmte niet te zwaar te wegen om jullie werk te doen en beleven jullie daar nog mooie dagen, genietend van de'warmte' van de mensen daar, de zorg van de mama's,het mogen samenwerken met de Togolese collega's, mekaars betrokkenheid en vriendschap.
Een dikke proficiat voor jullie inzet en gedrevenheid.
Het ga jullie goed!!

Lieve groeten,
Christel

Gepost door: Christel D’Hondt | 08-03-16

Lieve Sas,Carin,dr Leyman en al de rest. Ik moet jullie echt bewonderen met al dat goeds dat jullue ginder verrichten. Ik ben dan ook heel trots op jullie en ook een beetje jaloers. Ikweet dat de bevolking ginder blij is met jullie komst. Nog heel veel succes en tot gauw. Dikke knuffels van een achtergebleve maar o zo fiere collega xxx

Gepost door: chrisje | 08-03-16

Hoi, collega's
Hoe is het ondertussen ginder, waarschijnlijk moeten jullie hard werken. Maar dat is voor jullie natuurlijk geen probleem. Ik veronderstel dat het ook veel voldoening geeft dat de mensen geholpen worden. Ik heb veel respect voor het werk dat jullie verrichten. Nog veel succes en werkgenot! groetjes

Gepost door: Els | 09-03-16

Fantastisch! Ik lees jullie belevenissen met véél bewondering! Dikke knuffels zusje! X Inge

Gepost door: Iinge | 09-03-16

Ik vermoed dat jullie het ofwel heel druk hebben ofwel weer geen verbinding hebben met het buitenland, gezien er geen berichtjes meer komen .
Ofwel geen nieuws goed nieuws!

Groetjes,Christel

Gepost door: Christel | 09-03-16

De commentaren zijn gesloten.