06-10-16

bewogen dagen

Onze nachtdienst was erg zwaar. Het jongetje van de tweeling is overleden, maar daardoor kon het zusje aan de CPAP. Ze stelt het redelijk , nog wel veel tirage, dus fingers crossed... Het is een vechtertje.

Gisterenmorgen hebben we ons eerste lesje gegeven, we kregen veel respons, dat maakte het wel leuk en interessant. Nadien hebben we onze neonatodossiers gemaakt en zijn we van start gegaan. De neonatozaal ligt vol: 4 kleine kindjes mee bij mama in bed, 1 in de couveuse en 1 op een opnametafel. Het is leuk om te zien hoe al die mama's elkaar bijstaan en helpen. We helpen ze om zo veel mogelijk alles zelf te doen, en het kangoeroeën is hier al heel goed ingeburgerd.

Tevens volgen we ook de dokterstoer mee op de gang (pediatrie), geven we de IV medicatie en worden we al eens geroepen om een catheter te herprikken. Op gebied van steriliteit moeten we dikwijls onze ogen toe doen, dus nog een extra uitdaging...

Gisteravond waren we net terug, alle drie heel moe na die extra lange dag, en kregen we telefoon dat er een urgentie was. Christel is dan terug vertrokken en heeft een zwaar gereanimeerd kind met meconiaal vruchtwater tgv een navelstrengomstrengeling opgevangen. Bij het overbrengen naar de neonatozaal (ander gebouw) was het kind zeer cyanotisch, ademde hij een beetje en was het hartritme ok. De saturatie bleef erg laag niettegenstaande  het starten van O2. Ondertussen waren wij (Astrid en Fran) ook terug ter plaatse. Met zijn allen waren we het erover eens dat het er niet goed uitzag. De dokter bleef wat dralen zonder te communiceren, en vertrok terug zonder enige orders, daar stonden we... Toen de saturatie en het hartritme verder daalden, de baby begon te gaspen, en we al het mogelijke hadden gedaan, wilden we de O2 stoppen, maar daar was de nachtverpleegster het niet mee eens. Wat doe je dan? We gingen met een wrang en ook boos gevoel terug. Deze morgen waren we zeer verrast dat de baby nog leefde, weliswaar nog steeds met lage saturaties. De O2 was gestopt, daar de bonbon leeg was.Hierbij voelden we ons echt niet gelukkig.

We werden geacht opnieuw les te geven, maar een discussie over ethiek leek ons meer aangewezen, nadat we dit hadden besproken met dokter Edem. Het werd een zeer interessant en boeiend debat over een moeilijk thema, vooral gezien het cultuurverschil. We wilden ook niemand met de vinger wijzen. Uiteindelijk gingen we met een beter gevoel terug aan het werk. De baby leeft nog steeds, we wachten af.

Astrid en Fran volgden in de namiddag de vaccinaties, terwijl Christel in de sauna van de neonatozaal de kinderen verder opvolgde. Het was weer een lange en boeiende dag.

Nu kruipen we snel ons bedje in, want morgen gaat de wekker alweer om 6u af. Maar allé, we moeten geen files trotseren ;=)  Doux dodo (wijze woorden van "de papa") et à bientöt.

 

Commentaren

Courage "les filles". Dit zijn geen gemakkelijke beslissingen/toestanden.
We duimen voor de Togolese kindjes!
Hopelijk kunnen jullie in het weekend wat bekomen.

Vele groetjes,
Jo-An

Gepost door: Jo-An | 07-10-16

Dag lieve moedige collega's,
Wat een toestanden allemaal! Ik bewonder jullie inzet voor die kindjes daar, jullie zijn goed bezig. Hopelijk kunnen jullie wat energie opdoen dit weekend om er volgende week terug in te vliegen.
Dank je wel om jullie verhalen met ons te delen. Ik kijk al uit naar het volgende relaas!
Groetjes Saskia

Gepost door: Saskia | 07-10-16

Hallo lieve collega's,
Dank jullie wel voor al jullie superlieve reacties! Dat steekt echt een hart onder de riem!

Gepost door: Fran | 07-10-16

Hallo lieve collega's,
Dank jullie wel voor al jullie superlieve reacties! Dat steekt echt een hart onder de riem!

Gepost door: Fran | 07-10-16

Oei, was al weg...
Nog heel veel lieve groetjes en een dikke zoen!

Astrid, Christel en Fran xxx

Gepost door: Fran | 07-10-16

Hey meiden, wat een toestanden maken jullie daar mee, zeg! Voor ons zó onvoorstelbaar met alle materiaal voorhanden, onbeperkte liters zuurstof uit de muur,... en jullie moeten je behelpen met het allerminste wetende wat er allemaal zou kunnen als zich dat hier voordeed. Niet gemakkelijk! Cadeau voor jullie moed en doorzettingsvermogen.

Liefs,
Katleen x.

Gepost door: Katleen | 08-10-16

De commentaren zijn gesloten.