18-10-16

Missie 2: De kennismaking

Hey iedereen

Onze vlucht naar Lomé is goed verlopen. Vrijdagavond was het een blij weerzien met onze collega’s van de eerste missie!! Ze konden ons vele verhalen vertellen over het wel en wee in het sos kinderdorp en Hôpital Mère Enfant (HME) in Kara en wij luisterden aandachtig!

Zondagochtend was het zo ver: we vertrokken op onze missie naar Kara. Het was een lange autorit maar we hebben alle drie genoten van de prachtige omgeving… (de ene al wat meer dan de andere).

Eens aangekomen in Kara werden we verwelkomd door “Le papa Marc”, de directeur van SOS kinderdorpen Kara.

Hij gaf ons eerst een rondleiding in het kinderdorp, waar we verwelkomd werden door tientallen erg enthousiaste kindjes! Daarna nam hij ons mee naar het HME. Daar ontmoetten we Dr. Edem, hij leidde ons rond in het ziekenhuis. Tijdens deze rondleiding kregen we onze vuurdoop: op verloskamer was er een pasgeborene in nood die we onmiddellijk hebben meegenomen naar neonatologie om daar de eerste zorgen toe te dienen.  Zo maakten we dan ook direct kennis met “onze” neonatologie. Na deze interventie keerden we terug naar het kinderdorp.

De volgende dag, vroeg uit de veren, na een “goede” nachtrust vertrokken we vol goede moed naar het HME. We maakten kennis met de equipe en begonnen aan de voor ons chaotische, lange, warme ochtendtoer. Daarna verdiepten we ons in de werking van de neonatologie: kleine baby’tjes (1,2kg!) liggen hier niet in de couveuse maar bij de mama in bed. Groot was onze teleurstelling toen we vaststelden dat de patiëntendossiers die onze collega’s hadden gemaakt, niet meer werden ingevuld. Ook de opnametafel was niet meer in orde en ook nog een paar andere zaken…

We kregen amper tijd om dit terug in orde te zetten want opeens stonden ze daar met een prematuurtje van 1,5kg, geboren met een keizersnede. Het kindje werd in de couveuse gelegd en aan onze zorgen toevertrouwd.

Het was een boeiende maar ook vermoeiende eerste werkdag.

Vandaag (dinsdag 18 oktober) was de ochtendtoer veel duidelijker omdat we onze eigen dossiers hadden ingevuld en de parameters beter konden opvolgen. We konden zelf suggesties geven en deze werden ook geapprecieerd door de assistent medicale. Daar hadden we echt een positief gevoel bij!

Verder zetten we de opnametafel terug in orde, hielpen we met de borstvoedingen, herprikten we infusen, verzorgden we necrosewonden, bereiden we medicatie, naaiden we velcro aan de CPAPmutsen, kuisten de dienst nog wat op…. En probeerden vooral kennis te maken met alle mama’s (en familie en kennissen die op bezoek kwamen).

Spijtig genoeg is er ook een kindje overleden vandaag. We hadden vooraf een goed gesprek met de verpleegkundigen en arts over het palliatief beleid van de baby. We vroegen hen ook naar hun rituelen bij een overlijden, zo was de hele situatie voor ons beter te begrijpen.

Kortom, het waren al twee leerrijke en drukke lange werkdagen voor ons. Nu nog de les voor morgen voorbereiden en daarna kunnen we genieten van onze welverdiende rust smile

Groetjes Rosanne, Evelien, Ellen!

 

 

 

 

 

 

Commentaren

Jullie zijn er inderdaad direct bij aankomst moeten invliegen! Jammer dat ze alles al zo snel "vergeten" zijn, hopelijk kunnen jullie het weer wat recht trekken!
En ook al volop emoties, die cultuurverschillen kunnen tellen..., sommige dingen zijn voor ons echt niet te begrijpen.
Veel succes met de les morgen! We denken aan jullie!! Courage et bon travail!
Maar eerst een welverdiende nachtrust! Doux dodo! ;-)
Fran xxx

Gepost door: Fran | 18-10-16

Hey dames,
Blij iets van jullie te lezen! Veel tijd om te acclimatiseren hebben jullie niet gehad precies. Onmiddellijke actie vereist! Maar de mama's en kindjes zijn alweer in goede handen bij jullie! Houd de moed erin en blijf gemotiveerd verder doen!
Groetjes,
Katleen x

Gepost door: Katleen | 19-10-16

Hoi,
Hallo,
Leuk om wat nieuws van jullie te horen. Hopelijk "vergeten" ze in de toekomst niet meer zo snel. Want wat jullie daar doen is top! Wij hebben ook altijd wat tijd nodig voor verandering, maar uiteindelijk buigen wij toch dus ik duim dat ze snel jullie kennis en kunde overnemen. Goede moed en tot de volgende.
Saskia

Gepost door: Saskia | 19-10-16

Hey dames,
Blij iets van jullie te horen! Jullie hebben niet veel tijd gekregen om een beetje te acclimatiseren precies. Direct in actie schieten! Ik ben er van overtuigd dat jullie dat daar zeer goed doen. De kindjes en mama's zijn alweer in goede handen! Houd de moed erin en blijf gemotiveerd verder doen!
Heel veel groetjes,
Katleen x

Gepost door: Katleen | 19-10-16

Hallo Evelien, Rosanne en Ellen,

Blij te horen dat jullie goed zijn aangekomen en een beetje bekomen zijn van de reis.
Ondertussen heb ik hier al veel mooie fotos bekeken van de Togo missie.
We staan te weinig stil bij het feit dat wij alles hier vanzelfsprekend vinden en dat ze ginder met veel minder materiaal, scholing en personeel ook goed werk trachten te verrichten.
Jullie zullen ook blij zijn dat de JCI gekte niet tot daar is gewaaid . Man , man, man ....
Voor het moment zou ik graag ruilen... Misschien komt het er nog eens van .
Nog heel veel groetjes van ons allen en tot volgende week.
Ann

Gepost door: ann | 19-10-16

De commentaren zijn gesloten.