26-10-16

Keuzestress

Cher Tous ,

Hier zijn we weer, na enkele drukke, lange werkdagen.
Na een dagje ontspanning vlogen we er zondagochtend  weer in. We vulden al meteen weer een couveuse. Op de gang stonden ze te wachten met een nouveau né van 1,5 kg met ademhalingsproblemen.  We startten meteen de eerste opvang: door het geven van warmte, het toepassen van buiklig en minimal touch. Hierdoor recupereerde het baby’tje snel. De dokter en verpleegkundigen stonden versteld van de efficiëntie van deze positie. Omdat ze hierover meer wouden weten, hebben we ter plaatse nog een les gegeven over de voordelen van buiklig bij a terme pasgeborene. Het is een efficiënte, kosteloze therapie die ze hier perfect kunnen gebruiken zonder extra materiaal nodig te hebben.

Na het werk trokken we te voet, vergezeld door één van onze mama’s,  naar een coiffeuse. Tijdens deze wandeling maakten we kennis met het ‘echte Togo’. Mooie natuur, zandwegen, schattige kindjes, geitjes, kippen,… enz.  We genoten met volle teugen van deze wandeling. Bij de coiffeuse sloeg de keuzestress bij sommigen weer toe… Hoe gaan we ons haar laten invlechten? Met of zonder meches? Met of zonder kleur? Volledig ingevlochten? Met of zonder krullen? Keuze genoeg!

Uiteindelijk is het gelukt, we hebben alle drie een “Afrikaanse coupe” ! Eens terug in het SOS kinderdorp kregen we verschillende felicitaties over ons nieuw kapsel… 

IMG_5131[1].JPG

De volgende ochtend was voor ons een beetje moeilijk. Alle verpleegkundigen en dokters zaten in een vergadering die ging over de ontslagen die enkele dagen geleden vielen. Met als gevolg dat we eigenlijk helemaal alleen ons departement moesten rechthouden. Dit was niet evident maar het is uiteindelijk wel goed gegaan. In de namiddag was het weer tijd voor de vaccinaties. De organisatie hiervan verliep niet altijd even vlot… We begonnen met 5 aan hetzelfde werk: de boekjes invullen van de baby’s die een vaccin nodig hadden. Daarna volgden het optrekken van de vaccins en dan konden we pas echt van start gaan. De mama’s en hun baby’s zaten ondertussen de hele tijd te wachten…

Evelien en Ellen hebben de vaccinatieronde deze keer voor hun rekening genomen. Rosanne heeft ondertussen infusen opgetrokken, verbanden verzorgd en begeleiding gegeven op de neonatologie.

En zo vloog de dag weer voorbij! We sprongen in de douche, kleden ons om en vertrokken richting de vrouw van Atanase (een verpleger van de dienst), zij is een couturière. Daar werden onze (ideale) maten nauwgezet genomen. En hopla!!! Daar was weer die keuzestress!  Welk rokje, jurkje of bloesje zouden we kiezen? Met of zonder mouwen? Kort of lang? Gecentreerd of niet? Enfin, ook dat is ons weer gelukt… Nu het resultaat nog afwachten… Donderdag tijdens onze middagpauze gaan we passen! Zoals de meeste vrouwen: we kijken uit naar onze nieuwe garderobe J !

IMG_4929[1].JPG

 

Dinsdag hadden we niet veel tijd om wakker te worden. Terwijl Evelien en Rosanne een gesprek aan het voeren waren met de analist van het labo, kwam Ellen van materniteit met een baby in haar armen aangelopen. De baby had duidelijk zware ademhalingsmoeilijkheden. Het was een a terme baby, geboren via een sectio met meconiaal vruchtwater. We konden onze reanimatie en CPAP lessen van vorige week onmiddellijk in de praktijk toepassen. Er werden 5 insufflaties toegediend, geherevalueerd en nog eens 5 insufflaties toegediend. Het hartritme van de baby herstelde maar de saturatie bleef laag en de baby ademde niet. We startten de ventilaties en installeerden ondertussen samen met de verpleegkundigen het CPAP toestel. Hierbij moesten we ons creatieve brein laten werken aangezien de bijhorende CPAP mutsen veel te klein waren voor deze baby. Samen kwamen we tot een oplossing. De tweede baby die CPAP krijgt in het HME Kara in Togo is een feit! Hoewel de baby nu vooral rust nodig had, kwamen er veel mensen kijken (die telkens weggestuurd werden) en zelfs de baby aanraken. De papa van de baby was zo dankbaar dat hij zelfs 3 ananassen voor ons kocht. Deze baby was voor ons het bewijs dat onze missie geslaagd is : Een reanimatie, de theorie over de CPAP en de CPAP in praktijk brengen.

Dit vertelden we dan ook deze ochtend tijdens de evaluatie van de missie waarbij de hoofdgeneesheer van het ziekenhuis, de assistent medical en de verpleegkundigen aanwezig waren. We vroegen wat zij van onze missie vonden, wat ze verwacht hadden en of er aan die verwachtingen voldaan werd. De verpleegkundigen en assistent medical vertelden ons dat ze nu goed het verschil hebben geleerd tussen ventilatie en insufflaties, de werking van de CPAP (te wijten aan onze ‘ballonkunsten’) en de installatie van de CPAP. Omdat de verpleegkundigen zo enthousiast waren over onze reanimatieles, vroeg de hoofdgeneesheer om deze les morgen nog eens te kunnen geven aan de vroedvrouwen. Dit vonden we een groot compliment en natuurlijk willen we dit met veel plezier en enthousiasme herhalen!

IMG_5215[1].JPG

Dus… nu gaan we slapen zodat we goed uitgerust kunnen beginnen aan onze laatste werkdag in het HME.

 

Bonne nuit!

 

Rosanne, Evelien en Ellen!

 

Commentaren

Amaai, wat een verslag zeg! Volgens mij is jullie missie 200% geslaagd. Zowel voor jullie, die als blanke negerinnetjes gaan terugkomen veronderstel ik aan kapsel en kledij te zien, als voor het personeel daar. Het helpt altijd om de voordelen van een nieuwe methode met eigen ogen te kunnen zien, om het te blijven volhouden. Duimen maar dat eens ze er alleen voorstaan, het ook aandurven om de CPAP te gebruiken...
Ik wens jullie alvast een goede terugreis!
Groetjes,
Katleen xxx

Gepost door: Katleen | 27-10-16

Wauw... Wat voor leuke verslagen hebben jullie! Ik ben zooo benieuwd voor andere foto's en video's.. Zo leuk om te lezen hoe geslaagd jullie missie is. Jullie zijn een voor een allemaal topnurses. Hoedje af!
Groetjes en een veilige terugreis gewenst,
Nebahat

Gepost door: Nebahat | 27-10-16

Tof om opnieuw wat van jullie te lezen ('k begon al een beetje ongerust te worden na Rosannes slip-avonturen...) Ik kijk er naar uit om jullie terug te zien! Een veilige reis naar huis, copines! Tot gauw!
Liefs, Sandy

Gepost door: Sandy | 27-10-16

De commentaren zijn gesloten.