14-11-16

Je kunt geen wit op wit of zwart op zwart schilderen. Wit heeft zwart nodig om wit te zijn, en omgekeerd .ieder mens heeft de andere nodig om zichzelf te zijn.

14/11/2016, onze eerste echte werkdag

Na een stevig La-vache-qui-rit-ontbijt, is er een eerste kennismaking in het ziekenhuis met het personeel.

Het team is uitgebreid met 2 nieuwe, enthousiaste vroedvrouwen.

Bénédict wandelt ons tegemoet in een herkenbaar gza-uniform, terwijl Delphine verrast met een vrolijk rood-wit geruit tenueke.

De wachtzaal puilt uit. Allemaal bolle buiken en jonge kinderen. HME (Hôpitale mère et enfant) heeft zijn naam niet gestolen.

Hilde houdt zich bezig met de pre-natale consultatie en verbaast zich over de basisopvolging die voor iedereen toegankelijk is (minstens 4 consultatiemomenten en 3 echo's).

Lin helpt een klein 'Linnetje' op de wereld te zetten, terwijl Eva de post-natale consultaties doet. Enthousiast neemt ze de baby's aan, maar al snel is duidelijk waarom de locale vroedvrouwen dit niet doen. Pampertjes worden hier niet gebruikt. 

De dag van Els en Edem is gevuld met consultaties van een selectie van patiënten met diverse pathologieën , gaande van inoperabele cervixcarcinomen, borstcarcinomen, fistelproblematiek, HIV positieve patiënten en meerdere myomen. Het operatieprogramma voor de volgende dagen zit stevig vol.

De pre-operatieve screening wordt uitgevoerd door Patrick en Gerda. Ann coördineert de planning voor de komende 10 dagen.

Het is reeds donker als we terugkomen, iedereen duikt even op internet om de emoties van de dag met het thuisfront te delen.

Daarna wacht ons een heerlijke maaltijd.

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.