25-11-16

Het woord is van en voor allen in deze wereld. We moeten het uitwisselen. Laat het woord gaan en komen, het is goed elkaars levenskracht uit te wisselen.

23/11, 24/11

 

Vandaag onze laatste werkdag. Ook in Afrika gaat de tijd snel, te snel.

een gynaecologische missie met 34 (grote) operaties en 39 bevallingen in 10 werkdagen, dat vinden wij een geslaagde prestatie. Er was een fijne interactie tussen ons en het personeel van het HME.

vanmiddag hebben we ter bedanking een receptie georganiseerd in de tuin van het ziekenhuis. Alle personeelsleden waren welkom vanaf 15 u. We hadden voor iedereen een drankje en wat koekjes, besteld in de "patisserie de "soeurs". Samen met chips, zoute stokjes en een kg suikerbonen ( dank u Kato) werd dit alles goed gesmaakt. De feestvreugde zat erin en we kregen spontaan een bedankingsdansje. Dit kwam recht uit hun hart. Dokter Edem bedankte uitdrukkelijk de dokters en heeft een congres in Bourkina Fasso afgezegd omdat hij de nodige praktijk van dokter Desmedt heeft geleerd. Een dikke pluim voor onze dokters. 

Met een gezellige babbel en een laatste groet van de kinderen die ons stonden op te wachten namen we afscheid van het SOS kinderdorp.

Morgen om 7u vertrekken we richting Lome en zullen we onderweg nog een weeshuis "Yoko Togo" bezoeken. Een project van een Belgische dame, grote dame , Sylvia.

zij heeft 4 jaar geleden beslist Belgie achter zich te laten en hier een weeshuis te runnen. Ze begon met 6 kinderen in 2012 en nu is ze de trotse "Maman" van 20 kinderen. In het midden van de brousse geeft ze kinderen een teede kans en voedt ze ze op in liefdevolle rust. bewonderenswaardig! We waren onder de indruk. 

 

een terugblik op ons Togo avontuur.

de  patienten die we vorige week maandag zagen, hebben hun ingreep gehad . 

Via de lokale radio kondigen ze onze komst aan. Dokter Edem ziet ze op voorhand en samen overlopen we de indicaties tot heelkunde. Vaak moet ik hen teleur stellen en zeggen dat een ingreep geen oplossing biedt, vooral wanneer het gaat over " desire de grossesse". Tussen de ok's door zag ik patienten die ten einde raad ons advies kwamen vragen, vaak problemen die reeds jaren aanslepen. Beeld je het verhaal in van een jong meisje die binnen komt voor een ovariumkyste, met een mediane lapratomie naar huis keert om dan enkele jaren later te ontdekken dat er een nefrectomie gebeurde en de kyste er nog steeds zit!  Gewoon ondenkbaar! 

Een gesprek met enkele artsen toont ons hoe zwak het gezondheidssysteem is. Chappeau aan dokter Edem, zijn team en de  chirurg van het universitair ziekenhuis, dokter Boris. En dit voor 500 euro per maand, zijn ze continu van wacht. Akkoord, de levensstandaard is hier minder maar 1 liter diesel kost hier ook al gauw iets minder dan 1 euro. 

Onze bijdrage was vooral kijken hoe we samen een probleem konden oplossen, rekening houden met beperkte mogelijkheden. Amper labo( een Hcg bepaling is op 4 uur rijden), amper radiografie, slecht 1 labo anatomophatologie in gans Togo en geen radiotherapie beschikbaar. 

Nieuw voor hen is de vaginale chirurgie en ondanks de beperkingen is het ons gelukt om de ingrepen tot een goed einde te brengen. Dat geeft hoop want " l'espoir" is wat je hier nodig hebt om te leven/ overleven. 

ook bij ons laat deze missie een onuitwisbaar spoor na. Binnen enkele dagen zitten we terug thuis in onze veilige, comfortabele omgeving. Binnen 1 maand is het Kerst, maar nu is nu! Hun stralende glimlach en aanstekelijk enthousiasme nemen we graag mee naar huis. 

Dank je wel dat we even deel van jullie team mochten uitmaken, dank je wel aan SOS kinderdorpen en aan de GZA voor finaciele support. 

 

Vandaag  onze laatste dag in Togo. 's Morgens gaan we met Sylvia naar een artisanaal marktje: 6 vrouwen die 2 weken niet hebben kunnen winkelen...meer uitleg is hier niet nodig.

daarna gaan we richting strand. We installeren ons bij een restaurantje en genieten van zon en oceaan. Dit is eventjes vakantie .We bestellen voor iedereen een spaghetti. Dit festijn kost ons met drank  erbij welgeteld 20 euro ( voor 7 personen , chaffeur incluis) wat een verschil met de Belgische kust. 

We krijgen er zelfs gratis een stukje folklore bij, de vissers zijn druk in de weer hun netten en boten op het strand te trekken. Mooi. 

De tijd vliegt voorbij en nu komt de terugreis er echt wel aan

Tot ziens Togo. Het was een fantastische ervaring , zo eentje om in ons hartje te koesteren

 

 

 

 

Commentaren

Ammi, mooie woorden voor een mooie missie.
Jullie gaan nog lang moeten afkicken.
Welkom terug in GZA.

Christel

Gepost door: Christel | 28-11-16

De commentaren zijn gesloten.