19-03-17

Aangekomen

Allo allo,

Hier onze eerste indrukken van ons avontuur.  De luchthaven van Lomé was alvast veel moderner dan we ons hadden durven inbeelden.  De ene werd al wat grondiger gecontroleerd dan de andere, zo moesten twee van ons (Dr. Paul en Nele) ook al onze vingerafdrukken achterlaten surprised...waarom?  Joost mag het weten (deze uitdrukking gebruik ik speciaal voor Nand).  Nadien verliep alles zeer vlotjes bij de controles en was al onze bagage probleemloos aangekomen.

We werden opgewacht door Koffi en onder muzikale begeleiding vergezeld naar de auto...met natuurlijk de uitgestoken hand als gevolg...helaas pindakaas, wij hadden geen klein geld bij.

Eens aangekomen in SOS Village Lomé hebben we de kamers 'muggenproef' gemaakt, ook dat was weer wat zoeken, maar geslaagd in deze eerste opzet.

Er stond ons ook een lekkere maaltijd te wachten.  De ene vis had nog wat meer aan zich 'hangen' dan de andere, maar het heeft gesmaakt.  Volgens Patience hadden we wel niet genoeg gegeten...ondanks we allemaal voldaan waren, hebben we uit beleefdheid toch nog 2 appeltjes gedeeld (vakkundig gesneden en geschild door Dr. Paulwink).

Nog wat napraten en nadien kruipen we moe, maar voldaan onder ons muskietennet.  Wat draaien en keren, en nog eens draaien en keren...om dan 's ochtends te worden wakker gemaakt door een zingende vogel met een zeer repetitief liedje yell.

Rond 7u à 7u30 ging onze tocht richting Kara starten.  Laat ons zeggen dat we daar wat vertraging hebben opgelopen want het brood moest nog geleverd worden, in den Afrique moet ge geduld hebben héwink.  Toch hebben we de gekende 'la vache qui rit' heerlijk kunnen uitsmeren op een broodje.  Onze bagage ging dan nog net allemaal in de auto, want ondertussen hadden ze deze ook al 'volgepropt' met enkele extra dozen materiaal.

De tocht begon goed.  Zowel Liesbeth als Dr. Paul waren onder de indruk van de geasfalteerde wegen en de vele vernieuwingen.  Het was voor hun beide fijn om dit te mogen zien met hun eigen ogen.  We komen allerlei dingen tegen, ogen te kort, van links naar rechts aan het kijken.  De broodmarkt was echt de moeite om te zien...

Een uur voor we gaan aankomen in Kara houden we een lunchpauze.  Een lekkere croissant met nen sprite (dat was een eeuwigheid geleden), maar het deed deugd.  Na een korte stop, zetten we de rit verder.  De weg naar Kara is dan toch nog wel net iets minder aangelegd.  Hobbel de bobbel gaan we verder, de ene weg onderbreking na de andere en daar is dan toch de eerste vrachtwagen die gekanteld is.  Daarnaast zien we ook supporters van Sokode richting Kara rijden.  Er gaat een voetbalmatch plaatsvinden...nen echte derby (helaas geen tijd om te gaan kijken).  

Toegekomen op 'the place to be'...is het een hartelijk weerzien met Liesbeth.  Iedereen werd zo een beetje helemaal gek om haar terug te zien...heerlijk om te mogen meemaken!  Zo een warm ontvangst!  Nadat we al de zakken hadden uitgelaten en onze persoonlijke spullen op onze kamer hadden gezet zijn we even rondgelopen.  Voor mij en Martine de eerst ontmoeting met het ziekenhuis....we hebben de apotheek gezien en waren met z'n allen onder de indruk van de propere organisatie.  Alles stond mooi gestockeerd, kortom, dikke pluim.  Ook in het ziekenhuis was het voor vele een super leuk en 'zot' weerzien met ons Liesbeth!  

Daarna een verfrissende douche, even jullie allemaal op de hoogte brengen en sebiet nog een lekkere maaltijd.

Vele groetjes van ons allen,

Dr. Paul, Liesbeth, Martine en Nele

 

 

Commentaren

Leuk om te volgen....succes met de missie...
Groetjes,het thuisfront van Martine...

Gepost door: Ivo | 19-03-17

Veel succes daar he, stlletjes beetje jaloers. ...

Gepost door: christine van mol | 19-03-17

Doe dat goed ginder, wish I was there... Ga veel aan jullie denken, dus hou ons maar op de hoogte!

Gepost door: Fran | 19-03-17

He luitjes, fijn te horen dat de reis goed was verlopen. En ja, inderdaad toch verwonderlijk dat de wegen toch heel wat verbeterd zijn.
'Te weinig gegeten', dat kennen we ook, ook al eet je je buikje vol, steeds is er veel over omdat zij altijd te veel maken. Le 'blanches' mogen niets tekort komen hè.
Een warm onthaal is ons ook allemaal gekend, niet.
Doe ze daar allemaal de groetjes en een fijne missie gewenst!

Christel

Gepost door: Christel D'Hondt | 20-03-17

Dag meisje, leuk te lezen dat ze je allemaal nog kennen en je een hartelijk, gek welkom bezorgden! Hopelijk wordt het terug een onvergetelijke ervaring om daar te zijn met je collega's. Geniet er van, wees voorzichtig en doe dat goed daar met de baby's en andere patiënten samen met je meegereisde collega's, maar daar twijfel ik niet aan.

Gepost door: Els (mama Liesbeth) | 21-03-17

Hey Togofielen,
Fijn te horen dat jullie goed en wel zijn aangekomen.
'T ja de weg naar Kara is en blijft een belevenis natuurlijk.
Het verbaast me niets dat jullie zo hartelijk zijn ontvangen, het zijn ten slotte lieve en warme mensen die goed beseffen wat deze missies allemaal inhouden.
En dat Liesbeth er bij is opent ook al vele deuren voor de 2 nieuwkomertjes hé...
Ik wens jullie een zeer fijne tijd in Kara en veel werkplezier.
Doe de groetjes aan Dr. Edem, Patrick, Michel en de rest van het team.
@Liesbeth:
Liesbeth, ik heb een berichtje gestuurd naar Papa Haroun dat hij naar jou moet komen vragen,
mocht hij morgen nog niet zijn geweest vraag het dan even aan Dr. Edem, die weet waar Papa Haroun zijn kapsalon heeft. Het is vlak bij jullie.
Liesbeth, vergeet je ook niet een dikke knuf te geven aan Lucie (het zusje van Luc of den drieling)
Een hele dikke knuf en denk aan ons de vrijdag of brand een kaarsje dat we super goed gaan verkopen..xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Heidi

Gepost door: Heidi | 21-03-17

Bonjour , et le sejour???
haha...welbekende zinnetje !!!
Kan het me volledig voorstellen hoe t er aan toeging toen ze jullie zagen. En vooral dan Liesbeth!!
Heel enthousiaste mensen hé.
Doe ze daar allemaal de groeten en wens jullie een fijne werkweek
Benieuwd naar jullie verhalen
Groetjes , Rosanne

Gepost door: rosanne | 21-03-17

De commentaren zijn gesloten.