30-03-17

halfweg de missie (wegens internetproblemen nu pas online)

Allo allo,

vrijdag, de laatste werkdag van de eerste week.  Les over nefrologie, best wel moeilijk, maar ook dat mag al eens.  Nadien toert Dr. Paul mee en Martine neem het operatiekwartier onder handen.  Ze groepeert alles en maakt een inventaris op.  Al snel is het duidelijk dat hier meer materiaal aanwezig is dan verwacht.  De matrassen die in de weg staan in de ontwaakzaal krijgen een nieuw leven op de neonatale zaal tot grote vreugde van iedereen.  Ook de druppeltellers zijn meegekomen met de matrassen richting neonatologie.  

Dr. Paul heeft een gesprek met Marguerithe, de persoon verantwoordelijk voor het malnutritieprogramma.  Hieruit blijkt dat de mama van de drieling Jean, Paul en Pierre speciaal naar SOS Kara gekomen is omdat de vernomen had dat les Belges gingen komen waarvan ze dacht financiële hulp te krijgen.

De door ons weggegooide zuurstofbrilletjes werden teruggevonden in de vuilbak.  Onze wegwerpmaatschappij kreeg even een harde lesundecided.  Dus excuses van onze kant en de brilletjes uitwassen met javel op z'n Togo's. 

De NLS-praktijk werd afgerond en de laatste personen van pediatrie slaagden met glans!  Ook de uitleg van de saturatie-meter en het instellen van de alarmgrenzen werd nog eens toegelicht. 

Het plaatsen van de rectale sonde en het geven van een lavement werd  voorgedaan.  Toch is het jammer dat de coloninloop nog steeds niet geregeld is.  Ook hier wordt alles doorgeschoven van persoon naar persoon.

In de namiddag heeft Dr. Paul nog de resultaten besproken en nog eens langs de laborant geweest in verband met de malaria-sneltest.  Nele is dan Martine een beetje gaan helpen en heeft de inventaris op PC gezet en verder mee de kasten bekeken. 

 Toen we 's avonds net onder ons muskietennet kropen, werd er op de deur geklopt.  De security kwam ons 'wakker' maken.  Michel had ze gestuurd met de mededeling dat er morgen een sectio gepland stond om 6u in de ochtend.  Martines hulp werd gevraagd. 

Daar ging het uitslapen van Martine op zaterdag...maar ze blonk als ze nadien kwam zeggen dat Hubert was geboren.  Dr. Paul, Liesbeth en Nele gaan even mee toeren.  Rond 10u hadden we afgesproken met mama Elizabeth en zijn we naar de markt gegaan, want morgen gaan we koken bij Dr. Charlotte.

Na een wandeling, het kopen van linnen en het nuttigen van een lekker biertje in de schaduw, trekken we verder naar de markt waar we onze ingrediënten vinden voor Liesbeth haar tomatensaus.  Het wordt ondertussen al wat later en later, dus denken we erover om een taxi terug naar het dorp te nemen.  Mama Elizabeth zegt ons echter dat de terugweg maar 10 minuten wandelen is, dus we zijn dapper en doen de tocht te voet.  Maar 10 minuten werden 50 minuten...en dat op volle middag, het heetst van de dag.  Vanzelfsprekend was iedereen stik kapot en was een dutje echt wel van doen.  Nadien nog snel even langs pediatrie, polshoogte nemen, alles rustig. Een praatje met enkele mama's die ons wegwijs maakten in het prachtige systeem van SOS kinderdorpen.  In het huis Espoir was een jongere broer van de mama(student rechten) les aan het geven aan enkele kinderen.Het valt ons ook op dat een aantal kinderen met verstandelijke beperking goed worden geïntegreerd in de gezinnetjes.

 

26 maart, zondag rustdag: uitgebreid ontbijt met avocado, tomaatjes, speculoos en chocolade, en niet te vergeten verse koffie uit Wilrijk.Om negen uur vertrokken naar de foyer waar de grotere jongens verblijven en we een bezoek brengen aan patrice abbé, een petekind van dr paul. na hem enkele franse wetenschappelijke revues te hebben gegeven en wat kennis gemaakt met de groep, onder leiding van een opvoeder die afwezig was, vertrokken we terug met een zak vol heerlijke mango's, waar de bomen hier vol van hangen.Daarna gingen we naar het huis van dr Charlotte, waar we ontvangen door haar man, filosoof aan de universiteit van Kara, en bezig aan zijn laatste hernieuwing alvorens hij definitief kan benoemd worden.Kleine Gaelle voelt zich duideliljk in haar schik met zoveel aandacht, onze verpleegkundigen roeren in potten en pannen, waarna we samen gezellig op het terras ons tegoed doen aan een copieuze maaltijd; fufu met vis in palmnotensaus, gevolgd door gekookte aardappelen in togolese ratatouille. Rond drie uur met papa marc een tochtje gemaakt in de bergen richting Pya, dorp van president Faure, waarbij we langs de eerste missiepost in Togo passeerden (1920) en het oorlogsmonument voor de gesneuvelden van de onafhankelijkheidsopstand tegen de fransen in 1958. Daarna met papa marc langs de foyer van de jeunes filles gegaan,waar ze duidelijk verrast waren met ons bezoek, en wat ongemakkelijk op de vragen naar het gebruik, of liever niet gebruik van de mustiqaires antwoorden. Na hen succes gewenst te hebben met de komende examens reden we terug huiswaarts. Verkwikkende douche, Italiaans eten en rustig bekomen van dit gevuld weekend.

Morgen opnieuw richting het hospitaal.

 

Groetjes

Dr. Paul, Liesbeth, Martine en Nele

 

 

Commentaren

Hallo,
wat een drukke dagen! jullie doen ongelooflijk jullie best, dat zal heel wat voldoening geven!
hopelijk blijven er heel veel kennis en praktische zaken behouden als julli wederkeren.
Geniet nog van de laatste dagen en een behouden terugkomst.
We zijn benieuwd voor jullie verhalen!

kus, Christel
Groetjes aan de Togolese collega's, Dokter Charlotte en papa Marc

Gepost door: christel | 30-03-17

De commentaren zijn gesloten.