30-03-17

een nieuwe week en al meteen het einde...wegens internet-problemen

Allo allo,

een nieuwe week en een nieuw begin.  We starten zoals gewoonlijk met een les oa over convulties, bloedarmoede, bijvoeding vanaf 6m, verschil tussen prematuriteit en dysmaturiteit... Daarna zetten we onze trend verder richting de afdelingen binnen het ziekenhuis.  Dr. Paul toert samen met Dr. Charlotte en het thema antibiotica wordt uitvoerig onder handen genomen. 

Martine volgde de praktijktoets van de studenten vroedvrouwen.  Er waren 4 monitrices en 2 studenten moesten tegelijkertijd een prenatale consultatie doen.  De juiste vragen stellen, de juiste houding en de juiste dingen doen.  Alles werd nauwkeurig bekeken...Stressie...

Ondertussen hebben ze de matras, die al heel lang stuk lag op de brancard, hersteld.  Tot super vreugde van ons Martine:-).

Het meegebrachte materiaal van Dr. Vanderheyden krijgt hier een tweede leven.  Soms was er iets meer vraag dan aanbod, maar we roeien met de riemen die we hebben. 

Liesbeth en Nele toeren mee de neonatale.  Op maandag mocht 'de prematuur' al met ontslag (1900gr).  Nadien volgen we de wondzorg mee.  Verder geven we nog bedsite NLS aan de laatste verpleegkundigen en leggen we het CPAP-systeem uit.  Ook de monitorgrenzen van elke monitor worden overlopen en ingesteld.

Disndagnamiddag is er een doorverwijzing van een ernstig ziek kind.  Dit bezorgd ons toch wel wat kopzorgen en we beseffen dat het moeilijk is om met weinig middelen een complete zorg te kunnen geven.  Vandaag heeft hij zijn ogen een beetje geopend.  We hebben die avond, op vraag van Dr. Charlotte, gewerkt aan het dossier. 

Eureka....woensdag maakt Martine hier een mega sprong voorwaarts.  Ze was zich al enige tijd aan het 'ergeren' in het foutief gebruik van allerlei handschoenen.  De maat was vol, en het gesprek kwam.  Tot haar grote verwondering draaide het onderonsje met Marguerithe en de 4 hulpjes van de blok uit tot een volle zaal + de administratieve directeur...dat was nog meer zweten;-).

Donderdag, en meteen de laatste werkdag.  Na de gebruikelijke les zijn de dames hun Togoleese kleedjes gaan passen.  Enkele aanpassingen waren nodig, maar het resultaat mag er zijn:-).  We pikken Dr. Paul en Dr. Charlotte op en rijden met haar mee richting CHU waar we een rondleiding krijgen op de afdeling pediatrie.

Achteraf hebben we in de koelte van het operatiekwartier de setten van Dr. Edem aangevuld en uniform gemaakt.  Ook de setten voor het verloskwartier zijn in orde, getekend (blauwe nagellak) en afgegeven.

Liesbeth en Nele hebben hun laatste uren afgerond met de geboorte van een mooie meid.

Morgen nog even onze missie bespreken/evalueren, foto's trekken met en afscheid nemen van onze vrienden, waarna we richting Lomé rijden.  De markt wacht op ons....

 

Groetjes

Dr. Paul, Martine, Liesbeth en Nele

 

 

halfweg de missie (wegens internetproblemen nu pas online)

Allo allo,

vrijdag, de laatste werkdag van de eerste week.  Les over nefrologie, best wel moeilijk, maar ook dat mag al eens.  Nadien toert Dr. Paul mee en Martine neem het operatiekwartier onder handen.  Ze groepeert alles en maakt een inventaris op.  Al snel is het duidelijk dat hier meer materiaal aanwezig is dan verwacht.  De matrassen die in de weg staan in de ontwaakzaal krijgen een nieuw leven op de neonatale zaal tot grote vreugde van iedereen.  Ook de druppeltellers zijn meegekomen met de matrassen richting neonatologie.  

Dr. Paul heeft een gesprek met Marguerithe, de persoon verantwoordelijk voor het malnutritieprogramma.  Hieruit blijkt dat de mama van de drieling Jean, Paul en Pierre speciaal naar SOS Kara gekomen is omdat de vernomen had dat les Belges gingen komen waarvan ze dacht financiële hulp te krijgen.

De door ons weggegooide zuurstofbrilletjes werden teruggevonden in de vuilbak.  Onze wegwerpmaatschappij kreeg even een harde lesundecided.  Dus excuses van onze kant en de brilletjes uitwassen met javel op z'n Togo's. 

De NLS-praktijk werd afgerond en de laatste personen van pediatrie slaagden met glans!  Ook de uitleg van de saturatie-meter en het instellen van de alarmgrenzen werd nog eens toegelicht. 

Het plaatsen van de rectale sonde en het geven van een lavement werd  voorgedaan.  Toch is het jammer dat de coloninloop nog steeds niet geregeld is.  Ook hier wordt alles doorgeschoven van persoon naar persoon.

In de namiddag heeft Dr. Paul nog de resultaten besproken en nog eens langs de laborant geweest in verband met de malaria-sneltest.  Nele is dan Martine een beetje gaan helpen en heeft de inventaris op PC gezet en verder mee de kasten bekeken. 

 Toen we 's avonds net onder ons muskietennet kropen, werd er op de deur geklopt.  De security kwam ons 'wakker' maken.  Michel had ze gestuurd met de mededeling dat er morgen een sectio gepland stond om 6u in de ochtend.  Martines hulp werd gevraagd. 

Daar ging het uitslapen van Martine op zaterdag...maar ze blonk als ze nadien kwam zeggen dat Hubert was geboren.  Dr. Paul, Liesbeth en Nele gaan even mee toeren.  Rond 10u hadden we afgesproken met mama Elizabeth en zijn we naar de markt gegaan, want morgen gaan we koken bij Dr. Charlotte.

Na een wandeling, het kopen van linnen en het nuttigen van een lekker biertje in de schaduw, trekken we verder naar de markt waar we onze ingrediënten vinden voor Liesbeth haar tomatensaus.  Het wordt ondertussen al wat later en later, dus denken we erover om een taxi terug naar het dorp te nemen.  Mama Elizabeth zegt ons echter dat de terugweg maar 10 minuten wandelen is, dus we zijn dapper en doen de tocht te voet.  Maar 10 minuten werden 50 minuten...en dat op volle middag, het heetst van de dag.  Vanzelfsprekend was iedereen stik kapot en was een dutje echt wel van doen.  Nadien nog snel even langs pediatrie, polshoogte nemen, alles rustig. Een praatje met enkele mama's die ons wegwijs maakten in het prachtige systeem van SOS kinderdorpen.  In het huis Espoir was een jongere broer van de mama(student rechten) les aan het geven aan enkele kinderen.Het valt ons ook op dat een aantal kinderen met verstandelijke beperking goed worden geïntegreerd in de gezinnetjes.

 

26 maart, zondag rustdag: uitgebreid ontbijt met avocado, tomaatjes, speculoos en chocolade, en niet te vergeten verse koffie uit Wilrijk.Om negen uur vertrokken naar de foyer waar de grotere jongens verblijven en we een bezoek brengen aan patrice abbé, een petekind van dr paul. na hem enkele franse wetenschappelijke revues te hebben gegeven en wat kennis gemaakt met de groep, onder leiding van een opvoeder die afwezig was, vertrokken we terug met een zak vol heerlijke mango's, waar de bomen hier vol van hangen.Daarna gingen we naar het huis van dr Charlotte, waar we ontvangen door haar man, filosoof aan de universiteit van Kara, en bezig aan zijn laatste hernieuwing alvorens hij definitief kan benoemd worden.Kleine Gaelle voelt zich duideliljk in haar schik met zoveel aandacht, onze verpleegkundigen roeren in potten en pannen, waarna we samen gezellig op het terras ons tegoed doen aan een copieuze maaltijd; fufu met vis in palmnotensaus, gevolgd door gekookte aardappelen in togolese ratatouille. Rond drie uur met papa marc een tochtje gemaakt in de bergen richting Pya, dorp van president Faure, waarbij we langs de eerste missiepost in Togo passeerden (1920) en het oorlogsmonument voor de gesneuvelden van de onafhankelijkheidsopstand tegen de fransen in 1958. Daarna met papa marc langs de foyer van de jeunes filles gegaan,waar ze duidelijk verrast waren met ons bezoek, en wat ongemakkelijk op de vragen naar het gebruik, of liever niet gebruik van de mustiqaires antwoorden. Na hen succes gewenst te hebben met de komende examens reden we terug huiswaarts. Verkwikkende douche, Italiaans eten en rustig bekomen van dit gevuld weekend.

Morgen opnieuw richting het hospitaal.

 

Groetjes

Dr. Paul, Liesbeth, Martine en Nele

 

 

23-03-17

Regen in Kara...tijd voor een blogske:-)

Allo allo,

owv een fikse regenbui en wat gedonder en geflits op de achtergrond is het tijd om jullie allemaal nog eens op de hoogte te brengen van ons Togolees avontuur.

dinsdag 22 maart, de dag start om 5u45, ontbijt met wat droog elastisch brood en echte koffie, la vache qui rit en banaan.  Na wat gesukkel heeft Dr. Paul toch een les kunnen projecteren via de beamer.  Deze ging over respiratoire urgenties, onder het goedkeurend oog van de prof pediatrie van Kara... In de voormiddag toer ziet hij een kind van 1 maand met extreem opgezette buik en leeg rectum, cave Hirschsprung.  Er wordt gestart met rectale sondages en dit 4x per dag.  Liesbeth legt aan de verpleging uit hoe dit moet gebeuren.  RX abdomen kan pas morgen...Het blond blank manneke is voor het eerst wat bewust doch klaagt nu van pijn, en wat pijnlijke rechter fossa.  Hij heeft nog steeds last van groene slijmerige stoelgang.

Martine heeft de voormiddag doorgebracht op het operatiekwartier.  Samen met de aide-soignant bracht ze de operatietafel in orde voor haar 2de sectio:-).  De dame komt het operatiekwartier ingewandeld met een groen laken rond zich en gaat op de tafel liggen.  Patrick (anesthesie) maakt het infuus klaar en knipt de plakband.  De patiënte krijgt een rachi.  Martine instrumenteert bij de sectio, het kindje lag in stuit en weende niet direct, dit was even spannend, toch snelle recuperatie van de neonaat.  Er werd een tweede meisje geboren.  Nadien volgde een abdominale hysterectomie, en ook hier heeft Martine steriel aan de tafel gestaan, kortom, het was een top voormiddag.

Tijdens een toevallig ontdekking op materniteit, botsen Liesbeth en Nele op een kleine neonaat.  We lezen in het 'carnet de santé de mama' dat deze neonaat een prematuur is (staat aangeduid).  Echter wist niemand precies de exacte leeftijd.  Na wat opzoekwerk en verschillende dossiers te hebben verlegd, bleek deze prematuur maar 32weken en 3 dagen oud te zijn volgens de echografische beelden.  Het gewicht was 2300gr, toch hadden wij hier onze twijfels.  We wegen hem opnieuw en deze kleine jongen bleek maar 1850gram groot te zijn.  We laten hem overbrengen naar de neonatologie en leggen hem in de couveuse.  Het is een sterke jongen, zonder respiratoire problemen, met prima parameters.  Kort nadien leggen we hem bij de mama aan de borst en hij begint krachtig te zuigen.

S'middags voor het eerst fufu met saus d'arachide en aubergines.  Dr. Paul heeft Marguerite nagekeken met proteus syndroom van de onderkaak?  Even voordien een meisje van 15j opgenomen met "asthma".  Tijdens de namiddag bespreking van de resultaten, babbelen met Charlotte over de lokale situatie.

Urine onderzoeken worden zelden uitgevoerd (toch er is al een enthousiaste laborant), bloedanalyse( crp, hemogram,GE) wel, op voorhand dat de mensen eerst gaan betalen...uurtje bezig geweest met proberen de beamer aan te sluiten, bleek uiteindelijk dat HDMI kabel verkeerd was aangesloten!  Avondmaal met couscous, groentjes en tomatensaus.

 

23 maart vijfde nacht in Togo, de ene al wat beter geslapen dan de andere.  Toch nadien een heerlijk ontbijtje met speculoos van Jo An (MERCIKES Jo An).  Onderweg naar het hospitaal tientallen keren door de mama's en de kinderen bonjour en bon travail gewenst, presentatie dit keer over de normale en zieke pasgeborene.  De prematuur van gisteren (volgens onze prof bijna A-term maar een Ballardscore toonde 33 à 34 weken), drinkt heel goed aan de borst en doet het prima zonder zuurstof, deze namiddag komt er een bed vrij zodat de mama die op de grond slaapt kan kangoeroeën en bij deze stoppen we ook de couveuse.  Bij één van de drielingen ligt een zwart zakje met twee beignets, waarvan aan een reeds gebeten is, echter is dit om de geesten gunstig te stemmen(hilariteit in de kamer wanneer dit werd ontdekt:-)....(masa genoemd).  

Liesbeth en Nele nemen de neonatologie onder handen...tijdens het kuisen was er een mama die vroeg of ze ons kon helpen.  Hiervan heeft Liesbeth gebruik genomen om haar aan te leren dat ze haar eigen kastje kon proper houden door dit elke dag een beetje uit te wassen.  Op deze manier zien ook de andere ouders dit en is er dus een beetje educatie gedaan naar de ouders toe ivm hygiëne.  Verder zijn er nog twee verpleegkundige langsgeweest om de NLS-praktijk te doen, hier ging het bij de ene ook vlotter dan bij de andere, maar oefening baart kunst.  Ook de koelkast met de medicatie werd eens grondig nagekeken en georganiseerd.  

Vandaag was er geen OK gepland en Edem was naar Lomé...Martine heeft de hele dag met haar handen in de Togo-javel gezeten en 'schatten' uit de kast gehaald...wordt vervolgd.

Deze middag opnieuw spaghetti en een heerlijke mango als dessert (de bomen hangen hier vol).

Even overlegd met het thuisfront,  RX coloninloop met gastro proberen te versieren.  Aan de familie uitgelegd dat het meisje van 15j geen asthma heeft maar aanvallen van hyperventilatie.  Na weer een gevulde en leerzame dag rond zes uur naar huis voor een tweede douche, terwijl in de verte de hanen kraaien en de moëzzin zijn liedje zingt.

 

Groetjes

Dr. Paul, Leisbeth, Martine en Nele

 

 

21-03-17

de eerste twee dagen...

Allo allo,

maandag hebben we een eerste kennismaking gedaan met de hele ploeg, hier heeft iedereen zichzelf even voorgesteld.  Nadien zijn we gestart met een uitgebreide toer, dit heeft heel de voormiddag in beslag genomen.  Er waren best wel interessante kinderen tijdens deze toer.  Tijdens de nutritie-toer hebben we 2 drielingen ontmoet.

In de namiddag, na een korte siësta, hebben we mogen ontdekken dat er in de maand maart een campagne is rond gezinsplanning.  Deze maand is dit gratis owv de internationale vrouwendag (8 maart).  Vaak wordt dit herhaald in juni en/of september.  Dit kunnen wij alleen maar toejuichen.

Nadien hebben we ons even toegelegd op het CPAP-toestel.  We kregen dit vakkundig uit elkaar (dank u Martine voor uw schaar).   Achteraf bleek dat dit al hersteld was door Dr. Charlotte, ze had reeds overleg gehad met de firma.   Na een gesprek met Dr. Charlotte kwamen we te weten dat dit het enigste CPAP-toestel is in HEEL TOGO!!  Andere centra weten dat het ademhalings-ondersteunend toestel hier staat.  Er worden frequent kinderen doorverwezen.  Voor Dr. Charlotte is dit prima, want zij maakt haar thesis over dit toestel.  We hebben wat gepuzzeld met de mutsjes en eureka we hebben een oplossing gevonden.  De leidingen kunnen bevestigd worden.

Tijd om even de neonatologie onder handen te nemen.  Aiaiai, de vorige missies gaan dit niet graag lezen, maar de kasten zijn nog steeds leeg.  We hebben één kastje gemaakt met al het CPAP-materiaal erin (natuurlijk moest dit kastje eerst nog eens kennismaken met een beetje water :-) ).  De REA-kar hebben we bekeken, hierin vinden we beademingsballons.  1 ballon hebben we alvast geïnstalleerd aan de REA-tafel, samen met een saturatiemeter. 

Om onze 1ste dag af te ronden zijn we een infuus gaan plaatsen bij een blond blank jongetje van nog net geen 2j.  Yes, we zaten erin...tot vreugde van iedereen.

Dinsdagochtend zijn we gestart met de eerste les.  We vlogen er direct in met een les rond REANIMATIE.  Wat slides en een fimpje later, hebben we in de voormiddag ook een aantal praktijk-oefeningen gedaan op de neonatologie, ook de ouders en bezoekers vonden dit amusant om te zien.  Hieruit bleek dat ze goed hadden opgelet en dit al vlot konden toepassen.  Zowel Liesbeth als Nele hebben zich toegelegd op de borstvoeding van 2 neonaten en begeleiding van de ouders, ook het kangoeroeën werd alvast bij 1 patiëntje geïntroduceerd.  Dr. Paul heeft verder getoerd met Dr. Charlotte. 

Martine werd weggeplukt door Michel.  Zij mocht assisteren bij haar allereerste sectio.  Je kan je al voorstellen hoe dolenthousiast ze was nadien.  Ze liep op wolkjes.  Achteraf heeft ze ook nog een operatie bijgewoond van een navelbreuk die werd uitgevoerd door een chirurg werkzaam in het universitair ziekenhuis, om haar voormiddag af te ronden met een biopsie.

In de namiddag hebben we nog een aantal keren gesproken met Dr. Charlotte.  Ook Dr. Eden heeft een echo uitgevoerd op zoek naar minuscule testikels of ovaria.  Bij controle van een groter kind met zogezegde blaasstenen van ongeveer 2cm, bleek dit bij controle bij Dr. Eden als bij worden verdwenen te zijn.  De buikpijn van dit kind bleek uiteindelijk te wijten aan wat stoelgangsimpactie.

Als afsluit wordt de blonde blanke opnieuw geprikt, want zijn infuusje was gesneuveld.  Nadien nog snel binnen op neonatologie.  Daar hebben we ons zorgen gemaakt rond 1 neonaatje.  Dit meisje zag plots veel bleker.  We hebben toen de monitor aangehangen om de saturatie te kunnen volgen en dit vervolgens uitgelegd aan de verpleger die op deze moment van wacht is.  Ondanks dit late uur, gaan we nu om 22u nog eens kijken naar dit kindje.

 

Groetjes en tot de volgende,

Dr. Paul, Martine, Liesbeth en Nele

 

 

 

19-03-17

Aangekomen

Allo allo,

Hier onze eerste indrukken van ons avontuur.  De luchthaven van Lomé was alvast veel moderner dan we ons hadden durven inbeelden.  De ene werd al wat grondiger gecontroleerd dan de andere, zo moesten twee van ons (Dr. Paul en Nele) ook al onze vingerafdrukken achterlaten surprised...waarom?  Joost mag het weten (deze uitdrukking gebruik ik speciaal voor Nand).  Nadien verliep alles zeer vlotjes bij de controles en was al onze bagage probleemloos aangekomen.

We werden opgewacht door Koffi en onder muzikale begeleiding vergezeld naar de auto...met natuurlijk de uitgestoken hand als gevolg...helaas pindakaas, wij hadden geen klein geld bij.

Eens aangekomen in SOS Village Lomé hebben we de kamers 'muggenproef' gemaakt, ook dat was weer wat zoeken, maar geslaagd in deze eerste opzet.

Er stond ons ook een lekkere maaltijd te wachten.  De ene vis had nog wat meer aan zich 'hangen' dan de andere, maar het heeft gesmaakt.  Volgens Patience hadden we wel niet genoeg gegeten...ondanks we allemaal voldaan waren, hebben we uit beleefdheid toch nog 2 appeltjes gedeeld (vakkundig gesneden en geschild door Dr. Paulwink).

Nog wat napraten en nadien kruipen we moe, maar voldaan onder ons muskietennet.  Wat draaien en keren, en nog eens draaien en keren...om dan 's ochtends te worden wakker gemaakt door een zingende vogel met een zeer repetitief liedje yell.

Rond 7u à 7u30 ging onze tocht richting Kara starten.  Laat ons zeggen dat we daar wat vertraging hebben opgelopen want het brood moest nog geleverd worden, in den Afrique moet ge geduld hebben héwink.  Toch hebben we de gekende 'la vache qui rit' heerlijk kunnen uitsmeren op een broodje.  Onze bagage ging dan nog net allemaal in de auto, want ondertussen hadden ze deze ook al 'volgepropt' met enkele extra dozen materiaal.

De tocht begon goed.  Zowel Liesbeth als Dr. Paul waren onder de indruk van de geasfalteerde wegen en de vele vernieuwingen.  Het was voor hun beide fijn om dit te mogen zien met hun eigen ogen.  We komen allerlei dingen tegen, ogen te kort, van links naar rechts aan het kijken.  De broodmarkt was echt de moeite om te zien...

Een uur voor we gaan aankomen in Kara houden we een lunchpauze.  Een lekkere croissant met nen sprite (dat was een eeuwigheid geleden), maar het deed deugd.  Na een korte stop, zetten we de rit verder.  De weg naar Kara is dan toch nog wel net iets minder aangelegd.  Hobbel de bobbel gaan we verder, de ene weg onderbreking na de andere en daar is dan toch de eerste vrachtwagen die gekanteld is.  Daarnaast zien we ook supporters van Sokode richting Kara rijden.  Er gaat een voetbalmatch plaatsvinden...nen echte derby (helaas geen tijd om te gaan kijken).  

Toegekomen op 'the place to be'...is het een hartelijk weerzien met Liesbeth.  Iedereen werd zo een beetje helemaal gek om haar terug te zien...heerlijk om te mogen meemaken!  Zo een warm ontvangst!  Nadat we al de zakken hadden uitgelaten en onze persoonlijke spullen op onze kamer hadden gezet zijn we even rondgelopen.  Voor mij en Martine de eerst ontmoeting met het ziekenhuis....we hebben de apotheek gezien en waren met z'n allen onder de indruk van de propere organisatie.  Alles stond mooi gestockeerd, kortom, dikke pluim.  Ook in het ziekenhuis was het voor vele een super leuk en 'zot' weerzien met ons Liesbeth!  

Daarna een verfrissende douche, even jullie allemaal op de hoogte brengen en sebiet nog een lekkere maaltijd.

Vele groetjes van ons allen,

Dr. Paul, Liesbeth, Martine en Nele

 

 

17-03-17

Een nieuwe missie....

Allo, allo iedereen,

het is weeral eventjes geleden dat er wat te lezen was op deze blog maar vanaf nu komt er leven in; wij gaan op missie!  Wie zijn wij?

Nele De Mondt - werkzaam op neonatologie Sint-Augustinus, Martine Theys - werkzaam op OK Sint-Augustinus, dr. Paul Mariën - pediater "op rust" gewerkt in Sint-Augustinus, Liesbeth Van Camp - werkzaam op neonatologie Sint-Augustinus.

Voor twee van de vier zal het een blij weerzien zijn en voor de twee andere een eerste kennismaking met het Togolese volk en hun gewoonten, cultuur, ....In ieder geval best spannend want ondertussen is er best veel veranderd, verschuivingen hebben plaatsgevonden, personen bijgekomen maar evengoed weggegaan, enzovoort.

Achter de schermen is er al flink gewerkt....contact opgenomen met dr. Charlotte i.v.m. te bespreken thema's, vergaderingen met de ploeg (zowel de vertrekkers als diegene die thuis blijven), een trip naar de ambassade, nog snel een reisje tussendoor, een examen doen,....

Vandaag onze zakken ingeladen....heen en weer, wat past waar én weegt het niet te veel? De laatste kleine zaken nog snel aankopen en wegmoffelen in de zakken en morgen is het zover.....om 08u in Zaventem. 

We gaan op avontuur.....!

Tot gauw,

Lieve groet,

Liesbeth